Project Summary Of my Goal!

ဒို႔ဘိုး ဒုိ႔ဘြား၊ ဒို႔မ်ိဳးမ်ားက၊ ဒို႔ေသြး ဒို႔သား၊ ဒို႔မ်ိဳးမ်ားအတြက္၊ ေက်ာင္းကန္ ဘုရား၊ ေစတီမ်ားႏွင့္၊ ကိုးကြယ္ဖုိ႔ရာ၊ သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာစဥ္ဆက္ ေပးအပ္ခဲ့၊ ေကာင္းစြာစဥ္ဆက္ေပးအပ္ခဲ့၍၊ ဒို႔လက္ေရာက္လာ ဒို႔ဘာသာကို၊ ညီညာျဖျဖ ေစာင့္ထိန္းၾကမွ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာသည္၊ ေကာင္းစြာတည္တံ့ ႏိုင္လိမ့္သတည္း၊
Project Summary
တည္ေထာင္ေသာေနရာ ။ ။ ဓမၼိကာရာမ(ဒြါရ)ေက်ာင္း၊ ၿမိဳ႕မ (၄) ရပ္ကြက္၊ ဘုိကေလးၿမိဳ႕။
ဖြင့္လွစ္ေသာ ေက်ာင္းအမည္ ။ ။ တနဂၤေႏြေက်ာင္း၊ Sunday School
ေနရာ သတ္မွတ္ခ်က္ ။ ။ နာဂစ္ မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသ၏ အခ်က္အျခာ က်ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည့္ ဘိုကေလးၿမိဳ႕ေပၚတြင္ျဖစ္သည္။ ဤတနဂၤေႏြေက်ာင္းသည္ ၿမိဳ႕ေပၚႏွင့္ နီးစပ္ရာ ရြာစဥ္တြင္ရွိေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား အားလံုးတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ၀ါသနာတူ ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာေတာ္မ်ား ႏွင့္ တိုင္ပင္ ညႈိႏႈိင္း၍ ဖြင့္လွစ္ေပးႏိုင္ေအာင္ ရည္ရြယ္သည္။
ေက်ာင္းသား အေရအတြက္ ။ ။အမ်ားဆံုး ငါးရာ အေရ အတြက္အထိ သတ္မွတ္ထားသည္။ အေျခခံ အဆင့္ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္သည္ ဟု ဆုိေသာ္လည္း မူလတန္း ကေလးငယ္မ်ားသာ ဦးစားေပး လက္ခံ သင္ၾကားေပးမည္။ က်ား မ မေရြး စာရင္း လက္ခံသည္။
စတင္သည့္ရက္ ။ ။ မတ္လ (၁၄)ရက္ တနဂၤေႏြေန႔
သင္ၾကားမည့္ ဘာသာရပ္မ်ား ။ ။ ဘာသာေရးေက်ာင္းႏွင့္ Language School ႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္ ဖြင့္လွစ္သည္ျဖစ္၍ ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာႏွင့္ လက္ေတြ႔သံုး အဂၤလိပ္စာ အေျခခံမ်ားမွာအဓိက ပါ၀င္ၿပီး အျခား ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ေလ်ာ္ညီေသာ သခၤ်ာ ဘာသာရပ္၊ ဥာဏ္ရည္ ထက္ျမက္ေစေသာ နည္းပညာမ်ား ပါ၀င္သည့္ ႏိုင္ငံျခားမွ တိုက္ရိုက္ ထုတ္ေ၀ေသာ စာအုပ္ႏွင့္ သခၤန္းစာမ်ား ပါ၀င္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာဟု ဆုိရာတြင္ ေရွးရိုး သင္နည္းစံနစ္မဟုတ္ဘဲ ေခတ္လူငယ္တို႔ႏွင့္ သင့္ေတာ္ေသာ ေခတ္အျမင္ ေခတ္အေတြး ႏိုင္ခ်ိန္ဆႏိုင္ေအာင္၊ မိမိကိုယ္တိုင္ ေတြးေခၚ ႀကံဆ ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ထားေသာ နည္းစံနစ္မ်ားျဖင့္ သင္ၾကားေပးၿပီး ထုိနည္းတူ အဂၤလိပ္စာကိုလည္း တန္းေက်ာင္းသင္နည္းစံနစ္ႏွင့္ မတူပဲ ကိုယ္တိုင္ လက္ေတြ႔ သေဘာေပါက္ နားလည္ၿပီး အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို အခါအခြင့္သင့္လွ်င္ သင့္ေတာ္သလုိ ဖိတ္ၾကားၿပီး ကေလးငယ္မ်ား ေျပာရဲ ဆိုရဲ ရွိေအာင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးမည္။ သင္ၾကားမႈပုိင္းဆိုင္ရာတြင္ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ားစြာ (ကြန္ပ်ဴတာ၊ ဗီဒီယုိ၊ ပရိုဂ်က္တာ၊ ပံုျပ အဘိဓာန္) ပါ၀င္သည္။ တနဂၤေႏြေက်ာင္းတြင္ သက္မွတ္ထားေသာ ပထမတန္း၊ ဒုတိယတန္း၊ တတိယတန္း ေအာင္ျမင္ၿပီးေသာ ေက်ာင္းသား ကေလးမ်ားသည္ ေငြေၾကးအေထာက္အပံ့ ျပည့္စံုမည္ဆိုပါက ႏိုင္ငံျခားစာေမးပြဲမ်ားကို တုိက္ရိုက္ ေျဖဆိုႏိုင္ၿပီး ေက်ာင္းဆက္တက္ႏိုင္ေအာင္အထိ ရည္ရြယ္ၿပီး သင္ၾကားေပးသည္။
ဆရာ/ဆရာမ အင္အား ။ ။ အဂၤလိပ္စာ သင္ၾကားေပးေသာ ဆရာမ ႏွစ္ဦး၊ ရဟန္းေတာ္ ႏွစ္ပါး၊ ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာ သင္ၾကားေပးေသာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး၊ ဆရာမ ေလးေယာက္၊ ေပါင္း အမာခံအင္အား ရွစ္ေယာက္ရွိပါသည္။
နယ္ခံ ေစတနာ့၀န္ထမ္းကုိ စာသင္ေပးႏုိင္ေလာက္သည့္အထိ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးၿပီးျဖစ္ေန၍ ေစတနာ့၀န္ထမ္းအင္အား (၃၀)ရရွိထားၿပီးျဖစ္သည္။
ေက်ာင္းဖြင့္ရက္/အခ်ိန္ ။ ။သင္တန္းေက်ာင္းသည္ ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ အမ်ားစု ရံုးပိတ္ရက္ (တနဂၤေႏြ)ကို ေရြးခ်ယ္၍ ဖြင့္လွစ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသား ဆရာမမ်ား ေက်ာင္းခ်ိန္ႏွင့္လည္း လြတ္ေအာင္ အားလပ္ရက္လည္း ရွိေအာင္ စီစဥ္ျခင္းျဖစ္၍ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္းျဖစ္သည္။
သင္ၾကားမည့္အခ်ိန္ ။ ။နံနက္ ၆:၃၀ နာရီမွ ေန႔လည္ ၁၂ : ၀၀ နာရီအထိ ျဖစ္သည္။ ကိုးနာရီခြဲတြင္မုန္႔စားေက်ာင္း ဆင္းေပးမည္။
အားလပ္ခ်ိန္အစီအစဥ္ ။ ။ အားလပ္ခ်ိန္ မုန္႔စားေက်ာင္း ဆင္းခ်ိန္တြင္ ကေလးငယ္မ်ား ေက်ာင္းအျပင္သို႔ မထြက္ေစဘဲ ေက်ာင္းထဲမွာပင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေဆာ့ကစားေစသည္။ အာဟာရ ျပည့္၀ေသာ မုန္႔ စားဖြယ္မ်ားကိုလည္း သင့္ေတာ္သလုိ အပတ္စဥ္ စီစဥ္ေပးသည္။
လုိအပ္ခ်က္မ်ား ။ ။ ကေလးငယ္မ်ား၏ စာေရးကိရိယာ၊ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ား(မိတၱဴစက္၊ ကြန္ျပဴတာ၊ ပရိုဂ်က္တာ၊ မီးစက္၊) တနဂၤေႏြေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ တူညီ ၀တ္စံုမ်ား၊ သင္ၾကားမူ စာအုပ္မ်ား၊ ဆရာ/ ဆရာမမ်ား၏လစဥ္ လမ္းစရိတ္ စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။ သင္ေထာက္ကူ ပစၥည္းမ်ား မပါလွ်င္ တစ္လ မျဖစ္မေန ကုန္က်စရိတ္ (တစ္သိန္းခြဲ) ခန္႔ ျဖစ္သည္။
ေမွ်ာ္မွန္းထားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား
(၁) နာဂစ္ေဒသခံ ကေလးငယ္မ်ားကုိ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အေၾကာက္တရားမွ ကင္းေ၀းေစရန္၊
(၂) ယုိင္လဲသြားေသာ ပညာေရးပန္းတိုင္ကို သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပုိင္အဖြဲ႔အစည္း၊ လူမႈ၀န္ထမ္းမ်ားက အခ်ိန္မွီ ထူေထာင္ရာတြင္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစရန္၊
(၃) အနာဂတ္ ႏိုင္ငံ ထူေထာင္ရာတြင္ လိမ္မာ၍ ပညာတတ္ေသာ လူငယ္မ်ား တိုးပြါးလာေစရန္၊ လူမိုက္မ်ား ကင္းေ၀းေစရန္၊(ေအးခ်မ္းသာယာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ရဲ့ ေဖါင္ေဒးရွင္း)
(၄) မိမိရပ္ရြာအက်ိဳး သာသနာအက်ိဳးကို တုိးတက္ေသာ ေခတ္ စံနစ္ႏွင့္အညီ သယ္ပိုး ထမ္းရြက္ႏိုင္ရန္ ၊
(၅) လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားျခင္းအားျဖင့္ ပညာေရး၊ ဘာသာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းေနမႈမ်ားအား ႏိုင္သေရြ႕ ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းျဖင့္ သာသနာျပဳ ကုသုိလ္ထူး ရယူရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။
(က) ပညာေရးခ်ိဳ႕ယြင္းမႈ ဆုိရာ၀ယ္----------
နာဂစ္ ရာသီဥတု ဆုိးရြားမႈေၾကာင့္ စည္းစိမ္မ်ား ပ်က္စီး၍ ေလ့လာဆဲ ပညာေရး ပန္းတိုင္ ေပ်ာက္ေနေသာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္၊ ပင္ကိုယ္ ဆင္းရဲ၍ ပညာေရး စရိတ္ မတက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ပညာေရးကုိ ဆက္လက္ မဆည္းပူးႏိုုင္ေသာ ေက်ာင္းသား/ ေက်ာင္းသူမ်ားကို ဆိုလိုပါသည္။
(ခ) ဘာသာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈ ဆိုရာ၀ယ္
မိမိလူမ်ိဳးမ်ားအတြင္းမွ ဆင္းရဲငတ္မြတ္မႈေၾကာင့္ အျခားဘာသာ၀င္တို႔၏ အေထာက္အပံ့မ်ားကို ရယူၾကရ၍ ေက်းဇူးတရားမ်ားကို ေထာက္ဆကာ အမွန္ အမွား မခြဲျခားႏိုင္ပဲ လက္တေလာ စား၀တ္ေနေရးေၾကာင့္ ဘာသာျခားအျဖစ္သို႔ ကူးေျပာင္းရျခင္းဆုိေသာ ဘာသာေရး ယုတ္ေလ်ာ့ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈ၊ အျခားဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ အေၾကာင္းနီးစပ္ကာ ေပါင္းဖက္ဆံုမိၾကရ၍ ယုတ္ေလ်ာ့ေနေသာ ဘာသာေရးခ်ိဳ႕ယြင္းမႈ၊ အျခားဘာသာ ၀င္မ်ားက မိမိဘာသာကို စိတ္၀င္စား၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ အေၾကာင္းဆံုမက္ ေပါင္းေဖၚမိၾကျခင္းေၾကာင့္ ကိုးကြယ္မႈ ေျပာင္းလုိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလည္းေကာင္း၊ သူတို႔၏ဘ၀ လံုၿခံဳမႈရရွိေစရန္ ကာကြယ္ေပးျခင္း၊ ကာကြယ္ေပးႏိုင္ရန္ ဆုိလိုပါသည္။
ေထာက္ပံ့ေပးမည့္အစီအစဥ္မ်ား
ၿမိဳ႕ေပၚရပ္ကြက္မ်ားတြင္ ဆင္းရဲသားမိဘမ်ား မ်ားစြာရွိၾကသည္။ ထုိမိဘမ်ားတြင္ ေက်ာင္းထားႏိုင္သည့္အရြယ္ကေလးမ်ား ရွိၾကမည္။ ထုိမိဘမ်ားထံမွ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးမ်ားကုိ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ား၏ အကူအညီကို ရယူကာ ပထမအဆင့္တြင္ မူလတန္း အဆင့္ (၄)တန္းအထိ ေက်ာင္းစားရိတ္အားလံုးကို ေထာက္ပံ့ေပးမည္။ သို႔ရတြင္ ထုိ အေထာက္အပံ့ကုိ ရယူလုိေသာ မိဘမ်ားသည္ ဦးဇင္းမ်ား ဦးစီးဖြင့္လွစ္ေသာ တနဂၤေႏြေက်ာင္းသို႔ အပတ္စဥ္ တနဂၤေႏြေန႔တုိင္း ေက်ာင္းခ်ိန္အမွီ ပို႔ေဆာင္ေပးရမည္ဟူေသာ ကတိ ၀န္ခံခ်က္ကို ရယူမည္ျဖစ္သည္၊ ေပးရမည္ျဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ တနဂၤေႏြေက်ာင္းကို စိတ္ပါ၀င္စားလာေအာင္ ဆြဲေဆာင္၍ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္ ျမွင့္တင္ေပးလိုေသာ သေဘာျဖစ္သည္။ တနဂၤေႏြေက်ာင္းတြင္ တက္ေရာက္ေနၾကေသာ မူလတန္းအရြယ္ ကေလးငယ္ မ်ား အတြင္းတြင္ ဆင္းရဲသားမိသားစုမ်ား ပါ၀င္ေန၍ ထုိမိသားစု ထုိေက်ာင္းသားငယ္၏ ပညာေရး အနာဂတ္ ခုိင္မာေအာင္ တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ျဖစ္သည္။
ေက်ာင္းခြဲမ်ားအတြက္ ေထာက္ပံ့ေရးအစီအစဥ္
ၿမိဳ႕ေပၚေက်ာင္းတုိင္းႏွင့္ ရြာစဥ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ကိုယ္ပုိင္ ဖြင့္လွစ္လိုေသာ ဆရာေတာ္မ်ားအား လုိအပ္ေသာ အဂၤလိပ္စာ သင္ၾကားမႈပိုင္းဆုိင္ရာ ဆရာ /မ မ်ား၊ သင္ၾကားမူ စာအုပ္ ၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္ တနဂၤေႏြေက်ာင္း တူညီ ၀တ္စံု မ်ားကို၊ လုိအပ္သလို ပံ့ပိုး၊ ေလ့က်င့္သင္ၾကား၊ ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းျဖင့္ တနဂၤေႏြ ေက်ာင္း က်ယ္ျပန္႔ေစလိုျခင္းမ်ားလည္း ရွိမည္၊ ဤအစီအစဥ္သည္ တနဂၤေႏြေက်ာင္း ႏွစ္ပတ္လည္ အစီအစဥ္ျပည့္မွ ေက်ာင္းခြဲဖြင့္ခြင့္ေပးမည္ျဖစ္သည္။ လိုအပ္သည္မ်ားကိုလည္း ေက်ာင္းခြဲမ်ားသို႔ ျပည့္စံုေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးမည္ျဖစ္သည္။
တနဂၤေႏြေက်ာင္း၏ တြဲဖက္ အနာဂတ္သာသနာေရးလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား
(၁) တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း ၿမိဳ႕ေပၚ ရပ္ရြာရွိ လူငယ္(အနာဂတ္ သားေကာင္းရတနာ)မ်ားအား ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုင္ရာ ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာမ်ား ပို႔ခ်ေပးျခင္း၊ လက္ေတြ႔အသံုးခ် အဂၤလိပ္စာ ဘာသာရပ္မ်ားပို႔ခ်ေပးျခင္း၊
(၂) ထုိ ေက်ာင္းႏွင့္ တြဲဘက္၍ ေႏြရာသီ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းမ်ား ပို႔ခ်ေပးျခင္း။
(၃) လူႀကီးမ်ားအတြက္ လက္ေတြ႔အသံုးခ် ဗုဒၶအဘိဓမၼာသင္တန္းမ်ား ပို႔ခ်ေပးျခင္း၊
(၄) အခါအားေလ်ာ္စြာ စာေပေဟာေျပာပြဲမ်ား စီစဥ္ေပးျခင္း၊
(၅) ၀ိပႆနာ သင္တန္းမ်ား(လူငယ္/လူႀကီး) ပို႔ခ်ေပးျခင္း တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။


သင္တန္းေက်ာင္း ျဖစ္ေပၚျခင္း၏ အေျခခံ အေၾကာင္းအရင္းမ်ား
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ သတၱ၀ါတို႔၏ ခ်မ္းသာဖို႔အက်ိဳးငွာ ပြင့္ေတာ္မူလာသည္။ ခ်မ္းသာ ဟု ဆုိရာတြင္ ေနာက္ဘ၀ေရာက္မွ ရရွိမည့္ ခ်မ္းသာမ်ိဳးသာမက ဤဘ၀တြင္ပင္ ရႏုိင္ေသာ ခ်မ္းသာမ်ိဳးလည္း ပါ၀င္သည္။
ေခတ္လူအခ်ိဳ႕က ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္သည္ ဟုိဟာမလုပ္ရ၊ သည္ဟာ မလုပ္ရ ဟူေသာ ပညတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ လူကုိ မတက္ၾကြေစဘဲ ထံုထိုင္း ဖ်င္းအ ေအာက္က် ေနာက္က်ျဖစ္ေစသည္ ဟု ယူဆ၍ တုိင္းျပည္ထူေထာင္ရာတြင္ ဗုဒၶတရားေတာ္ကို ၾကဥ္ဖယ္လိုၾကသည္။
ထုိသူတို႔အား ဗိမၺိသာရမင္း၊ ဓမၼာေသာကမင္း၊ ဒု႒ဂါမဏိမင္း တို႔ႏွင့္ သီဟ စစ္သူႀကီး ၊ မင္းႀကီးရန္ေနာင္စေသာ ဗုဒၶဘာသာေခါင္းေဆာင္တုိ႔ကို ညႊန္ျပလုိပါသည္။
ဗိမၺိသာရမင္း။ ။ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ မိမိကိုယ္တုိင္ ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးလွ်င္ ဘုရားရွင္ကို ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ကိုးကြယ္ကာ ႀကီးစြာေသာ စစ္တပ္ျဖင့္ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။
ထုိမင္းလက္ထက္တြင္
(က) သူပုန္ထေသာေၾကာင့္ စစ္တပ္ကုိလႊတ္ရေသာကိစၥ
(ခ) သူပုန္အႏွိမ္သြားခါနီးမွ ရဟန္းျပဳၾကေသာစစ္သားအခ်ိဳ႕၏ မတရားမႈေၾကာင့္ ဥပေဒျပဳရေသာကိစၥ၊
(ဂ) အခါႀကီး ေန႔ႀကီးမ်ားတြင္ သားငါးမသတ္ရ ဟု ေၾကြးေၾကာ္ရေသာကိစၥ၊ဤကိစၥကို ေထာက္ထား၍ ေန႔ႀကီး ရက္ႀကီးမဟုတ္ေသာေန႔မ်ားတြင္ သားငါးႏွင့္ စပ္၍ ျဖစ္ပံုကို စဥ္းစားႏိုင္သည္၊ ဤကိစၥမ်ားျဖစ္ခဲ့ရသည့္ အျပင္
(ဃ) တရားသူႀကီးတို႔က ရာဇ၀တ္သားကုိ တံက်င္လွ်ဴိ၍ သတ္ရမည္ ဟု အမိန္႔ခ်ေသာေၾကာင့္ ကာက၀လႅိယဇာတ္ ဟု သိေနၾကေသာ ကာဠ ၀ဠိယ ဇာတ္လည္း ထုိဗိမၺိသာရမင္း၏ လက္ထက္မွာပင္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ဒု႒ဂါမဏိမင္း။ ။ ဒု႒ဂါမဏိ အဘယမင္းကား မိမိကုိင္ေနက် လွံထိပ္၀ယ္ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ ဓာတ္ေတာ္ကို ဌာပနာထားေလသည္။ ထုိမင္းသည္ သာသနာ့အေဆာက္အအံုေတြကို ဖ်က္စီးေနေသာ သာသနာ့ ရန္သူမ်ားကို စစ္ထြက္ကာနီး၀ယ္ အရြယ္ေကာင္းေသာ ရဟန္းေတာ္ငါးရာတို႔ကုိ ပင့္၍ သြားေလသည္။ ထုိအခါတြင္ အၿမဲ အဓိ႒ာန္ေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကား
ငါ့တြက္မ်ားေျမာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႔
ခုေလာက္ႀကိဳးကုတ္ အားမထုတ္ဘူး၊
ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ၏
ရွည္ၾကာအဓြန္႔ ေရာင္လွ်ံကြန္႔ဖို႔
စြန္႔စြန္႔စားစား ငါႀကိဳးစားသည္
ငါ့အားစိတ္၀ယ္ အၿမဲတည္း။
ဓမၼာေသာကမင္း။ ။ ဓမၼာေသာကမင္းကား ဗုဒၶတရားေတာ္ကို ယံုၾကည္၍ သာသနာျပဳမင္းျဖစ္ေသာ အခါ လူႏွင့္ဆုိင္ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားကို အႏွံ႕အျပား ေက်ာက္တိုင္စိုက္ေစၿပီးခါမွ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ ရာ၀ယ္ ေရွးကထက္ လြယ္ကူေၾကာင္းကုိ ေတြ႔ရပါသည္ ဟု ဆုိသည္။
စစ္သူႀကီးႏွင့္ မင္းႀကီး။ ။ သီဟ မည္ေသာ စစ္သူႀကီးကား မိမိက ေသာတာပန္ျဖစ္ေသာ္လည္း စစ္ေသနာ ပတိအျဖစ္ျဖင့္ စစ္တပ္ကို ဦးစီး ခဲ့ပါသည္။ မင္းႀကီးရန္ေနာင္၏ သာသနာဖ်က္ သူပုန္မင္းကို ဘာသာ၀င္ မူးမတ္မ်ားႏွင့္အတူ ႏွိမ္ႏွင္း၍ ဗုဒၶဘာသာကို ကယ္တင္ခဲ့ျခင္းမွာလည္း ရာဇ၀င္အထင္အရွားပင္ျဖစ္သည္။
ဤသုိ႔ ေရွးဗုဒၺဘာသာ၀င္တုိ႔၏ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္၍ အလုပ္ လုပ္ပံုကုိ ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ေရွးေရွး ဓမၼသတ္ဥပေဒအတုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ကယ္တင္မႈ လုပ္ရတြင္လည္းေကာင္း၊ ဗုဒၶဘာသာက အေႏွာက္အယွက္ မေပးခဲ့ေၾကာင္းကုိ ေတြ႔ရပါသည္။
ေခတ္လူငယ္အခ်ိဳ႕ကား ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ ေလာကီဘက္က တုိးတက္ေနေသာ ယခု ကမၻာ၀ယ္ လိုက္မမွီႏိုင္ေတာ့ဟု ယူဆၾက၏။ ဗုဒၺျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္တြင္ မည္သည့္ တရားေတာ္က ေလာကီႀကီးပြါး ေရးကုိ တားျမစ္ပါသနည္း။ မဂၤလာတရားဟူသည္ ခုဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ႏွစ္ဌာနလံုးတြင္ပင္ ႀကီးပြါးခ်မ္းသာေၾကာင္း တရားျဖစ္ပါသည္။။ ထုိမဂၤလာတရားေတာ္တြင္
(က) ဗာဟုႆစၥဥၥ-အၾကားအျမင္ အေတြ႔အႀကံဳ မ်ားရျခင္း ဟု ပါရွိသည္။ ယခုေခတ္ သုေတသန လုပ္ျခင္းမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ ဗာဟုႆစၥဥၥ မဂၤလာသည္ မည္ေရြ႕မည္မွ်ေသာ သုေတသန လုပ္ရမည္ဟု ကန္႔သက္ခ်က္ မရွိရကား သုေတသန လုပ္ရာတြင္ ေခတ္အလိုက္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း သိသာပါသည္။ ထု႔ိေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ ေကာင္းကင္သို႔ ၿဂိဳလ္တု လႊတ္၍ သုေတသနျပဳျခင္း၊ ေျမေရ တုိ႔တြင္ သုေတသနျပဳျခင္းမ်ားသည္ ဗာဟုႆစၥဥၥ မဂၤလာေပတည္း။
(ခ) သိပၸဥၥ-သိပၸံပညာ အျဖာျဖာကိုတက္ရျခင္း ဟုလည္း ပါရွိသည္။ ထုိ သိပၸံပညာတက္ေျမာက္ျခင္း မဂၤလာသည္လည္း မည္သည့္သိပၸံပညာဟု ပိုင္းျခား ကန္႔သက္ခ်က္မရွိ၊ ေခတ္အလိုက္ေပၚေပါက္လာေသာ ပညာအရပ္ရပ္ကိုပင္ တက္ေျမာက္ရျခင္း ဟု ေဟာေတာ္မူလိုရင္ပင္ ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶ ျမတ္စြာတရားေတာ္သည္ ေလာက ႀကီးပြါးေရးကို မတားျမစ္သည့္အျပင္ စနစ္တက် အားေပးေသာ တရားျဖစ္ေၾကာင္းကို ဗုဒၶ၏ ႀကီးပြါးေရးႏွင့္ပက္သက္ေသာ တရားေတာ္တို႔ကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ သိႏုိင္ပါသည္။
ထိုကဲ့သုိ႔ ယခုဘ၀ႀကီးပြါးေရးကုိ အားေပးရံုသာမက သတၱိႏွင့္ ဇြဲကိုလည္း အၿမဲအားေပးရာ ေရာက္ပါသည္။ ထင္ရွားစြာ ျပရမည္ဆိုလွ်င္- ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားတြင္ အေလာင္းေတာ္ဘ၀တံုးက (အမ်ားသိျဖစ္ေသာ မေဟာသဓာတုိ႔လုိ ဘ၀တံုးက) မေၾကာက္မရြ႕ံ ရဲ၀ံ့ေသာသတိၱ၊ ေနာက္မဆုတ္ေသာ လံု႔လ ၀ီရိယဇြဲတုိ႔ကို ၾကားဖူးေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အမရာေဒ၀ီ မဒၵီမိဖုရားတုိ႔လိမၼာပံု၊ သတၱိရွိပံုကုိ ၾကားေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ထုိအလိမၼာ ထုိသတၱိမ်ား ကူးစက္ေနရကား ဗုဒၺဘာသာ၀င္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးတုိ႔တြင္ အလိမၼာႏွင့္ ဇြဲသတၱိမွာ အျခားဘာသာ၀င္မ်ားထက္ မ်ားေသာ အားျဖင့္ သာတက္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ အားအရဆံုးသတၱိကား အေကာင္း အဆုိး ေလာကဓံႏွစ္မ်ိဳးႏွင့္ ေတြ႔ႀကံဳလာလွ်င္ ခံႏိုင္ျခင္း၊ ေသရမည္ကို လြန္လြန္ကဲကဲ မေၾကာက္တက္ျခင္းတည္း။ ထုိသုိ႔ သတိၱရွိျခင္း မွာလည္း မိမိတြင္ရွိေသာ သီလ ဒါနတို႔ကို အားကိုးသည့္အျပင္ အားလံုး အရာ၀တၳဳ ရုပ္နာမ္အစုသည္ ပ်က္စီးရမည့္ အနိစၥတရားခ်ည္းသာ ျဖစ္၏ ဟု ၾကားသိေနရေသာ မိရိုးဖလာဘာ၀နာေၾကာင့္လည္းျဖစ္သည္။
ဤသို႔လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္သူသည္ တရားျပည့္၀ေလ သတိၱထက္ေလျဖစ္၍ ဗုဒၶတရား ေတာ္သည္ အေလ်ာ့ဘက္ အေပ်ာ့ဘက္ကုိ အားမေပးဘဲ စာရိတၱႏွင့္တကြ အတင္းဘက္ အတိုးဘက္ကိုသာ အားေပးပါသည္။
သုိ႔ပါလ်က္ ဗုဒၶ၏အလိုေတာ္ကို မသိေသာလူအမ်ားသည္ မိခင္ျဖစ္ေသာ ဗုဒၶတရားေတာ္ကုိ ေက်ာ္၍ ေဒြးေတာ္၀ါဒတုိ႔ျဖင့္ လြတ္လပ္ၿပီး ႏိုင္ငံကုိ ထူေထာင္လာခဲ့ၾကရာ ယခုတုိင္ေအာင္ အသားမက်ေသးဘဲ စာရိတၱပ်က္မႈတည္းဟူေသာ ဆူးေျငာင့္ေတြသာ ျပန္႔ႀကဲေနပါေတာ့သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံကိုထူေထာင္ထိန္းသိမ္းရာ၀ယ္ အေထာက္အကူရပါေစေတာ့ ဟု သေဘာထား၍ ႀကီးမားေသာ အေမွ်ာ္အျမင္ျဖင့္ စီစဥ္ ေရးသားထားအပ္ေသာ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ က်မ္းစာ အမွတ္(၂၆) ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာကုိ အမွီျပဳ၍လည္းေကာင္း၊ သီဟုိဠ္(သီရိလကၤာ)ႏုိင္ငံ၏ လူငယ္မ်ားအေပၚ (ႏုိင္ငံ့သားေကာင္းရတနာမ်ားအေပၚ) ဘာသာေရးအုတ္ျမစ္ ခုိင္မာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကေသာ သီဟုိဠ္သံဃာေတာ္မ်ား၏ Sunday School တည္ေထာင္နည္းစံနစ္၊ သင္ၾကားပံုနည္းစံနစ္မ်ားကို အေျခခံ၍လည္းေကာင္း ဤ တနဂၤေႏြေက်ာင္းကို ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဘ၀ထုိထုိ ေတာင္းဆု ဆုိစကား
ဤကဲ့သုိ႔ ကုိယ့္ရပ္ ကုိယ့္ရြာ ကိုယ္ပုိင္သာသနာျပဳ လုပ္ငန္း အစစ္အမွန္ကို ျပဳလုပ္ရေသာ ကုသုိလ္ကံ ေစတနာေၾကာင့္ ယခုဘ၀မွ စ၍ နိဗၺာန္မေရာက္မီ ဘ၀ ကာလအတြင္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ အထူး ခ်ီးမြန္း၊ အားေပး၊ ကိုယ္တုိင္လည္း စြမ္းစြမ္းတမံ ျပဳလုပ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ပရဟိတ(အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ျခင္း) လုပ္ငန္းကို ကုိယ္က်ိဳးမဖက္၊ သက္သက္ေသာ ေစတနာျဖင့္ ဘ၀ဆက္တိုင္း ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရပါလို၏။ ေဆာင္ရြက္တုိင္းလည္း သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ အေထာက္ပံ့ကုိ ရရွိကာ လုပ္ငန္းတုိင္းကို ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္ခြင့္ရပါလုိ၏။ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားလာမည့္ ဂုဏ္ပကာသနကို အရင္းမွီ၍ ေပၚေပါက္လာေသာ မာနတရား ကင္းေ၀းရပါလုိ၏။ ကေလးငယ္၊ ေက်ာင္းသားငယ္တို႔အေပၚ၀ယ္ ထားရွိေသာ ေစတနာ ေမတၱာတရား၊ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအေပၚ ထားရွိေသာ ေမတၱာ ဂရုဏာတရားမ်ား တိုးပြါးရပါလို၏။ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအား တရားေသာ မင္း ေစာင့္ေရွာက္ပါေစ။ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားလည္း ေအာင္ျမင္ တိုးတက္ၾကပါေစ။ ပကတိစိတ္ေအးခ်မ္းမႈ လမ္းစဥ္ကို ေကာင္းစြာ ညႊန္ျပ ဆိုဆံုးမထားေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာသည္လည္း တည္တံ့ႏိုင္သေရြ႕ တည္တံ့ႏိုင္ပါေစ။
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ အမွန္စကား ဆိုရပါမူ
ဒို႔ဘိုး ဒုိ႔ဘြား၊ ဒို႔မ်ိဳးမ်ားက၊ ဒို႔ေသြး ဒို႔သား၊ ဒို႔မ်ိဳးမ်ားအတြက္၊ ေက်ာင္းကန္ ဘုရား၊ ေစတီမ်ားႏွင့္၊ ကိုးကြယ္ဖုိ႔ရာ၊ သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာစဥ္ဆက္ ေပးအပ္ခဲ့၊ ေကာင္းစြာစဥ္ဆက္ေပးအပ္ခဲ့၍၊ ဒို႔လက္ေရာက္လာ ဒို႔ဘာသာကို၊ ညီညာျဖျဖ ေစာင့္ထိန္းၾကမွ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာသည္၊ ေကာင္းစြာတည္တံ့ ႏိုင္လိမ့္သတည္း၊

သာသနာခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ထက္သန္ေတာ္မူၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဦးစီး ဖြင့္လွစ္သည့္ အနာဂတ္ သားေကာင္း ရတနာမ်ား ေပၚထြက္ေစေသာ တနဂၤေႏြေက်ာင္း ကုသုိလ္စစ္ လုပ္ငန္းကို တည္ေထာင္ ဖန္းဆင္းျခင္းဆိုေသာ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းတြင္ ပါ၀င္ကုသုိလ္ ျပဳလုိပါလွ်င္-----
(၁) တူညီ ေက်ာင္း၀တ္စံု အစံုေရ-၅၀၀ (ႏွစ္ဆယ့္ငါးသိန္း) ၅၀၀၀-ႏႈန္း
(၂) ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာ စာအုပ္မ်ား အုပ္ေရ-၅၀၀ ၂၅၀၀၀၀(ႏွစ္သိန္းခြဲ) ၅၀၀-ႏႈန္း
(၃) အဂၤလိပ္စာ သင္ခၤန္းစာ စာအုပ္မ်ား အုပ္ေရ-၅၀၀ (ဆယ့္ငါးသိန္း) ၃၀၀၀-ႏႈန္း
(၄) စာေရးကိရိယာမ်ား(ဗလာစာအုပ္၊ခဲတံ) အစံုေရ-၅၀၀ (တစ္သိန္း) ၂၀၀-ႏႈန္း
(သီးသန္႔ စာအုပ္ တစ္အုပ္ခ်င္း၊၀တ္စံု တစ္စံုခ်င္း ဓမၼဒါနကုသိုလ္ကိုလည္း ႏိုင္သေရြ႕ ျပဳႏိုင္မည္)
လစဥ္ကုန္က်စရိတ္အတိုင္း လွဴဒါန္းလိုလွ်င္
(၁) တနဂၤေႏြေက်ာင္းႏွင့္ တြဲဖက္၍ ဖြင့္လွစ္ေသာ အဘိဓမၼာ သင္တန္း၊ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္း၊ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းမ်ား၏ ကုန္က်စရိတ္ အပါအ၀င္ ၂ သိန္း ခန္႔ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ လစဥ္ အသံုးစရိတ္ ကုန္က်မႈ ရွင္းတမ္းမ်ားကိုလည္းေကာင္း ရရွိေသာ အလွဴေငြ စာရင္းမ်ားကိုလည္းေကာင္း သက္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းအုပ္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ တာ၀န္ခံဆရာေတာ္မ်ားထံတြင္ ေလွ်ာက္ထား ေမးျမန္း၍ ကုသုိလ္ ယူႏိုင္ပါသည္။

ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏိုင္ရန္ လိပ္စာမ်ားမွာ-----
ဘဒၵႏၱေတဇနိယ (ဒု-နာယက ဆရာေတာ္) မဂၤလာမွန္ေက်ာင္း၊ ဓမၼိကာရံု(ဒြါရ)ေက်ာင္းတိုက္၊ ဘိုကေလးၿမိဳ႕။
ဦးဓမၼကိတၱိ (ေက်ာင္းအုပ္ဆရာေတာ္)ေဇယ်၀တီေက်ာင္း၊ ဓမၼိကာရံု(ဒြါရ)ေက်ာင္းတုိက္၊ ဘုိကေလးၿမိဳ႕။
အရွင္ပ႑ိတ (ပညာေရးတာ၀န္ခံဆရာေတာ္၊ (096819286) ။ ။ ။
ဦးတင္ေမာင္ၿပံဳး (ဘ႑ာရွာေဖြေရးမွဴး) ၊ အမွတ္(၄၂)ေရႊ၀ါထြန္းလမ္း(၂)ရပ္ကြက္၊ ဘိုကေလးၿမိဳ႕။
ဖုန္းနံပါတ္။ ။ ၀၄၅-၄၅၂၂၁ (ဦးတင္ေမာင္ၿပံဳး) ၀၄၅၄၅၁၀၈ ( ဆရာေတာ္မ်ား၊ ဓမၼိကာရံုေက်ာင္း၊)

တနဂၤေႏြေက်ာင္းျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ
တနဂၤေႏြလူငယ္မ်ားအသင္း
ဘုိကေလးၿမိဳ႕။
သင္တန္းအေျခအေနအားလံုးကို အတိုခ်ဳပ္ တင္ျပခဲ့ခ်င္ပါတယ္။ ယခုဆိုရင္ ေႏြရာသီ သင္တန္းႏွင့္ Sunday School သင္တန္းဟာ Summer Course ႏွင့္ ေပါင္းၿပီး သင္တန္း ဆင္းထားခဲ့ပါတယ္၊ ခဏ နားထားရပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားနဲ႔ ညႈိႏႈိင္းျခင္း၊ ပညာေရးမွဴးမ်ားႏွင့္ တုိင္ပင္ျခင္းနဲ႔ Sunday School ၏ long term Project ကို ထူေထာင္ျခင္း၊ လိုအပ္သည့္ Fund မ်ားကို ရွာေဖြျခင္း၊ အေရးႀကီးဆံုးလိုအပ္ခ်က္မွာ သက္ဆိုင္ရာ သင္တန္းဖြင့္မည့္ေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္၏ ေရရွည္ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို တုိင္ပင္ ေလွ်ာက္ထားေန၍ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန၏ မေရရာေသာ အနာဂတ္ကို ရင္ဆိုင္ရင္ စြမ္းအား နည္းေနျခင္းကိုလည္း ၀န္ခံအပ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမ်ားကိုလည္း တစ္ပတ္ ေျခာက္ရက္ သင္မည္ဆိုေသာ Order ကိုၾကားသိရျခင္းေၾကာင့္ Sunday School အတြက္ လက္တေလာ အေျခအေန ခဏ ရပ္ထားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါကၽြတ္ကာလ မွာ လုပ္ငန္းအားလံုးကို လည္ပတ္ႏိုင္ေအာင္ အထူးႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ သင္တန္းကာလ အစမွ အဆံုးတိုင္ ကုန္က်စားရိတ္ဟာ ၃၆ သိန္း၀န္းက်င္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ခံအင္အားအေနနဲ႔ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေငြ ဟာ ဆယ့္သံုးသိန္း ေက်ာ္ျဖစ္ၿပီး၊ က်န္ေငြမ်ားကို ကိုယ္ပုိင္ေငြ၊ ပက္သက္ရာ ရဟန္းဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားေငြျဖင့္ (မည္သည့္ NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ေထာက္ပံ့ေငြမွ် မပါေသးဘဲ) သင္တန္းကိုေအာင္ျမင္စြာ ေခတၱ အဆံုးသတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ စာရင္း အေသးစိတ္မ်ားကိုလည္း သက္ဆိုင္ရာ လိပ္စာမ်ား ပါအတုိင္း စံုစမ္း ေမးျမန္းျခင္း ကုသုိလ္ ရယူႏိုင္ပါတယ္။ ေရွ႕ဆက္သြားမယ့္ Sunday School လုပ္ငန္းအတြက္ လစဥ္ ကုန္က်စားရိတ္၊ သင္တန္းသားအားလံုး၏ သင္ၾကားမူ စာအုပ္၊ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ား လုပ္ငန္းေဖါင္ေဒးရွင္း အတြက္ ထာ၀ရ ေငြပေဒသာပင္မ်ားကိုလည္း Sunday School Project တြက္ လူသားအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနၾကေသာ မည္သည့္ NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ မဆုိ အကူအညီ ေပးႏုိင္ေၾကာင္းကိုလည္း အထူး အေလးအနက္ ၀န္ခံ ေတာင္းဆိုအပ္ပါတယ္။
သင္တန္းကာလရဲ့ အေသးစိတ္ မွတ္တမ္းမ်ားကိုလည္း ေတာင္းခံ၊ ၾကည့္ရႈ႕၊ ကုသိုလ္ ပြားႏိုင္ပါတယ္။
အရွင္ပ႑ိတဘိကၡဳ (Sunday School) ပညာေရးတာ၀န္ခံ

သင္တန္းဖြင့္ပြဲ)(သို႔)ေအာင္ျမင္မႈ၏လမ္းစ

ေလာက လူသားအက်ိဳးကို တက္ႏိုင္သေလာက္ သယ္ပိုးတဲ့ လုပ္ငန္းကို ပရဟိတ လို႔ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တယ္။ သူကုိယ္တိုင္လည္း ႏိုင္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ျပဳလုပ္သလို ဘယ္လုိ လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္ ေတြကိုလည္း ခ်မွတ္ေပးေတာ္ မူခဲ့တယ္၊ ဆရာတစ္ဆူသဖြယ္ သင္ျပ ေပးေတာ္မူခဲ့တယ္၊ ေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပသဖြယ္ တကယ့္အရွိတရား(ပရမတၳသစၥာ) တရား ကို ကုိယ္တိုင္လည္း က်င့္ေဆာင္ နည္းလမ္းေတြကိုလည္း ညႊန္ျပေတာ္မူခဲ့လုိ႔ ဆရာ(သတၳာ)ဆုိတဲ့ ဘြဲ႕ထူးကို အားလံုးက တညီတည္း ေပးျခင္းကို ခံခဲ့ရတယ္၊ အတုမရွိ တဲ့ ဂုဏ္နဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ဆရာတစ္ဆူပါ။
ျပည္ပမွာ ပညာသင္ယူ ဆည္းပူးခြင့္ရရွိခဲ့တဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးအေနနဲ႔ လူသာမာန္တို႔လို ရည္ရြယ္ခ်က္ တူညီ မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ႔ေတြက မိမိ စီးပြါးအတြက္ ပညာသင္ၾက၊ စြန္႔စားၿပီး စီးပြါးရွာၾကတာပါ။ ရဟန္းေတာ္ေတြအတြက္ကေတာ့ ေလာက လူသားအက်ိဳးကုိ ဘုရားရွင္ရဲ့ သားေတာ္ပီပီ သယ္ပိုးႏိုင္ဖုိ႔၊ ေလာက သဘာ၀ အရွိတရား ေတြကို ေခတ္နဲ႔အညီ၊ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းကို လုိက္ၿပီး လူသားေတြကုိ ညႊန္ျပႏုိင္ဖုိ႔ စြန္႔စားၿပီး ပညာ သင္ယူခဲ့ၾကတာပါ၊ စာေရးသူလည္း ထုိအထဲက တစ္ေယာက္ဆုိတာကို သက္ေသ ျပခ်င္ခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ျပည္ေတာ္ကို ျပန္ေရာက္ခဲ့ၿပီေလ၊
ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာ အေပါင္းအသင္းေတြ၊ ဒကာ ဒကာမေတြကို ပရဟိတ လုပ္ငန္း အေၾကာင္း တေစ့ တေဆာင္း ရွင္းျပခဲ့တယ္၊ မြန္ျမတ္တဲ့ ပညာဒါန ကုသုိလ္ကို ျပဳလုပ္ ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေပ့ါ၊ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုတဲ့့ တီးတိုးစကားေတြ၊ ႀကိဳးစားၾကည့္ေပါ့ ဆိုတဲ့ ခနဲ႔တဲ့အသံေတြ၊ မထင္ပါဘူးကြာဆိုတဲ့ အထင္ေသးစကားေတြကို တခ်ိဳ႕သူေတြက ေျပာၾကမယ္၊ အမ်ားအက်ိဳး ရြက္သယ္ပိုးက၊ ခႏိုးခနဲ႔၊ ဆိုကဲ့ရဲ့လည္း မဖဲမေဆာင္း၊ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းကုိ ၊ စိတ္ေကာင္းနဲ႔ယွဥ္၊ ဇြဲႏွင့္ ႏွင္ေလာ့ ဆိုတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြရဲ့ လမ္းညႊန္မႈအတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းေပါ့ ဆိုတဲ့ ဆံုးမ စကားေတြကိုလည္း ရခဲ့ပါတယ္၊ ဘ ယ္ လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္ကို ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္၊ လူ႔ကန္႔လန္႔စကားေျပာရရင္ တေဇာက္ကန္း လုပ္တက္တယ္ဆုိတဲ့ အက်င့္ဆိုးမ်ိဳး ရွိေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္းကိုပဲ ဇြတ္တရြတ္လုပ္တက္တဲ့ အက်င့္ကိုေတာ့ ေဖ်ာက္ျဖတ္ ပစ္လုိ႔ မရႏုိင္တာ ကိုယ့္ အားနည္းခ်က္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ရွိမယ္၊ ဘာလဲဆုိရင္ေတာ့ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ပဲ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ သူငယ္ခ်င္းေတြက ႏိုင္ငံျခားတစ္ေနရာကို ပညာသင္ဖုိ႔ ဘာလုိအပ္မလဲ အႀကံညဏ္ေတြ ေတာင္းတက္ၾကတယ္၊ သြားမယ့္ေနရာကေရာ ေကာင္းပါ့မလား၊ အေျခအေနေတြေရာ ဘယ္လုိ ရွိမလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးလည္း ေမးတက္ၾကတယ္၊ ေျဖခဲ့မိတာကေတာ့ တစ္ရြာမေျပာင္း သူေကာင္းျဖစ္ဆိုတဲ့စကားပံုလိုေပါ့ကြာ၊ ေနရာတစ္ခုက ေရြ႕သြားရင္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုေတာ့ ျဖစ္မွာပါ၊ သြားလိုက္ပါလို႔ တုိက္တြန္းလိုက္တယ္။ တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္၊ ေသခ်င္တဲ့က်ား ေတာေျပာင္းဆိုတဲ့ စကားပံုကိုလည္း ေမ့မထားသင့္ဘူးတဲ့၊ ဟုတ္ပါတယ္၊ ေရြ႕ေျပာင္းလုိက္လို႔ စံစားရမယ့္ ရလာဒ္ေကာင္းရွိသလုိ ခံစားလာရမယ့္ ဆိုးႀကိဳးကလည္း ရွိေနမွာပါ၊ ဒါေပမယ့္ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုအၾကားမွာ ေပးဆပ္ရမယ့္ အရင္းအႏွီးဆိုတာ ရွိေနစၿမဲပါ၊ အဲဒီ အရင္းအႏွီးကိုေပးဆပ္ရဲတဲ့သတၱိ၊ ၇င္ဆိုင္ရဲတဲ့ သတၱိေတာ့ ရွိရမွာေပါ့၊ ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့ သတၱိမွ မရွိရင္ေတာ့ ထုိင္ေနတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ၊ ေရြ႕မသြားဘဲ ေနရာမွာပဲ ေနလုိက္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ ရလာဒ္ကေတာ့ သုညပဲေပါ့၊ အေပါင္းလကၡဏာေတြမရွိတဲ့ေလာကႀကီးေလာက္ ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ အသက္ရွင္မႈ ရွိမယ္မထင္ဘူးလုိ႔ေတာ့ ရာႏႈန္းျပည့္ ထင္ထားပါတယ္၊
ရင္းႏွီးေပးဆပ္မႈဆိုတဲ့ သီ၀ရီဟာ အရာတိုင္းမွာရွိတယ္၊ ေကာင္းတာခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနတဲ့ေလာကႀကီးကို ဖန္ဆင္းမေပးႏိုင္တဲ့ ဘုရားသခင္ေလာက္ မုန္းစရာေကာင္းတာ ရွိမယ္မထင္ေတာ့ဘူး။ ဒါကေတာ့ အေျပာင္းအလဲနဲ႕ ဆက္ဆပ္ၿပီးေမးတက္ၾကတဲ့ လူတိုင္းကိုေျဖေလ့ရွိတဲ့ အေျဖတစ္ခုပါ။
၁ရက္ေန႔၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလမွာ ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္၊ ေရွ႕ဆက္တက္ရမယ့္ ေက်ာင္းအတြက္က မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ အနာဂတ္မို႔လုိ႔ ခဏ ေဘးခ်ိတ္ထားၿပီး လက္တေလာ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ တာ၀န္ကို စဥ္းစားခဲ့တယ္၊ ဘာလုပ္ရမယ္မွန္း မသိေသးလုိ႔ ကိုယ့္ ဇာတိေျမ ဘိုကေလး ကို ေခတၱ ျပန္ခဲ့တယ္၊ သတင္းတစ္ခု ၾကားလိုက္ရတယ္၊ ရန္ကုန္က ဆရာတစ္ေယာက္ ဘုိကေလးမွာ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္း ဖြင့္လွစ္ေနျခင္းပါ။ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးကို ငါးေထာင္မွ်ျဖင့္ တဲ့။ နာဂစ္ မုန္တုိင္းအလြန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘိုကေလး ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ အသက္ အုိးအိမ္ စည္းစိမ္ စြန္႔ခဲ့ရသူက စြန္႔ခဲ့၊ စီးပြါးေရး ယိုင္လဲသူက လဲၿပိဳ၊ ပညာေရး အစဥ္မက် ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းဆိုတဲ့ ေလာကဓမ္ကုိ ခံစားၿပီးလို႔႔မွ သိပ္မၾကာ၊ စီးပြါးေရး ေစ်းကြက္ ခ်ဲ႕တက္ ၾကတဲ့ လူသားေလာဘကို အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဘူး၊ ငါ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနနဲ႔ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲဆိုတဲ့ အေကာင္းျမင္ကိုသာ ေတြးခဲ့တယ္၊ ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႕ အစည္းေတြက ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရံုးေတြ တည္ေဆာက္ၿပီး ၿမိဳ႕နယ္ ေက်းရြာေတြမွာရွိတဲ့ နာဂစ္ ဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီဖုိ႔အတြက္ ေရာက္ေနၾကတယ္ေလ၊ ေဒသခံ ဘြဲ႕ရ ပညာတက္ ေက်ာင္းသားေတြ အလုပ္ကုိယ္စီ ရခဲ့ၾကတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ့ ၀န္ထမ္းအေပၚ လုိအပ္ခ်က္က သူတို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္၊ စကားေျပာ အလုပ္ အတူလုပ္မယ့္ ၀န္ထမ္းေတြအားလံုးနီးပါး အဂၤလိပ္စကားေျပာေတာ့ မျဖစ္မေန တက္ရမယ္ေလ၊ အစပိုင္းေတာ့ စကားျပန္နဲ႔ ခန္႔ၿပီး ခုိင္းၾကတယ္၊ မရွိ သံုး သေဘာမ်ိဳးပါ၊ ေနာက္ပိုင္း ေအးေဆး လုပ္ရမယ့္ အပိုင္းေရာက္လာေလ အလုပ္ ထုတ္ခံရတဲ့ ေဒသခံေတြ ပိုမ်ား လာေလေပ့ါ၊ အဂၤလိပ္စကားမွ အသင့္အတင့္ မေျပာတက္ေတာ့ သူတို႔အတြက္လည္း Instruction ေပးရတာ အခတ္ေတြ႔ေနတယ္ေလ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး မလိုအပ္ေတာ့ပဲ ျပန္လည္ၿပီး ေနရခ်ထားေရးဆိုတဲ့ စီမံကိန္းမွာ ပညာေရးလည္း အဓိက ပါ၀င္သလို ႏုိင္ငံျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ ဆက္ဆံႏိုင္ဘုိ႔ ဘာသာစကား တက္ေျမာက္မႈကလည္း လိုအပ္လာပါတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ေက်ာင္းသားငယ္ေတြ ဆရာ ဆရာမေတြကလည္း အဂၤလိပ္စာ Language တက္ေျမာက္မႈဟာ မျဖစ္မေန လိုအပ္ ေနၿပီ ဆိုတာကိုလည္း သိကုန္ၾကၿပီေလ၊ အဲဒါေၾကာင့္ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အဂၤလိပ္စာ အေျခခံ အေရး၊ အဖတ္ ၊ အေျပာ သင္တန္းနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္း တြဲဖတ္ၿပီး ဖြင့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္၊ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ဒကာ ဒကာမေတြကိုကလည္း တက္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီ ခဲ့ၾကပါတယ္၊ ၇ ရက္ မတ္လ စေနေန႔မွာ သင္တန္းကို ေအာင္ျမင္စြာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့တယ္၊ သင္ၾကားမႈ ပိုင္းဆိုင္ရာမွာလည္း အခတ္အခဲမရွိ သင္ၾကားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္၊ တစ္ပတ္ ႏွစ္ရက္ပါ၊ စေန တနဂၤေႏြ ညေနပို္င္း ေလးနာရီကေန ရွစ္ခြဲအထိ ႏွစ္ခ်ိန္ လူငယ္ လူႀကီးတန္း ခြဲျခားၿပီး ပို႔ခ်ေပးပါတယ္၊
အခက္ေတြ႔ရတဲ့ အရာကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား အင္အား မ်ားျပားမႈပါ၊ စုစုေပါင္း ႏွစ္ရာေလာက္ မွန္းထားၿပီး စာအုပ္ ၊ စာရြက္စာတမ္း၊ သင္ေထာက္ကူ ပစၥည္းေတြ စီစဥ္ထားႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေျခာက္တန္းကေန ဘြဲ႕ရ အထိ၊ ဆရာ ဆရာမေတြ အပါအ၀င္ ေျခာက္ရာ့ ငါးဆယ္ေလာက္အထိ ရွိခဲ့တယ္၊ အားလံဳးကလည္း စိတ္ပါ ၀င္စားစြာနဲ႔ သင္ယူေနၾကတာကို ျမင္ရေတာ့ ၀င္ခြင့္ေျဖခုိင္းၿပီး ေက်ာင္းသား ေလ်ာ့ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ စိတ္ကူး ျပက္ပ်ယ္ခဲ့ရတယ္၊ အားလံုးေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ အေျခခံ အလြန္ နည္းပါးေနတာကိုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရတယ္၊ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီသင္တန္း ၿပီးဆံုးသြားရင္ စကားလည္း အေတာ္အသင့္ ေျပာတက္သြားေအာင္ အေရးအသားပိုင္းဆုိင္ရာကိုလည္း ကၽြမ္းက်င္သြားေအာင္ သင္ၾကားေပးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္၊ ဖြင့္ပြဲရက္ အပါအ၀င္ စေန တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္ ပို႔ခ်လို႔ ၿပီးခဲ့ပါၿပီ၊
ဒါဟာ ဦးဇင္းရဲ့ အားလပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဇာတိေျမမွာ လုိအပ္ေနတဲ့ ပညာေရး အေထာက္အကူ တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့ ပါရမီ ကုသုိလ္ တစ္မ်ိဳးပါ၊ ပါလာတဲ့ ပိုက္ဆံေလးေတြလည္း ကုန္ပါၿပီ။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ စာဖတ္သူလည္း ပါရမီ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနပါတယ္၊ လုိအပ္တာေလးေတြ မေျပာေတာ့ဘူးလားလို႔ ေမးလာမွာ စုိးလို႔ ေျပာထားခဲ့မယ္ေနာ္၊ ၊ ကိုယ့္လိုပဲ ပညာ ပါရမီ ကုသိုလ္ ရေစခ်င္လို႔ပါ။
လက္တေလာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ေႏြရာသီ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းအတြက္ ေက်ာင္းသားက ေျခာက္ရာ့ ငါးဆယ့္ ေလးေယာက္ပါ၊ တစ္ဦးကို သင္ၾကားမႈ စာအုပ္ တစ္အုပ္လွ်င္ တစ္ေထာင္ႏႈန္းနဲ႔ ေလးရာ့ ငါးဆယ္အုပ္ေလာက္ လုိအပ္ေနပါေသးတယ္၊ သင္ၾကားမႈ ဆရာေတြကို အဆင့္မနိမ့္ရေအာင္ ရန္ကုန္က တကၠသုိလ္ဘြဲ႕ရ ဆရာေတာ္တစ္ပါး၊ language Training Centre က ဆရာတစ္ေယာက္ ဆရာမ တစ္ေယာက္ကလည္း ပါ၀င္ ပါရမီ ျဖည့္ခြင့္ျပဳခ်င္ပါတယ္ဆိုလို႔ အျပင္ ဆရာ ႏွစ္ေယာက္၊ စာေရးသူ အပါအ၀င္ ပို႔ခ်ေပးသူ ေလးေယာက္ဟာ တစ္ပတ္ကို တစ္ခါ ရန္ကုန္ကေန ဘုိကေလးကို အသြားအျပန္ လမ္းစားရိတ္ခ်ည္းပဲ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေသာင္းနဲ႔ ေလးဦးစာ ေလးေသာင္းပါ၊ ဆိုေတာ့ ဆရာေတြရဲ့ လမ္းစားရိတ္ တစ္ပတ္လွ်င္ ေလးေသာင္း၊ တစ္လကို သိန္း ေျခာက္ေသာင္းကုန္က်ပါတယ္၊ စားစရိတ္ကေတာ့ ေဒသခံေတြရဲ့ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ မကုန္ပါဘူး၊ ဒါက ေနာက္ထပ္ လုိအပ္တဲ့ ေႏြရာသီ သင္တန္းအတြက္ပါ၊
လာမည့္အပတ္ တနဂၤေႏြေန႔ စတင္ ဖြင့္လွစ္မယ့္ တနဂၤေႏြေက်ာင္း (Sunday School) ဗုဒၶဘာသာ သင္ခန္းစာ၊ အဂၤလိပ္စာ(သူငယ္တန္းမွ ငါးတန္းအထိ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ သီးသန္႔ေက်ာင္း)အတြက္ေတာ့ ေဒသခံ ဆရာ ဆရာမေတြက ၀ုိင္း၀န္း သင္ၾကားေပးမယ္ဆိုတဲ့ ကုသုိလ္ေၾကာင့္ ကုန္က်မႈ မရွိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကေလးငယ္ေတြ အဂၤလိပ္စာ အေျခခံ ရေစဖုိ႔၊ ငယ္စဥ္ကတည္းက အသံထြက္ ပီပီ သသ နည္းစံနစ္မွန္မွန္ ေရးတက္ ဖတ္တက္ဖုိ႔ ႏုိင္ငံျခားေက်ာင္းက ဆရာမ တစ္ေယာက္ေတာ့ ငွားဖုိ႔ လုိပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္က တစ္လကို လမ္းစားရိတ္ အပါအ၀င္ ေလးေသာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အာလံုးေပါင္းလုိက္ရင္ ပညာဒါန ေပးလွဴၾကတဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြအတြက္ လစဥ္ ကုန္က်မႈဟာ ႏွစ္သိန္း တိတိပါ။ ယဥ္ေက်းမႈ သခၤန္းစာ၊ ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာမ်ား အတြက္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ သင္ၾကား၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားန႔ဲတင္ ၿပီး တဲ့ကိစၥဆိုေတာ့ အထူးအေထြ ကုန္က်မႈ မရွိပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ သင္ ပါရမီရွင္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ားအတြက္ နာဂစ္ေဒသ ဘုိကေလးၿမိဳ႕မွာ လုိအပ္ေနေသာ ယိမ္းယုိင္ေနေသာ ပညာေရးအတြက္ ပညာပါရမီ ကုသုိလ္ ရယူလိုပါတယ္ဆုိရင္ အရွင္ပ႑ိတဘိကၡဳ၊ ဓမၼိကာရံု(ဒြါရ)ေက်ာင္း၊ ေပၚဆန္းေမႊးလမ္း၊ ၄ ရပ္ကြက္၊ ဘုိကေလးၿမိဳ႕၊ ဖုန္း- ၀၄၅၄၅၁၂၅ သို႔၄င္း၊ သီရိမဂၤလာေက်ာင္း သာဓုတိုက္၊ နတ္စင္လမ္းမွတ္တိုင္၊ ၾကည့္ျမင္တိုင္၊ ဖုန္း-၀၉၅၁၁၈၃၉၇(ရန္ကုန္ တနလၤာမွ-ၾကာသပေတး-ရွိမည္)သို႔၄င္း ဆက္သြယ္၍ ပညာပါရမီ ကုသိုလ္ ရယူႏိုင္ပါတယ္။

ျပည္သူအတြက္ အားတက္ဖြယ္ (သုိ႔) ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ဘိုကေလးၿမိဳ႕တြင္ တနဂၤေႏြ သင္တန္းေက်ာင္းဖြင့္ျခင္း

ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ သတၱ၀ါတို႔၏ ခ်မ္းသာဖို႔အက်ိဳးငွာ ပြင့္ေတာ္မူလာ၏။ ခ်မ္းသာ ဟု ဆုိရာတြင္ ေနာက္ဘ၀ေရာက္မွ ရရွိမည့္ ခ်မ္းသာမ်ိဳးသာမက ဤဘ၀တြင္ပင္ ရႏုိင္ေသာ ခ်မ္းသာမ်ိဳးလည္း ပါ၀င္သည္။

ေခတ္လူအခ်ိဳ႕က ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္သည္ ဟုိဟာမလုပ္ရ၊ သည္ဟာ မလုပ္ရ ဟူေသာ ပညတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ လူကုိ မတက္ၾကြေစဘဲ ထံုထိုင္း ဖ်င္းအ ေအာက္က် ေနာက္က်ျဖစ္ေစ၏ ဟု ယူဆ၍ တုိင္းျပည္ထူေထာင္ရာတြင္ ဗုဒၶတရားေတာ္ကို ၾကဥ္ဖယ္လိုၾကသည္။

ထုိသူတို႔အား ဗိမၺိသာရမင္း၊ ဓမၼာေသာကမင္း၊ ဒု႒ဂါမဏိမင္း တို႔ႏွင့္ သီဟ စစ္သူႀကီး ၊ မင္းႀကီးရန္ေနာင္စေသာ ဗုဒၺဘာသာေခါင္းေဆာင္တုိ႔ကို ညႊန္ျပလုိပါသည္။

ဗိမၺိသာရမင္း။ ။ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ မိမိကိုယ္တုိင္ ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးလွ်င္ ဘုရားရွင္ကို ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ကိုးကြယ္ကာ ႀကီးစြာေသာ စစ္တပ္ျဖင့္ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။

ထုိမင္းလက္ထက္တြင္

(က) သူပုန္ထေသာေၾကာင့္ စစ္တပ္ကုိလႊတ္ရေသာကိစၥ

(ခ) သူပုန္အႏွိမ္သြားခါနီးမွ ရဟန္းျပဳၾကေသာစစ္သားအခ်ိဳ႕၏ မတရားမႈေၾကာင့္ ဥပေဒျပဳရေသာကိစၥ၊

(ဂ) အခါႀကီး ေန႔ႀကိးမ်ားတြင္ သားငါးမသတ္ရ ဟု ေၾကြးေၾကာ္ရေသာကိစၥ၊ဤကိစၥကို ေထာက္ထား၍ ေန႔ႀကီး ရက္ႀကီးမဟုတ္ေသာေန႔မ်ားတြင္ သားငါးႏွင့္ စပ္၍ ျဖစ္ပံုကို စဥ္းစားႏိုင္သည္၊ ဤကိစၥမ်ားျဖစ္ခဲ့ရသည့္ အျပင္

(ဃ) တရားသူႀကီးတို႔က ရာဇ၀တ္သားကုိ တံက်င္လွ်ဴိ၍ သတ္ရမည္ ဟု အမိန္႔ခ်ေသာေၾကာင့္ ကာက၀လႅိယဇာတ္ ဟု သိေနၾကေသာ ကာဠ ၀ဠိယ ဇာတ္လည္း ထုိဗိမၺိသာရမင္း၏ လက္ထက္မွာပင္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ဒု႒ဂါမဏိမင္း။ ။ ဒု႒ဂါမဏိ အဘယမင္းကား မိမိကုိင္ေနက် လွံထိပ္၀ယ္ ဗုဒၺျမတ္စြာ၏ ဓာတ္ေတာ္ကို ဌာပနာထားေလသည္။ ထုိမင္းသည္ သာသနာ့အေဆာက္အအံုေတြကို ဖ်က္စီးေနေသာ သာသနာ့ ရန္သူမ်ားကို စစ္ထြက္ကာနီး၀ယ္ အရြယ္ေကာင္းေသာ ရဟန္းေတာ္ငါးရာတို႔ကုိ ပင့္၍ သြားေလသည္။ ထုိအခါတြင္ အၿမဲ အဓိ႒ာန္ေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကား

ငါ့တြက္ျမားေျမာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႔

ခုေလာက္ႀကိဳးကုတ္ အားမထုတ္ဘူး၊

ဗုဒၺျမတ္စြာ သာသနာ၏

ရွည္ၾကာအဓြန္႔ ေရာင္လွ်ံကြန္႔ဖို႔

စြန္႔စြန္႔စားစား ငါႀကိဳးစားသည္

ငါ့အားစိတ္၀ယ္ အၿမဲတည္း။

ဓမၼာေသာကမင္း။ ။ ဓမၼာေသာကမင္းကား ဗုဒၺတရားေတာ္ကို ယံုၾကည္၍ သာသနာျပဳမင္းျဖစ္ေသာ အခါ လူႏွင့္ဆုိင္ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားကို အႏွံ႕အျပား ေက်ာက္တိုင္စိုက္ေစၿပီးခါမွ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ ရာ၀ယ္ ေရွးကထက္ လြယ္ကူေၾကာင္းကုိ ေတြ႔ရပါသတဲ့။

စစ္သူႀကီးႏွင့္ မင္းႀကီး။ ။ သီဟ မည္ေသာ စစ္သူႀကီးကား မိမိက ေသာတာပန္ျဖစ္ေသာ္လည္း စစ္ေသနာ ပတိအျဖစ္ျဖင့္ စစ္တပ္ကို ဦးစီး ခဲ့ပါသည္။ မင္းႀကီးရန္ေနာင္၏ သာသနာဖ်က္ သူပုန္မင္းကို ဘာသာ၀င္ မူးမတ္မ်ားႏွင့္အတူ ႏွိမ္ႏွင္း၍ ဗုဒၺဘာသာကို ကယ္တင္ခဲ့ျခင္းမွာလည္း ရာဇ၀င္အထင္အရွားပင္တည္း။

ဤသုိ႔ ေရွးဗုဒၺဘာသာ၀င္တုိ႔၏ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္၍ အလုပ္ လုပ္ပံုကုိ ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ေရွးေရွး ဓမၼသတ္ဥပေဒအတုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ကယ္တင္မႈ လုပ္ရတြင္လည္းေကာင္း၊ ဗုဒၺဘာသာက အေႏွာက္အယွက္ မေပးခဲ့ေၾကာင္းကုိ ေတြ႔ရပါသည္။

ေခတ္လူငယ္အခ်ိဳ႕ကား ဗုဒၺတရားေတာ္သည္ ေလာကီဘက္က တုိးတက္ေနေသာ ယခု ကမၻာ၀ယ္ လိုက္မမွီႏိုင္ေတာ့ဟု ယူဆၾက၏။ ဗုဒၺျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္တြင္ မည္သည့္ တရားေတာ္က ေလာကီႀကီးပြါး ေရးကုိ တားျမစ္ပါသနည္း။ မဂၤလာတရားဟူသည္ ခုဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ႏွစ္ဌာနလံုးတြင္ပင္ ႀကီးပြါးခ်မ္းသာေၾကာင္း တရားျဖစ္ပါသည္။။ ထုိမဂၤလာတရားေတာ္တြင္

(က)ဗာဟုႆစၥဥၥ-အၾကားအျမင္ အေတြ႔အႀကံဳ မ်ားရျခင္း ဟု ပါရွိ၏။ ယခုေခတ္ သုေတသန လုပ္ျခင္းမ်ိဳးပင္တည္း။ ထုိ ဗာဟုႆစၥဥၥ မဂၤလာသည္ မည္ေရြ႕မည္မွ်ေသာ သုေတသန လုပ္ရမည္ဟု ကန္႔သက္ခ်က္ မရွိရကား သုေတသန လုပ္ရာတြင္ ေခတ္အလိုက္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ုလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း သိသာပါသည္။ ထု႔ိေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ ေကာင္းကင္သို႔ ၿဂိဳလ္တု လႊတ္၍ သုေတသနျပဳျခင္း၊ ေျမေရ တုိ႔တြင္ သုေတသနျပဳျခင္းမ်ားသည္ ဗာဟုႆစၥဥၥ မဂၤလာေပတည္း။

(ခ) သိပၸဥၥ-သိပၸံပညာ အျဖာျဖာကိုတက္ရျခင္း ဟုလည္း ပါရွိသည္။ ထုိ သိပၸံပညာတက္ေျမာက္ျခင္း မဂၤလာသည္လည္း မည္သည့္သိပၸံပညာဟု ပိုင္းျခား ကန္႔သက္ခ်က္မရွိ၊ ေခတ္အလိုက္ေပၚေပါက္လာေသာ ပညာအရပ္ရပ္ကိုပင္ တက္ေျမာက္ရျခင္း ဟု ေဟာေတာ္မူလိုရင္ပင္ ျဖစ္သည္။

ဗုဒၶ ျမတ္စြာတရားေတာ္သည္ ေလာက ႀကီးပြါးေရးကို မတားျမစ္သည့္အျပင္ စနစ္တက် အားေပးေသာ တရားျဖစ္ေၾကာင္းကို ဗုဒၶ၏ ႀကီးပြါးေရးႏွင့္ပက္သက္ေသာ တရားေတာ္တို႔ကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ သိႏုိင္ပါသည္။

ထိုကဲ့သုိ႔ ယခုဘ၀ႀကီးပြါးေရးကုိ အားေပးရံုသာမက သတၱိႏွင့္ ဇြဲကိုလည္း အၿမဲအားေပးရာ ေရာက္ပါသည္။ ထင္ရွားစြာ ျပရမည္ဆိုလွ်င္- ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားတြင္ အေလာင္းေတာ္ဘ၀တံုးက (အမ်ားသိျဖစ္ေသာ မေဟာသဓာတုိ႔လုိ ဘ၀တံုးက) မေၾကာက္မရြ႕ံ ရဲ၀ံ့ေသာသတိၱ၊ ေနာက္မဆုတ္ေသာ လံု႔လ ၀ီရိယဇြဲတုိ႔ကို ၾကားဖူးေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အမရာေဒ၀ီ မဒၵီမိဖုရားတုိ႔လိမၼာပံု၊ သတၱိရွိပံုကုိ ၾကားေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ထုိအလိမၼာ ထုိသတၱိမ်ား ကူးစက္ေနရကား ဗုဒၺဘာသာ၀င္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးတုိ႔တြင္ အလိမၼာႏွင့္ ဇြဲသတၱိမွာ အျခားဘာသာ၀င္မ်ားထက္ မ်ားေသာ အားျဖင့္ သာတက္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ အားအရဆံုးသတၱိကား အေကာင္း အဆုိး ေလာကဓံႏွစ္မ်ိဳးႏွင့္ ေတြ႔ႀကံဳလာလွ်င္ ခံႏိုင္ျခင္း၊ ေသရမည္ကို လြန္လြန္ကဲကဲ မေၾကာက္တက္ျခင္းတည္း။ ထုိသုိ႔ သတိၱရွိျခင္း မွာလည္း မိမိတြင္ရွိေသာ သီလ ဒါနတို႔ကို အားကိုးသည့္အျပင္ အားလံုး အရာ၀တၳဳ ရုပ္နာမ္အ၀ုသည္ ပ်က္စီးရမည့္ အနိစၥတရားခ်ည္းသာ ျဖစ္၏ ဟု ၾကားသိေနရေသာ မိရိုးဖလာဘာ၀နာေၾကာင့္လည္းျဖစ္၏။

ဤသို႔လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္သူသည္ တရားျပည့္၀ေလ သတိၱထက္ေလျဖစ္ရကား ဗုဒၶတရား ေတာ္သည္ အေလ်ာ့ဘက္ အေပ်ာ့ဘက္ကုိ အားမေပးဘဲ စာရိတၱႏွင့္တကြ အတင္းဘက္ အတိုးဘက္ကိုသာ အားေပးပါသည္။

သုိ႔ပါလ်က္ ဗုဒၶ၏အလိုေတာ္ကို မသိေသာလူအမ်ားသည္ မိခင္ျဖစ္ေသာ ဗုဒၶတရားေတာ္ကုိ ေက်ာ္၍ ေဒြးေတာ္၀ါဒတုိ႔ျဖင့္ လြပ္လပ္ၿပီး ႏိုင္ငံကုိ ထူေထာင္လာခဲ့ၾကရာ ယခုတုိင္ေအာင္ အသားမက်ေသးဘဲ စာရိတၱပ်က္မႈတည္းဟူေသာ ဆူးေျငာင့္ေတြသာ ျပန္႔ႀကဲေနပါေတာ့သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံကိုထူေထာင္ထိန္းသိမ္းရာ၀ယ္ အေထာက္အကူရပါေစေတာ့ ဟု သေဘာထား၍ ႀကီးမားေသာ အေမွ်ာ္အျမင္ျဖင့္ စီစဥ္ ေရးသားထားအပ္ေသာ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ က်မ္းစာ အမွတ္(၂၆) ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္းစာကုိ အမွီျပဳ၍လည္းေကာင္း၊ သီဟုိ(သီရိလကၤာ)ႏုိင္ငံ၏ ဘာသာေရးအုပ္ျမစ္ ခုိင္မာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကေသာ သီဟုိဠ္သံဃာေတာ္မ်ား၏ Sunday School တည္ေထာင္နည္းစံနစ္၊ သင္ၾကားပံုနည္းစံနစ္မ်ားကို အေျခခံ၍လည္းေကာင္း ဤ တနဂၤေႏြေက်ာင္းကို ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဇိတံေမ(ေအာင္ၿပီ)နိဒါန္း

ဇိတံ ေမ (ငါ ေအာင္ၿပီ) လုိ႔ ဘုရားရွင္က ကိေလသာမာန္ ကိုယ္တြင္းရန္ကို ေအာင္ေတာ္မူခ်ိန္မွာ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္လဲေအာင္ေတာ့ ေအာင္ပါၿပီ၊ ကိုယ္တြင္းရန္ေတာ့မဟုတ္၊ ရြာတြင္းရန္ပါ၊ ခတ္ခဲလွတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ ဖြင့္နည္းကို ကၽြန္ေတာ္ ရခဲ့တယ္၊ ခုထားတဲ့ တံုးတစ္တံုးကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာ္လႊားႏိုင္လုိ႔ အခုလို ေၾကြးေၾကာ္လိုက္တာပါ၊ ေနာက္ဆို ရြာအေၾကာင္း တေစ့တေဆာင္း တင္ျပႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္၊ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရွိတဲ့အေဟာင္းေလးေတြကိုပဲ ျပန္ဖတ္ရင္း ေစာင့္ေနပါဦးလုိ႔၊

ဘိကၡဳပ႑ိ(လကၤာဒီပေက်ာင္းသား)

ႀကံဳရခဲတဲ့ ဒုလႅဘပြဲ(စကၤာပူ) ၂

စကၤာပူေရာက္ခုိက္ တရုတ္ႏွစ္ကူးပြဲနဲ႔ တိုက္ဆိုင္၊ တည္းခုိတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ ျပဳလုပ္က်င္းပတဲ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ ဒုလႅဘရဟန္းခံပြဲနဲ႔ ဆက္လုိ႔ မွတ္တမ္းသေဘာမ်ိဳး ေရးခဲ့တယ္၊ ဒီေန႔ဆိုရင္ ဒုလႅဘရဟန္းေတြ အသီးသီး အိမ္ျပန္ၾကေတာ့မွာပါ၊ ေနာက္ေန႔ဆို ပံုမွန္အတုိင္း လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္၀င္ၾကရေတာ့မယ္ေလ။ သူတို႔ေတြရဲ့ ရခဲတဲ့ အားလပ္ရပ္ေတြမွာ ရခဲတဲ့ အခြင့္အေရးကုိ ယူၿပီး လူအမ်ားစု မလုပ္ႏိုင္တဲ့ သာသနာ့ တာ၀န္ကို ဘယ္လုိ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကသလဲဆိုတာ အခု ေျပာျပေပးမယ္။
အေၾကာင္းအရာ စပ္မိေအာင္ ျပန္တြဲျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၂၃ ရက္ေန႔ ညေနပုိင္း ဆံခ်၊ သကၤန္းေတာင္း၊ ကုိရင္၀တ္ၾကၿပီး ေနာက္ေန႔ ၂၄ရက္ေန႔မွာ သိမ္တက္ၿပီး ျမင့္ျမတ္တဲ့ ရဟန္းေဘာင္ကို ေရာက္ရွိပါတယ္၊ ကုိရင္ဘ၀တံုးကေတာ့ သရဏဂုံ ေဆာက္တည္ၿပီး ဆယ္ပါးသီလ ခံယူ၊ ၁၀၉ ပါးေသာ ရွင့္က်င့္၀တ္ကို ေဆာက္တည္ရတယ္။ ရဟန္းသိကၡာေတာ္ေတြကေတာ့ သီးသန္႔ ခံယူစရာမလိုေတာ့ပါဘူး၊ ဒါက ဘုရားရွင္ရဲ့ ခ်မွတ္ေတာ္မူ ထူးျခားခ်က္ တစ္ခုပါ၊ သိမ္အတြင္းမွာကတည္းက ရဟန္းမျဖစ္ခင္ သာမေဏကို ေမးျမန္းစရာရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမး၊ တာ၀န္ယူရမယ့္ ဆရာသမားကို အပ္ႏွံၿပီး ကမၼ၀ါစာ လို႔ေခၚတဲ့ ရဟန္းျပဳရမယ့္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းကို သံဃာေတာ္ေတြက ရြတ္ဆုိၿပီး ေနာက္ဆံုး ဓာရယာမိ ဆိုတဲ့ စာလံုး ဆံုးတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ထည္းမွာ က်င့္သံုးရမယ့္ သိကၡာပုဒ္ ၂၂၇(အက်ဥ္း)ေတြ အလိုအေလွ်ာက္ တည္သြားပါၿပီ။
ခဏတာ ေနရမယ့္ ဘုရားသာသနာေတာ္မွာ လိုက္နာေစာင့္ထိန္းရမယ့္ စည္းကမ္းေတြ၊ က်င့္ေဆာင္ရမယ့္ ၀တၱရားေတြ၊ အလြန္ မ်ားလွပါတယ္။ စာေပ ပရိယတ္ က်င့္ႀကံၿပီး ေလ့လာမယ့္ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ ပရိယတၱိလုပ္ငန္း၊ တရားဘာ၀နာအားထုတ္ၿပီး ခ်မ္းသာကို ရွာၾကမယ့္ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ ပရိပတၱိလုပ္ငန္းရယ္လို႔ အဓိက သာသနာ့တာ၀န္ ႏွစ္ခု ရွိတဲ့အနက္ သံုးရက္တာ ေနစဥ္ကာလအတြင္းမွာ ထုိတာ၀န္ႏွစ္ခုစလံုးကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ဓာတ္ေတာ္တိုက္ (ေရႊတိဂံုအသင္းေတာ္)ဆရာေတာ္ကေန ေသခ်ာ စီစဥ္ၿပီး ေန႔စဥ္တာ၀န္ေတြ ခ်မွတ္ေပးထားခဲ့တယ္၊ က်င့္ေဆာင္ရမယ့္ ၀တၱရားေတြကို မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ရဲ့ မူအတိုင္းခ်မွတ္ေပးခဲ့တယ္၊ ဒါကလည္း တူညီတဲ့ ၀တၱရားရွိေအာင္ စီစဥ္ရလို႔ပါ၊ တရားအားထုတ္ပံုေတြကေတာ့ နည္းမ်ိဳးစံု ဘယ္လိုရွိရွိ၊ ခ်မ္းသာသလို က်င့္ေဆာင္ဖို႔ ခြင့္ျပဳထားပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ဘုရားေဟာ နည္းအတိုင္းျဖစ္ရမယ္ေပါ့။
ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ စီစဥ္ေပးထားခဲ့တဲ့ ဒုလႅဘ ရွင္ရဟန္းမ်ားအတြက္ တစ္ေန႔တာ က်င့္စဥ္ကုိ အက်ဥ္းမွ် ေဖၚျပရင္--
၁။ နံနက္ အိပ္ယာမွ ႏိုး ႏိုးျခင္း သတိကို စိတ္မွာကပ္ ဗုဒၶါႏုႆတိႏွင့္ ျဖစ္ပ်က္ရႈျခင္း။
(တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး လိုခ်င္မႈေလာဘ၊ လိုခ်င္တာမရလို႔ ျဖစ္ေပၚတက္တဲ့ေဒါသနဲ႔ အဲဒီႏွစ္ခု လြမ္းမုိးလာရင္ အေကာင္းအဆို အေၾကာင္းအက်ိဳးကုိ ဘာမွ မျမင္တက္တဲ့ေမာဟ သေဘာတရားေတြဟာ အခု ဒုလႅဘ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ သႏၱာန္မွာ ကိန္းေအာင္ေနမွာပါ၊ အဲဒါေတြကို အခုလို ခဏတာသာသနာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္မွာ မျဖစ္ေပၚရေလေအာင္ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အစားထုိးအာရုဏ္ တစ္ခု စီစဥ္ေပးထား တယ္ေလ၊ ဘုရားရွင္ကို စိတ္ထဲမွာ အၿမဲ ျမင္ေနေအာင္၊ ဘုရားရွင္ရဲ့ သတၱ၀ါေတြအေပၚထားရွိတဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ေတြရဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို စိတ္ထဲမွာ ၿမဲေနေအာင္ ဂုဏ္ေတာ္ေလးေတြ ပြါးေနမယ္ဆုိရင္ မေကာင္းတဲ့ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ နဲႏိုင္သမွ် နဲသြားမယ္၊ က်ဲႏိုင္သမွ် က်ဲသြားမယ္၊ အဲဒီ ကိေလသာ အပူမီေတြ ေလ်ာ့ေလေလ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရေလေလပါ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရမွ တရားထူးဆိုတာ ေပၚလာမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင္မုိ႔လို႔ ဆရာေတာ္က အိပ္ယာထလွ်င္ ဘုရားရွင္ ဦးတင္လက္အုပ္ ခ်ီရမယ္၊ ခ်ီရင္းခ်ီရင္း ပ်က္ယိုယြင္း နာမ္တြင္း သတိထားရမယ္ ဆိုတဲ့အတိုင္း အိပ္ယာမွ ႏိုး ႏိုးျခင္း ပက္လက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေစာင္းလွ်က္ပဲျဖစ္ေစ ၀ိပႆီ၊ သိခီ၊ ေ၀ႆဘူ၊ ကကၠဳသံ၊ ေကာဏာဂုမ္၊ ကႆပ၊ ေဂါတမ ဘုရား (၇)ဆူအား အာရံုျပဳၿပီးေတာ့ နဖူးေပၚ(သို႔မဟုတ္) ရင္ဘက္မွာ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ေသာဟံ နေမာ ဘဂ၀ေတာ နေမာ သတၱႏၷံ သမၼာ သမၺဳဒၶါနံ လို႔ု ရြတ္ဆိုၿပီး ခႏၶာကိုယ္တြင္း ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ နာမ္တရားရုပ္တရားေတြကို ရႈပါ။ သတိထားၿပီး အေလ့အက်င့္လုပ္ယူပါ။ ေနာက္ပိုင္း အေလ့က်င့္မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် အလိုလို သတိယွဥ္ၿပီး ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ တိုေတာင္းလွတဲ့ ဘ၀ေလးပါ။ အဲဒီဘ၀ေလးကို ရခုိက္အခ်ိန္ေလးမွာ အခုလို ေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေတြကို ဆက္လက္ ျပဳက်င့္ႏိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ သင္ရဟန္းတုိ႔အတြက္ ဘ၀ေကာင္းက်ိဳးေတြ ခံစားလာရမယ္၊ ဧဟိ ပႆိက(လာစမ္းပါ၊ မယံုရင္ လက္ေတြ အခုဘ၀မွာပဲ လုပ္ၾကည့္ က်င့္ၾကည့္စမ္းပါ)လုိ႔ ရဲ၀ံ့တဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ စိန္ေခၚသံ လို ျမတ္စြာဘဳရားသားေတာ္ပီပီ ရဲ၀ံစြာ အာမခံခ်က္ တစ္ခုပါ။ လုိ႔ နံပါတ္တစ္ ေန႔စဥ္က်င့္၀တ္ကို ခ်မွတ္ေပးထားတယ္ေလ။
၂။ ကိုယ္လက္ မ်က္ႏွာ သန္႔ရွင္း၍ သတိထားကာ ေမတၱာ ဘာ၀နာ ပြါးမ်ားၿပီး ျဖစ္ပ်က္ရႈျခင္း။
မ်က္ႏွာသစ္လွ်င္ ေရကိုျမင္ ၾကည္လင္ေမတၱာ ပြါးရမယ္၊ ပြါးရင္း ပြါးရင္း ပ်က္ယုိယြင္း နာမ္တြင္း သတိထားရမယ္ ဆိုတဲ့အတိုင္း မ်က္ႏွာသစ္၍ ေရကိုျမင္တိုင္း ေရသည္ ေအးျမ ၾကည္လင္သလို သတၱ၀ါ အားလံုး ေရလို ေအးျမ၍ ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ ၾကည္လင္ ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ ဟု လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ စိတ္ပါ လက္ပါ ေမတၱာ ဘာ၀နာ ပြးမ်ားပါ။ ပြါးရင္း ပြါးရင္း အခုေလးတင္ပဲ ပြါးေနတဲ့ စိတ္က အခု မရွိေတာ့ဘူး၊ ေပ်ာက္သြား၊ ပ်က္သြားၿပီး စသည္ျဖင့္ ျဖစ္ပ်က္ရႈပါ၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဘယ္အရာမွ မၿမဲ အနိစၥပါတကား ဟု ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားပါ။
ဟုတ္ပါတယ္။ လူဆိုတာ တစ္ေန႔တာ ပင္ပန္းၾကလို႔ အိပ္စက္အနားယူၿပီး ေနာက္တေန႔ ျပန္လည္ ႏိုးထလာၾကတိုင္း အညစ္အေၾကးေတြကို ေဆးေၾကာသုတ္သင္၊ လန္းဆန္းသြားေအာင္ မ်က္ႏွာကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ေရကို အသံုးျပဳၾကရပါတယ္။ ေရဆိုတဲ့ ဓာတ္က ေအးျမတဲ့သေဘာကို ေဆာင္တယ္ေလ။ ေန႔စဥ္ ထိေတြ႔ရတဲ့ အခါတိုင္းမွာ အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ ေရ ေအးသလုိ သတၱ၀ါေတြ အားလံု းေအးျမၾကပါေစ။ စိတ္ခ်မ္းသာကိုယ္က်မ္းမာစြာနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ့ တာ၀န္ကို ေက်ျပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ ႏိုင္ၾကပါေစ လုိ႔ စိတ္ပါ လက္ပါေလး ပို႔တက္တဲ့ အေလ့အက်င့္ ေမြးရမယ္။ ဒီေနရာမွာ ေမတၱာပို႔တာန႔ဲ ပက္သက္လို႔ ႏွစ္ခု ေျပာခ်င္တယ္၊ ေရွးတံုးက ကပၸိယႀကီး တစ္ေယာက ္ေမတၱာပို႔သလို ျဖစ္မွာ စုိးလုိ႔ပါ။ ေန႔စဥ္ ဘုရားရွိခုိးတိုင္း ေၾကးစည္ေလး တေႏွာင္ေႏွာင္နဲ႔ ေမတၱာပို႔ေနက်ပါ၊ တစ္ေန႔ေတာ့ ရြာေတာင္ပိုင္းကို သြားရင္း ခ်က္ႀကီးဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္လာခဲ့တယ္၊ ေနာက္ေန႔ မုိးလင္း ေၾကးစည္တီးၿပီး ေမတၱာအပို႔မွာေတာ့ သတၱ၀ါေတြ အားလံုး က်မ္းမာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ၊ ေဘးရန္ေတြ ေအးခ်မ္းၾကပါေစ စသည္ ေမတၱာ ပို႔ၿပီးအဆံုးမွာ ရြာေတာင္ပိုင္းက ခ်က္ႀကီးတစ္ေယာက္ မပါ လုိ႔ ခၽြင္းခ်က္ ခ်န္ထားခဲ့ေလရဲ့၊ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ တစ္ေန႔တာ ကာလ အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းမွာ စီးပြါးေရးကိစၥ လူမႈေရးကိစၥေတြနဲ႔ လံုးပန္းၿပိး မေက်နပ္တာေတြ အဆင္မေျပခဲ့တာေတြ ကိုယ္စီ ရွိခဲ့ၾကမွာပါ၊ အဲဒီ မေက်နပ္တာေတြကို ေမတၱာပို႔ေနစဥ္မွာ မျမင္မိေစဖုိ႔၊ ျမင္မိ ၾကားမိေနၿပီဆိုရင္လည္း အဲဒီလို သူေတြကို ကိုယ့္စိတ္ထဲက ေၾကေအး ခြင့္လႊတ္၊ ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ကေလးနဲ႔ ပို႔သလုိက္တဲ့ ေမတၱာေၾကာင့္ သူ ၾကားသည္ ျဖစ္ေစ မၾကားသည္ျဖစ္ေစ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေဒါသ မာန္မာနဆိုတဲ့ အပူေတြနဲနဲ ေလ်ာ့သြားေလ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈဆိုတဲ့ ေအးျမတဲ့ဓာတ္က ပိုကဲ လာေလပါ။ ၀စီကံ ေမတၱာသာ တာ၀န္အရ ပို႔လႊတ္ၿပီး မေနာကံ ေမတၱာလို႔ ေခၚတဲ့ စိတ္ထဲက မပါရင္ ဆားမပါတဲ့ ဟင္းလုိ႔ ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ပဲ ရွိေတာ့မွာေပါ့။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ေမတၱာပို႔တဲ့ေနရာမွာ အမူအရာ သံုးခုရွိေသးတယ္၊ စကားနဲ႔ ရြတ္ဆိုၿပီး ပို႔ရတဲ့ ၀စီကံေမတၱာ၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ သတၱ၀ါေတြ ခ်မ္းသာေစဖုိ႔ ဆိုၿပီး ပို႔သတဲ့ ကာယကံေမတၱာ။ ဥပမာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ ေထာင္ေျခာက္ထဲမွာ မိေနတာကိုေတြ႔တယ္၊ အဲဒါကုိ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ က်မ္းမာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစ၊ ေဘးရန္က လြတ္ပါေစလို႔ စိတ္ပါလက္ပါ ႏႈတ္ကလဲ ရြတ္ၿပီး ပို႔ပါေသာ္လည္း ကုိယ္ စိတ္ပါတဲ့အတြက္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အရင္ေအးျမတဲ့ သုခ ခံစားရေပမယ့္ အဲဒီသတၱ၀ါအတြက္ အခ်ဳပ္ေႏွာင္က မလြတ္ေသးတဲ့အတြက္ ခ်မ္းသာရာ မရဘူးေလ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ကာယကံေမတၱာနဲ႔ ထိေရာက္ေအာင္ လႊတ္ေပးမယ္၊ လြတ္ေအာင္ တနည္းနည္းနဲ႔ ႀကံေဆာင္ေပးမယ္ဆိုရင္ တကယ့္ လက္ေတြ႔ ခ်မ္းသာကို ရမွာေပါ့။ ေနာက္ ဆာေလာင္ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္ေနတယ္၊ စားစရာတစ္ခုခု ေကၽြးလိုက္ျခင္းဆိုတဲ့ ကာယကံ ကုသုိလ္ေလးပါ တြဲလုိက္မယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ဦးစလံုး ေမတၱာရဲ့အက်ိဳးခံစားရမယ္ေလ။ အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ ၀စီကံေမတၱာပို႔ပို႔၊ ကာယကံေမတၱာပဲ ျပဳျပဳ စိတ္ပါလက္လက္ေလးနဲ႔ မေနာကံ မျဖစ္မေန တြဲဖက္ရမယ္လုိ႔ ဆိုလိုပါတယ္။
ေနာက္ အဲဒီလို ပြါးေနရင္းပဲ ပြါးေနတဲ့ စိတ္ကေလးကို ျပန္စစ္ၾကည့္၊ ယခင္ ပြါးတဲ့စိတ္နဲ႔ အခု ပြါးလိုက္တဲ့စိတ္ မတူတာကုိ သမာဓိအားေကာင္းရင္ ေကာင္းသေလာက္ ေတြ႔ရမယ္၊ မၿမဲတဲ့ အနိစၥ သေဘာ၊ ကိုယ့္အလိုကုိ မေဆာင္တဲ့ အနတၱသေဘာ၊ ဆင္းရဲျခင္းဆိုတဲ့ ဒုကၡသေဘာလို႔ ေခၚတဲ့ လကၡဏာေရး သံုးပါးကို ထင္ျမင္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းပါလို႔ နံပါတ္ (၂) ေန႔စဥ္က်င့္၀တ္ကို ခ်မွတ္ေပးျပန္ပါတယ္။
ယခုလုိ ရႈျခင္းဟာ ေရွးပါရမီ(ယခုလို ျပဳခဲ့ဘူးတဲ့ ေရွးကံ)အားနည္း လို႔ ရဟႏၱာ မျဖစ္ေသးေသာ္လည္း ေနာက္ ဘုရားသာသနာနဲ႔ ႀကံဳတဲ့အခါ ပါရမီ ကုသုိလ္ထူးျဖစ္ပါတယ္။ အခုဘ၀မွာလည္း ေလာကီဘက္မွာ ေမတၱာအက်ိဳးအတိုင္း ေကာင္းက်ိဳးခံစားရလိမ့္မယ္။
၃။ ဘုရားမ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ၊ ေသာက္ေတာ္ေရမ်ားကို ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္း ကုသုိလ္ယူ၍ ဘုရား၀တ္ျပဳျခင္း။
ဒါကေတာ့ သာသနာ့ ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ ရွိခုိးရမယ္လုိ႔ ဥပေဒ မခ်မွတ္ေပမယ့္ မျဖစ္မေန ျပဳသင့္တဲ့ က်င့္၀တ္ တစ္ခုပါ၊ ဘုရားရွင္ကသာ ဒါကေတာ့ ကုသိုလ္ ဒါကေတာ့ အကုသုိလ္ စသည္ ေဟာၾကားမထားခဲ့ရင္၊ ကုသုိလ္ရဲ့ ေကာင္းက်ိဳး အကုသုိလ္ရဲ့ မေကာင္းက်ိဳးေတြကို ဒကာ ဒကာမေတြကို ေဟာၾကား ညႊန္ျပ မဆံုးမခဲ့ရင္ က်န္ခဲ့တဲ့အခု သာသနာမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြ အဖို႔ လွဴမယ့္ သူ မရွိလုိ႔ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ ခဲယဥ္းၾကမယ္ေလ။ အဲဒီေက်းဇူးေလးကိုပဲ အာရုဏ္ျပဳၿပီး ရွိခုိး ထုိက္ေနပါၿပီ။
၄။ သာသနာ့တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္ ေမတၱာပို႔ ဆင္ျခင္၍ အရုဏ္ဆြမ္း ဘုဥ္းေပးၾကျခင္း။
ကိုယ္နဲ႔ ေဆြမေတာ္ မ်ိဳးမစပ္ သဒၶါတရားသက္သက္နဲ႔ ဤဆြမ္းနဲ႔ ပစၥည္းေလးပါးကို လွဴဒါန္းၾကကုန္ေသာ ဒါယကာ ဒါယိကာမ အေပါင္း နတ္အေပါင္းတုိ႔ေဘးရန္ကင္းကြာ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။ ဒုကၡ ေတြ ၿငိမ္းၾကပါေစ၊ စီးပြါးေတြ အဆင္ေျပၾကပါေစ၊ စသည္ကို ဆြမ္းအလွဴခံေနစဥ္မွာပဲ မ်က္လံုးကို မွိတ္ၿပီး လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေမတၱာ ပို႔သၿပီး ဆင္ျခင္ အမွ်ၾကရမယ္။ ေနာက္ၿပီး ဤဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးျခင္းဟာ ဆာေလာင္ မြတ္သိတ္ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရံု သာသနာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ဖုိ႔သာ ရည္မွန္းၿပီး သံုးေဆာင္ပါ့မယ္လုိ႔ အဓိ႒ာန္ျပဳၾကရတယ္။ ျပဳျပဳသမွ် ကုသုိလ္အဖို႔ကိုလည္း မိဘ ဆရာ သံဃာေတာ္ေပါင္း ဒါယကာ ဒါယိကာမ အေပါင္း နတ္အေပါင္းတို႔အားလည္း အမွ် ေပးေ၀ၾကဖုိ႔ ကိုလည္း ခ်မွတ္ေပးပါတယ္။
၅။ ေက်ာင္းနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို သန႔္ရွင္း ေသနာသန က်င့္၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္၍ ကုသုိလ္ပါရမီ ရယူျခင္း။
စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ေပးေစတဲ့အထဲမွာ ပတ္၀န္းက်င္ သန္႔ရွင္းေရးက အဓိက ပါ၀င္ပါတယ္၊ ေခတၱခဏ ေက်ာင္းမွာ ေနတံုး ေက်ာင္းပတ္၀န္းက်င္ သန္႔ရွင္းေရးကုိ ျပဳလုပ္ရင္း ကုသုိလ္ရေစခ်င္တာလဲ နံပါတ္ ၅ အခ်က္ပါ။
၆။ ေခတၱ ဆင္ျခင္ပြါးမ်ား အနားယူျခင္း။
ျခေသၤ့ဆိုတဲ့ သတၱ၀ါဟာ ေရွ႕က သားေကာင္းကို ဖမ္းဖို႔အတြက္ အားယူဖုိ႔ ေနာက္ကို တစ္လွမ္း ဆုတ္တက္ ပါတယ္၊ ကိေလသာတုိက္ပြဲ၀င္ ရွင္ရဟန္းတို႔အတြက္လဲ အင္အားျဖစ္ေစဖုိ႔ အနားယူ က်ိန္းဆက္ ၾကတဲ့အခ်ိန္ကလဲ မျဖစ္မေန ခ်မွတ္ေပးရတဲ့သေဘာပါ။
၇။ (၉း၀၀)မွ (၁၀း၀၀)ထိ တရားထိုင္ ရႈပြါးနည္းကို နာယူ ပြါးမ်ားျခင္း။ (ပရိပတၱိလုပ္ငန္း)
၈။ (၁၀း၀၀)မွ (၁၀း၃၀)ထိ က်က္မွတ္စရာရွိေသာ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို က်က္မွတ္ျခင္း။(ပရိယတၱိလုပ္ငန္း)
၉။ ေရခ်ိဳးျခင္း(၁၀း၃၀)မွ (၁၁း၀၀)ထိ ေရခ်ိဳးတုိင္း ဤေရသည္ ေအးျမၿပီး ကိုယ္ လက္ စသည္ကို သန႔္ရွင္းၾကည္လင္ေစသလို သတၱ၀ါမ်ားလည္း ေရလို ေအးျမၿပီး ကိေလသာ အညစ္အေၾကးမွ ကင္း၍ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ၾကည္လင္ သန္႔ရွင္းၾကပါေစ ဟု ေမတၱာပြါး၍ ျဖစ္ပ်က္ရႈျခင္း။
၁၀။ (၁၁း၁၅)မွ (၁၂း၀၀)ထိ သာသန တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္ ေမတၱာပို႔ ဆင္ျခင္ အမွ်ေ၀၍ ေန႔ဆြမ္းဘုဥ္းေပးျခင္း။ (အရုဏ္ဆြမ္းဘုဥ္းေပးနည္းတူ ေမတၱာပြါးျခင္း)
(အစၦရသဃၤာတမတၱမၸိ ဘိကၡေ၀ ေမတၱစိတၱံ ဘာေ၀ထ၊ ရ႒ပိ႑ံ ဘုဥၨတိ)
၁၁။ (၁၂း၀၀) မွ (၁၂း၃၀)အထိ ဆင္ျခင္ပြါးမ်ား၍ အနားယူျခင္း။
၁၂။ (၁း၀၀)မွ (၂း၀၀)အထိ မိမိ သင့္ေလ်ာ္အဆင္ေျပမည့္ ေနရာမွာ သင့္ေလ်ာ္သလို ဗုဒၶစာေပမ်ားကုိ ေလ့လာက်က္မွတ္ျခင္း။
၁၃။ (၂း၀၀) မွ (၃း၃၀) သက္သာသလို တရားႏွလံုးသြင္း ပြါးမ်ားျခင္း။
၁၄။ (၃း၃၀)မွ (၅း၀၀)အထိ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို က်က္မွတ္ျခင္း(ပရိယတၱိလုပ္ငန္း)
၁၅။ (၅း၀၀)မွ (၆း၀၀)အထိ သမဂၢအခ်င္းခ်င္း အက်ိဳးရွိမည့္အျပစ္မရွိေသာ စကားေျပာဆိုေဆြးေႏြးျခင္း။
၁၆။ (၆း၀၀)မွ (၇း၃၀)အထိ ေက်ာင္းႏွင့္ ပတ္၀န္က်င္ကို သန္႔ရွင္းျခင္းေသနာသန၀က်င့္၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္၍ ကုသုိလ္ ပါရမီကို ရယူျခင္း။
၁၇။ သာသနာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္ ေဆးအျဖစ္ ေမတၱာပို႔ ဆင္ျခင္ အမွ်ေ၀၍ ေဖ်ာ္ရည္ ဘုဥ္းေပးျခင္း။ အလွဴရွင္တုိ႔ကို ေမတၱာပို႔ အမွ်ေ၀ျခင္း။
၁၈။ (၇း၃၀)မွ (၈း၀၀)အထိ ဆင္ျခင္ပြါးမ်ား ေခတၱ အနားယူျခင္း။
၁၉။ (၈း၀၀)မွ (၉း၀၀)အထိ ဘုရား၀တ္ျပဳရွိခုိးျခင္း။
၂၀။ (၉း၀၀)မွ (၁၀း၀၀)ထိ စႀကၤန္ေလွ်ာက္၍ တရားႏွလံုးသြင္း ပြါးမ်ားျခင္း။
၂၁။ (၁၀း၀၀)မွ စ၍ တရားႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္၍ အိပ္စက္ အနားယူျခင္း။ စတဲ့ ေန႔စဥ္တာ၀န္ေတြနဲ႔ သံုးရက္တာ ကုသုိလ္လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ခြင့္ရေအာင္ စီမံေပးထားပါတယ္။ အေလ့အက်င့္မရွိေတာ့ အစပိုင္း ဘာပဲလုပ္လုပ္ ပင္ပန္းၾကမယ္၊ ပံုမွန္ သံုးနပ္ စားသံုးေနၾကတဲ့ သူေတြအတြက္ ညေနစာ တစ္နပ္ ေလ်ာ့သြားေတာ့ စိတ္ထဲ ကသိကေအာက္ ျဖစ္ၾကမယ္ေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ဒါလည္း အေလ့အက်င့္တစ္ခုပါ။ စားေနက် မုိ႔လို႔ စားခ်င္ေနတာ၊ ခႏၶာကိုယ္ရဲ့ အလိုကို လိုက္ေနလုိ႔ လိုခ်င္ ေတာင့္တ ေနတာပါ။ ထမင္း တစ္နပ္ စားရဖုိ႔အတြက္ ျပဳလုပ္ရတဲ့ တာ၀န္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ သိပါတယ္၊ အရင္ဆံုးရွာရ ေဖြရတဲ့ တာ၀န္ေတြ၊ ရရွိလာျပန္ေတာ့လည္း စီမံရတဲ့ တာ၀န္ေတြ ၊ ခ်က္ရ ျပဳတ္ရတဲ့တာ၀န္ေတြ၊ ေပးလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ မနဲပါဘူး။ သာသနာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္မယ္လို႔ ရည္ရြယ္သူေတြအတြက္ ဘုရားရွင္က တာ၀န္ တစ္ခု ေပါ့ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းခုိင္းျခင္းပါ။
ဒီလိုနဲ႔ ယေန႔ဆို သံုးရက္ ျပည့္ေျမာက္လို႔ ေနာက္ရက္ေတြဆို မိသားစုတာ၀န္၊ အလုပ္တာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ရေတာ့မယ္၊ ေခတၱ ႀကံဳရခဲတဲ့ ဒုလႅဘ ကုသုိလ္ကုိ ယူၾကၿပီးေတာ့ လူ႔ေလာကထဲ ျပန္၀င္ၾကေတာ့မယ့္ ဒုလႅဘရဟန္းေတြ လူ၀တ္လဲၾကေတာ့မယ့္ေန႔ေပါ့။ ရဟန္း၀တ္ေနစဥ္အတြင္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံေတြကို ေစာင့္ထိန္းခဲ့ ေစာင့္ထိန္းခဲ့ ပုထုဇဥ္တို႔ သဘာ၀ အမွားဆိုတာ မကင္းႏိုင္ၾကဘူး၊ လစ္ဟင္းတဲ့တာ၀န္ေတြလည္း ရွိခဲ့မယ္၊ ျပဳက်င့္ရမယ့္ ၀တၱရားေတြလည္း က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္၊ ဒါေတြကို ျမင္လို႔ ဆရာေတာ္က ရဟန္း သိကၡာခ်ၿပီး ခ်က္ျခင္း လူ၀တ္လဲမေပးပဲ သာမေဏ ဘ၀နဲ႔ ေက်ာင္းရဲ့ သန္႔ရွင္းေရးေတြကို ထပ္မံ လုပ္ခုိင္းတယ္။ ေက်ာင္းရွိ သံဃာေတာ္ေတြထံ အျပစ္ေတြ ေျပေလ်ာ့ဖုိ႔ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ခုိင္းတယ္၊ ျပန္ၿပီး အပ္ထားခဲ့မယ့္ သကၤန္းေတြကိုလည္း ေလွ်ာ္ဖြတ္သန္႔စင္ၿပီးမွ သာမေဏကေန လူ၀တ္ လဲေစတယ္၊ ငါးပါးသီလကို လည္း ခါး၀တ္ပုဆိုးကဲ့သလို႔ လုံၿခံဳေအာင္ ေစာင့္ထိန္းဖို႔ အထပ္ထပ္ မွာၾကား၊ ရခဲတဲ့ ကုသုိလ္ကို ေနာက္ထပ္ ယူတက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ သင္ၾကား၊ သံုးရက္တာ ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ သာသနာ့ တာ၀န္ေတြကို ညေနပုိင္းမွာ အဆံုးသတ္ေစခဲ့ပါတယ္။
မိမိတုိ႔အဖို႔ သာသနာမွာ တစ္မိနစ္ပဲ ေနခဲ့ ေနခဲ့၊ တစ္နာရီပဲ ၾကာခဲ့ၾကာခဲ့၊ မိမိအတြက္လည္း ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၿပီး သူတစ္ပါးအတြက္လည္း ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ၾကည္ႏႈးစရာပါ။ ငါေတာ့ျဖင့္ သံုးရက္ထဲ ေနႏိုင္ခဲ့တယ္၊ သူကေတာ့ျဖင့္ တစ္လ။ အခ်ိဳ႕မ်ားဆို ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ၾကာခဲ့တာ ဆိုၿပီး ၀မ္းနည္း ၀မ္းသာ ျဖစ္စရာ မလုိပါဘူး၊ ေနထိုင္တဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ေနထုိင္ႏုိင္ သေလာက္ကေလးပဲ ေကာင္းေအာင္ ေနႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဘ၀ ေနာင္ေရး စိတ္ေအးရပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ေလးေတြနဲ႔ အေကာင္းဆံုး အခြင့္အေရးေတြကို ယူတက္ဖုိ႔၊ တိုေတာင္းလွတဲ့ လူ႔ဘ၀မွာ ရခဲလွတဲ့ အခြင့္အေရးကို အသံုးခ်တက္ဖို႔ အေရးႀကီးဆံုးဆိုတာ သိလိုက္မယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ ႏိုင္ၾကပါတယ္။ ေနာင္ အားလပ္ရက္မ်ား ရရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းတိုက္ရဲ့ ေ၀ယ်ာေ၀စၥေတြကို လာေရာက္ ကုသုိလ္ျပဳႏိုင္ၾကပါေစ၊ မိမိတို႔ရဲ့ သားသမီးေတြကိုလည္း သာသနာ့ တန္ဘိုးကို မိမိသိသေလာက္ ေျပာျပၿပိး ျဖန္႔ေ၀ႏိုင္ၾကပါေစ။ သာသနာ့အေမြေတြကိုလည္း လက္ဆင့္ကမ္း ျဖန္႔ေ၀ႏိုင္ၾကပါေစ၊ တန္ဘိုးရွိလွတဲ့ သာသနာေတာ္ႀကီးကို တန္ဘိုးရွိလွတဲ့ လူ႔ဘ၀ႀကံဳခုိက္ အရွည့္ခန္႔ တည္တန္႔ဘို႔ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္း ႏိုင္ၾက ပါေစလို႔ စာေရးသူအေနနဲ႔ ဘ၀ေကာင္းက်ိဳး ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
ဘိကၡဳပ႑ိ(လကၤာဒီပေက်ာင္းသား)

Chinese New Year of Ox

Chinese New Year of Ox
Chinese have a unique way of representing the New Year through animals. They have 12 different animals to represent each year of the 12 year -cycle and the order remains the same throughout with the year of the rat beginning the cycle and the year of the boar/ pig ending the same. As the Chinese year 2008 was signified as the year of the rat, the following year, 2009, is going to be the year of the ox. Chinese New Year of OX, 2009 will fall on January 26th and will mark the 15 day long festivities beginning on the said date and going on till the 9th February.

Preparations for the Chinese New Year of Ox, 2009 will begin months in advance so that the celebrations be observed in the highest magnitude and splendor. As the different years of the 12 year cycle are characterized by different animals, people born on the different years also feature different traits and characters and most often then not, they are believed to be influenced and inspired by the animals of the particular year they are born in. With this article on Chinese New Year of Ox, 2009 we strive to hold forth the interesting characteristics and features of the Ox and how babies born in this year can be expected to display similar traits.

All years ending in an odd number are Yin and the ones with an even number ending are considered to be the Yang forms according to the Chinese methods of the calender cycle. Therefore the Ox year 2009 will have Yin forms along with the character of the Ox. Ox characterizes a dependable, patient, methodical and calm, hardworking, materialistic as well as an ambitious character. The Ox years so far have been 1901, 1913, 1925, 1937, 1949, 1961, 1973, 1985, 1997 and now 2009 followed by 2021 (according to the 12 year cycle).

People born in the Chinese New Year of Ox, 2009 will preponderantly have the below mentioned traits in their character: Leadership qualities, dependable, great organizers, loyal, patient as well as strong and responsible. They are also some of the best people one can have as colleagues in the work place as they are believed to posses strong work ethics and display their creative side as well, especially when it comes to decorating their home.

Since the people born in the Ox year are also trusted to be reliable and logical, people generally turn towards them for suggestions and guidance. Their honesty and eye for details also helps them to prove their worth both in the workplace as well as in their personal lives.

However there are a few negative traits associated with the character of the Ox that also is reflected through the people born in the ox years. Attributes like being narrow minded, stubborn, with low public relations skills and also very far from being emotional are generally associated with people born in this year.

With these and many more fascinating elements, Chinese New Year of Ox, 2009 is just about to arrive. So get set to welcome the year and have a very prosperous New Year ahead.

ႀကံဳရခဲတဲ့ ဒုလႅဘပြဲ(စကၤာပူ)

ႀကံဳရခဲတဲ့ ဒုလႅဘ ပြဲ

ေနရာ၊ ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္း စကၤာပူႏီုင္ငံ
အခ်ိန္ ညေန သံုးနာရီခြဲ
ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔အတြက္ အေလးထား ကိုးကြယ္ရာဟာ ဗုဒၶ သာသနာပါ၊ ႀကံဳလာသည့္ပြဲကို လက္မလြတ္တမ္း ဆင္ႏြဲခ်င္တဲ့ ေစတနာဟာလည္း ျမန္မာသာမက ကမၻာကပါ အံ့ၾသရေလာက္ေအာင္ ထူးကဲပါတယ္၊ ကုိယ့္အုိး ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ္ေနရာ ကုိယ့္ေဒသမွာ ဘာသာေရးဆိုင္ရာပြဲတစ္ခု ဆင္ႏြဲဖို႔အတြက္ ခဲယဥ္းမႈ မရွိေပမယ့္ ေရျခားေျမျခားမွာ ျပဳလုပ္ရတဲ့ ပြဲေလာက္ ခတ္ခဲမယ္ မထင္ပါဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒုလႅဘ ဒုလႅဘလုိ႔ ႏွစ္ခြန္းတပ္ ေခၚခ်င္ခဲ့တာပါ၊
စကၤာပူကုိ အလည္သေဘာ ေရာက္ရွိခဲ့တယ္၊ ဓာေတာ္တုိက္လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ တည္းခုိခြင့္ရတယ္၊ ငယ္ဆရာကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေတာ့ ဧည့္သည္လုိ မေနဘဲ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေတြ ေပးေနခဲ့တယ္ေလ။ စကၤာပူမွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ေရႊျမန္မာ တို႔အဖို႔ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လုပ္ငန္းခြင္နဲ႔ အိမ္ အိမ္နဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္ ေန႔စဥ္နီးပါး ေငြရွာေနၾကရတာပါ၊ အခ်ိန္သည္ ေငြပဲ ဆုိတဲ့ စကား ဒီေနရာမွာ အေတာ့္ကို မွန္ေနမွာပါ၊ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ အလုပ္သမားခ ရွင္းကတည္းက နာရီနဲ႔ တြက္ၿပီး ရွင္းတာပါ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မႈ ရွိသေလာက္ အသံုးျပဳရတဲ့စားရိတ္၊ ေနထိုင္စားရိတ္၊ သြားလာရတဲ့ စားရိတ္ေတြက အေတာ့္ကို ျမင့္ပါတယ္၊ တေန႔ အလုပ္မရွိရင္ တေန႔ သိသာတဲ့ ေနရာပါ၊ ၀င္ေငြလည္းေလ်ာ့၊ ထြက္ေငြကလည္း ေ၀ါ ကနဲ ဆိုေတာ့ မလြယ္ၾကဘူးေပါ့။။။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ပတ္ကို အခ်ိဳ႕ ႏွစ္ရက္၊ (ရံုးပိတ္ရက္)နားရတယ္၊ အခ်ိဳ႕ တနဂၤေႏြေန႔ တစ္ေန႔သာ နားရတယ္၊ တစ္ခါတေလ အိုဗာတိုင္ ဆင္းရတဲ့ ရက္က ရွိေသး၊ ကုန္က်ထားတဲ့ ေငြေလး ကာမိေအာင္ ျပန္လည္ ရွာေဖြ ရတဲ့အင္အား မေသးေလေတာ့ စိတ္မပါလည္း လုပ္၊ စိတ္ပါလည္း လုပ္ ဆိုတဲ့သေဘာပါ။
တရုတ္ေတြ အမ်ားစု ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္ေလေတာ့ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ဆိုတာ ရွိစၿမဲေလ၊ တစ္ႏွစ္ကို တစ္ခါ က်င္းပၾကတယ္၊ အဲဒီရက္ေတြမွာ ရွိသမွ် အလုပ္အားလံုး ရပ္ဆိုင္းၿပီး ပြဲေတာ္ ဆင္ႏြဲၾကတယ္ေပါ့၊ သူတုိ႔ ဆင္ႏြဲတဲ့အခ်ိန္ ျမန္မာေတြြြအအအဖို႔ အနားယူဖုိ႔ရက္ ရရွိၾကတယ္၊ ဒီႏွစ္က စေန တနဂၤေႏြ ရံုးပိတ္ရက္နဲ႔ တုိက္ေနေတာ့ ဆက္တုိက္ နားရက္ေတြ ပိုၾကတယ္၊ သာမာန္ ေတြးၾကမယ္ဆိုရင္ ပင္ပနး္သမွ် တေနရာ အပန္းေျဖရာေနရာကို ေရြးၿပီး မိသားစုလိုက္ ခရီးထြက္သင့္ၾကတာပါ၊ ပင္ပန္းသမွ်ကို အေပ်ာ္နဲ႔ ေျဖသိမ့္ၾကမယ္ေပါ့၊ လူတစ္ရာမွာ ရွစ္ဆယ္ရာႏႈန္း ဒီလို အေတြးမ်ိဳး ေတြးမိၾကမွာပါ။ ထူးျခားတာတစ္ခုက က်န္တဲ့ ႏွစ္ဆယ္ရာႏႈန္းပါ၊ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ကိုယ့္အမိေျမမွာလို ႀကီးမားတဲ့ ရွင္ျပဳ ရဟန္းခံပြဲ ျဖစ္ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ စာေရးသူကိုယ္တိုင္ မထင္မိခဲ့။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြအဖို႔ ပြဲႀကီးႀကီးဆင္ႏြဲဖုိ႔ ခဲယဥ္းတဲ့ ေနရာမို႔ပါ၊
ႀကံဳတံုး ဗဟုသုတ သိတာေလး ေျပာျပခ်င္တယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ ဆူညံမႈကို စည္းကမ္းနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္တာကို စကၤာပူမွာ ေတြ႔ရတယ္၊ ေဘး ပတ္ခ်ာလည္ အိမ္က လူအ၀င္အထြက္မ်ားတယ္၊ ဆူညံသံေတြ ျပဳလုပ္တယ္ဆိုရင္ က်န္တဲ့ ေဘးအိမ္က မေက်နပ္ရင္ တိုင္ၾကားလို႔ ရတယ္ေလ၊ ခ်က္ခ်င္းပဲ တာ၀န္ရွိသူေတြ လာေရာက္ သတိေပးတယ္။ သတ္မွတ္တဲ့ အႀကိမ္အေရလြန္သည္အထိ တိုင္ၾကားမႈ ရွိေနမယ္ဆုိရင္ အတုိင္ခံရတဲ့ အိမ္ အေရးယူ ခံရပါတယ္၊ ဒါကေတာ့ ဥပေဒေၾကာင္းအရပါ။ ဒါေပမယ့္ ေရႊျမန္မာေတြအဖို႔ ႀကံဳေတြ႔ေနရာတာက သူတုိ႔ ႏိုင္ငံသားေတြ ဆူညံ့သံ ျပဳရင္ ကိုယ္က မွန္ေန ေပမယ့္ မတိုင္ရဲဘူးေလ၊ သူတို႔ တုိင္ရင္သာ ခံရစၿမဲပါ၊ ဧည့္သည္တုိ႔ရဲ့ ဆံုးရႈံးတဲ့ အခြင့္အေရးတစ္ခုေပါ့။ ဒါက စပ္မိလုိ႔။
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ကူး အလုပ္ပိတ္ရက္မွာ ျမန္မာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ တန္ဘိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို တန္ဘိုးရွိတဲ့ ေနရာမွာ အသံုးခ်ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္၊ ညေနပိုင္းက စလို႔ ဆံခ်ျခင္းလုပ္ငန္း စတင္ပါၿပီ။ သာသနာ့ေဘာင္ ေရာက္ရွိဖို႔ ပထမအဆင့္ ဆံ မုတ္ဆိတ္ ပယ္တဲ့ ကိစၥ၊ သကၤန္း ၀တ္ရံုရတဲ့ ကိစၥနဲ႔ သရဏဂံုေဆာက္တည္ျခင္းဆိုတဲ့ လုပ္ငန္းအပါအ၀င္ သံုးမ်ိဳးျပည့္စံုမွ သာသနာမွာေနတဲ့ ရွင္သာမေဏ ျဖစ္ခြင့္ရတာပါ၊၊၊ အိမ္ရွင္မေတြအဖို႔ အေတာ့္ကို ေပးဆပ္ရတဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ၊ ကိုယ့္အိမ္သားရံုးပိတ္ ႏွစ္ကူးအားရက္မွာ ဘယ္လို ေပ်ာ္မယ္၊ ဘယ္သြားမယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳး ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ႀကံရြယ္ထားၾကမွာပါ၊ အဲဒီအေတြးေတြကို ရင္ထဲ မ်ိဳသိမ့္၊ ကိုယ့္အတိတ္ကံအားနဲခဲတဲ့ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ခြင့္ကို ရေအာင္ ယူၾကမယ္ဆိုတဲ့ ကုသုိလ္အေတြး ကုိယ္စီ ေမြးဖြားေစခဲ့ၾကတယ္၊ အေတာ့္ကုိ ခ်ီးၾကဴး ထုိက္ပါတယ္၊ လူသာမာန္တို႔ က်င့္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းအတြက္ လူသာမန္တို႔ ျဖည့္ႏိုင္ခဲတဲ့ ပါရမီကို ျဖည့့္ဆည္းေပးခဲ့ၾကတယ္ေလ၊ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ၾက၊ မုဒိတာ ကိုယ္စီ ပြါးခဲ့ၾကၿပီး ညပိုင္းေရာက္ေတာ့ သရဏဂံုေဆာက္တည္၊ သကၤန္းခ်ည္ၾကၿပီး သာမေဏရက်င့္၀တ္ ကိုယ္စီ ၀တ္ဆင္ခဲ့ၾကတယ္၊
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ခု တင္ျပဖုိ႔ ႀကံဳလာတယ္၊ ဦးေဆာင္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ့ အျပစ္ကိုရႈ အေကာင္းျပဳေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေပၚလြင္ခဲ့တယ္၊ သာမာန္ဆိုရင္ ဒကာ ဒကာမတို႔ရဲ့ ဖိအားလို႔ဆိုရမယ့္ အျပစ္ျမင္တိုင္း မေျပာဆိုရဲတဲ့ အားနာမႈက ဆရာေတာ္ေတြအတြက္ အခတ္ ေတြေစတာပါ၊ ဒါေပမယ့္ ဓာတ္ေတာ္ဆရာေတာ္အေနနဲ႔ အဲဒီျဖစ္သင့္တဲ့ အျပစ္ကို ရဲ၀ံ့စြာ ညႊန္ၾကားေပးခဲ့တယ္၊ ဒီလုိပါ၊ သရဏဂံုေဆာက္တည္ေနရင္းနဲ႔ ကိုရင္ႀကီးတစ္ပါးရဲ့ လက္မွာ လက္သန္းႏွစ္ေခ်ာင္း ရွည္ေနတာေတြ႔ခဲ့တယ္၊ ရွင္သာမေဏတို႔အတြက္ အက်ည္းတန္ေစတဲ့ အရာတစ္ခုပါ၊ လူၾကားထဲမွာ အဲဒီအျပစ္ကုိ ေျပာလိုက္ရင္ သူ႔ကို အရွက္ခြဲသလုိ ျဖစ္လိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို ႀကိဳတင္ သိျမင္တဲ့အတုိင္း ဘုရားလတ္ထပ္ေတာ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးကို အရင္ေျပာျပလုိက္တယ္။
ျပႆနာက မိန္းခေလးကို အလိုမတူ ျပဳက်င့္မႈ
ျပဳက်င့္သူလို႔ စြတ္ဆြဲခံရသူက ရဟန္းငယ္တစ္ပါး
စြတ္ဆြဲၾကသူေတြက ရပ္သူ ရြာသားမ်ား။
သင္ အေတာ့္ကုိ အံ့ၾသသြားသလား၊ ရဟန္းငယ္တစ္ပါးအေနနဲ႔ ဒီလို ျပႆနာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ ဘူးလို႔ သင္ ထင္မွတ္ထားလို႔ပါ၊ ဇစ္ျမစ္ကို သိရင္ ရွင္းသြားမွာပါ။ ထုိရဟန္းငယ္ စၿပီး ၀တ္ကတည္းက သူ႔ရဲ့ လွပတဲ့ လက္သည္းရွည္ေလကုိ ျမတ္ႏိုးလို႔ မျဖတ္ပစ္ခဲ့ဘူး။ တရားဘာ၀နာမွာ မေပ်ာ္ေမြ႕ႏိုင္ေလာက္သည္အထိ အဲဒီလက္သည္းကို စြဲလန္းေနခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔ အဲဒီေန႔က ၿမိဳထဲကို ဆြမ္းခံ တစ္ပါးထည္း ၾကြတဲ့ေနေလ၊ အဲဒီရဟန္းငယ္ရဲ့ ရူပါရံုကို သူငါထက္ တံုေနေအာင္ ႏွစ္သက္ေနတဲ့ ရြယ္တူ မိန္းခေလးတစ္ဦးရွိခဲ့တယ္၊ အဲဒီမိန္းခေလးက ရဟန္းငယ္နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ၾကံဳတိုင္း ခ်စ္ေရးဆိုခဲ့တယ္၊ ရဟန္းငယ္လဲ ျငင္းပယ္ေနဆဲပါ။ တစ္ေန႔ေတာ့ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိန္းခေလးက အတင္းအက်ပ္ ေတာင္းဆိုၿပီေလ၊ တူႏွစ္ကုိယ္ တဲအိုပ်က္မွာ ေနရ ေနရ ဆိုတဲ့ စကားလဲ ပါမွာေပါ့။ ရဟန္းငယ္က ဒီတစ္ခါေတာ့ အျပတ္ ျငင္းလိုက္တယ္ထင္ပါရဲ့။ နာၾကည္းေစမယ့္စကား၊ သူ႔အေပၚ စိတ္ပ်က္ၿပီး လက္ေလ်ာ့ ေစမယ့္စကားကို သံုးလိုက္မိမယ္ထင္တယ္၊ ေစတနာနဲ႔ ေျပာမိတဲ့စကားျဖစ္ေပမယ့္ နားလည္ ႏိုင္မယ့္ တရားဓာတ္ခံ မရွိေလတဲ့ မိန္းမငယ္မွာေတာ့ ေဒါသ ပြါးခဲ့တယ္ေလ၊ မစာ၇တဲ့ အမဲ သဲနဲ႔ ပက္ခ်င္တဲ့စိတ္အထိ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊
ဒါနဲ႔ ဒီရဟန္း အရွက္ကြဲေစရမယ္ဆိုတဲ့ အညွိဳးနဲ႔ လမ္းမွာ ဆံုတံုး သူ႕ကိုယ္သူ လက္သဲေတြနဲ႔ ခ်စ္ၿပီး ေသြးထြက္ေအာင္ ျပဳ၊ အ၀တ္အစားေတြ ဖယုိဖရဲျဖစ္ေအာင္ ႀကံဖန္၊ ေဟာဒီရဟန္းေလး လုပ္ႀကံ ဖ်က္စီးဟန္နဲ႔ ေအာ္ဟစ္ ငိုေကၽြးေနတယ္။ ေရွ႕ေနာက္ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ညာဏ္ နည္းပါးတဲ့ လူငယ္ေတြကေတာ့ ရဟန္းနဲ႔မွ မတန္ လုပ္ရက္ေလတယ္ ဆိုတဲ့အေတြးဆိုးနဲ႔ ရဟန္းငယ္ကို ဖမ္းဆီး အျပစ္စီရင္ဖုိ႔အထိ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ထုေထာင္း ရုိက္ႏွက္ ဖမ္းဆီးၿပီး အလာ လမ္းမွာ ရပ္ရြာ လူႀကီးနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ ျပႆနာ ဇစ္ျမစ္ကုိ ေမးၾကည့္တယ္၊ အမ်ိဳးသမီးကလည္း မပို္င္ရင္ ဘယ္လုပ္ပါ့မလဲ၊ အဲဒီရဟန္းပါ၊ သူ႔ကုိ လက္သည္းနဲ႔ ကုတ္ဖဲ့တယ္။ ဖ်က္စီးဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ကၽြန္မကို ေစာ္ကားပါတယ္၊ ေဟာ့ဒီမွာ ၾကည့္ပါ၊ သူ႔မွာ ပါတဲ့ လက္သည္းနဲ႔ ကုတ္ခ်စ္ထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြပါလို႔ ေျပာေတာ့ လူႀကီးက စဥ္းစားတယ္၊ မျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္ေအာင္ေပါ့။ ရဟန္းငယ္ရဲ့ လက္ကို ၾကည့္ေတာ့ ကုတ္ဖဲ့ထားတဲ့ ေသြးစ မေတြ႔၊ မိန္းခေလးရဲ့လက္မွာပဲ ေတြ႔ေလေတာ့ ျပႆနာကို အားလံုးနားလည္ေအာင္ ရွင္းျပ ေစခဲ့တယ္၊
အဲဒီျပႆနာ ဘုရားထံပါးထိေရာက္သြားေတာ့၊ ရဟန္း သာမေဏမ်ား လက္သည္းရွည္ မထားရလုိ႔ စည္းကမ္း သတ္မွတ္ခဲ့တယ္၊ ဒီျပႆနာကို ဘုရားရွင္တုိ႔အဖို႔ ႀကိဳသိၿပီးသားပါ၊ အေၾကာင္းအရာ မေပၚပဲ သတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္ စည္းကမ္းေတြမ်ားလို႔ ဆုိၿပီး သာသနာကို ၀င္ေရာက္ဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကမယ္၊ မၾကဴးလြန္ဘဲနဲ႔ ႀကိဳသတ္မွတ္ရင္ က်န္တဲ့ သံဃအဖြဲ႔အ၀င္ေတြကို ေဆာ္ကားရာ ၾကမယ္ေလ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္တိုင္း အေၾကာင္းအရာ မေပၚပဲ စညး္ကမ္း မသတ္မွတ္ခဲ့ၾကဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္မုိ႔လိုကြယ္၊ အခု ကုိ၇င္ ၀တ္မယ့္ ညီငယ္မွာ ရွိတဲ့ လက္သည္းရွည္ေလး မသင့္ေတာ္လုိ႔ ညွပ္ေပးပါလို႔ ေမတၱာဓာတ္ခံ ပါတဲ့ စကား မိ္န္႔ၾကားေတာ့ နာခံသူလည္း ေက်နပ္သြားတယ္ေလ။
ဒီလိုနဲ႔ ဆယ္ပါးသီလ ေဆာက္တည္ၾက၊ တရားနာေနၾကတဲ့ မိသားစုေတြရဲ့ အပူေဇာ္ကိုခံ၊ လိုက္နာရမယ့္ က်င့္၀တ္ေတြ ေဆာင္ထားၿပီး ပထမေန႔ ရွင္ျပဳပြဲ ၿပီးဆံုးခဲ့တယ္၊ ေနာက္ေန႔ သိမ္၀င္ၿပီး ရဟန္းျဖစ္ၾကေတာ့မယ့္ သာမေဏေတြကို တစ္ညတာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ ေတြးပီး ပီတိ ျဖစ္ေစေတာ့မယ္။
ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ သာသနာရဲ့ ေက်းဇူးကို မေမ့ၾကဖုိ႔၊ တက္ႏိုင္ရင္ ရခဲတဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ေနရာမွာ အခြင့္သာတံုး ေနၾကည့္ၾကဖို႔၊ ပါရမီျဖည့္ေပးသူတုိ႔အဖို႔လည္း ကိုယ္မတက္ႏုိင္ေပမယ့္ လုပ္ႏိုင္သူတို႔ကို သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ေမြးၿပီး ေထာက္ပံ့ၾကဖို႔၊ ရဲ၀ံသူတို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ့လမ္းကို ေကာင္းမြန္စြာေလွ်ာက္လွမ္းေစေအာင္ တုိက္တြန္းၾကဖို႔၊ အမ်ဳိးဂုဏ္၊ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာဂုဏ္ေတြကို ေရာက္ရာအရပ္မွာ ရဲ၀ံ့စြာ ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ အေရးႀကီးဆံုးပါဆိုတာ ဒီေနရာမွာ အထူးတင္ျပလုိတယ္၊ ဦးေဆာင္သူ အပူေဇာ္ခံထုိက္တဲ့ ဆရာသမားေတြအတြက္လည္း အျပစ္ျမင္ရင္ ျပင္ေပးႏိုင္တဲ့သတိၱ ရွိၾကဖုိ႔ ဆိုတာေတြဟာ ဒီရဟန္းခံပြဲမွာ သခၤန္းစာ ရရွိခဲ့တယ္။ စာဖတ္သူ အေနနဲ႔လဲ ဒီႀကံဳခဲ ျပဳႏိုင္ခဲတဲ့ အလွဴပြဲကို သာဓုေခၚလုိက္ပါ၊ သင္လည္း ထပ္တူ ရရွိခံစားႏုိင္မွာပါ ဆိုတဲ့ စကား လတ္ေဆာင္တစ္ခု ထားခဲ့ပါ့မယ္၊ ထပ္တူကုသုိလ္ ရႏုိင္ေစလိုတဲ့ ေစတနာ မွ်ေ၀ပါရေစ။
ဘိကၡဳပ႑ိ(လကၤာဒီပေက်ာင္းသား)

ျမွားတစ္စင္းရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိ

ပင္လယ္ကို မွ်ားယူဖုိ႔
ထြက္လာခဲ့ၿပီးမွေတာ့
ျမစ္တစ္စင္းကို ထမ္းၿပီး
ငါ လွည့္မျပန္ခ်င္ဘူး.....။

ျမွားတစ္စင္းရဲ႕ တန္းဖုိးကို
ေလးညွဳိ႕ရွင္ အသိဆုံးပါ
ေသခ်ာ ခ်ိန္ရြယ္ၿပီးမွ
ပစ္လႊတ္လုိက္တဲ့ ျမွား
ပစ္မွတ္ထိမွ ျဖစ္မယ္......။
မိုးတိမ္ေတြလုိ အိမ္အျပန္ ၊ ေကာင္ကင္ကို ၀တ္ရုံျပီး ၊ ျခေသၤ့တုိ႔ရဲ႕ ကပြဲမွာ ၊ ပန္းပြင့္စည္း၀ါးႏွင့္ ၊ လမင္းကိုတြဲၿပီး
ငါ အတူ ကမယ္......။ (အရွင္အစၧရိယ)

အႏႈိင္းမရွိေသာ ပီတိ

ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ရြယ္စဥ္က စလို႔ သိတက္ခ်ိန္အထိ စာဖတ္တဲ့အေလ့အက်င့္ မရွိခဲ့ဘူး။ စာေပရဲ့ တန္ဘိုးကိုမွ မသိေတာ့ ဖတ္ခ်င္စိတ္မရွိတာေတာ့ မဆန္းဘူးေလ။ ေနာက္ စာေမးပြဲေတြ ေျဖဆို၊ တဆင့္ၿပီး တဆင့္ ေအာင္ျမင့္လုိ႔၊ အလယ္တန္းအဆင့္ေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ အမွတ္မထင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ရခဲ့တယ္၊ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ လွန္ေလွာ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး တစ္ပါးရဲ့ ဆံုးမ စကား ဖတ္မိတယ္။ စာတစ္လံုး ဘုရားတစ္ဆူလို႔ သူသူငွာငွာ ေျပာတက္ၾကေပမယ့္ ဘာကို ဆိုလုိသလဲဆိုတာ မသိခဲ့တာ အမွန္၊ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ဗ်ာ။ ကိုယ္ဖတ္လိုက္တဲ့ စာတစ္ပုိဒ္ ႏွစ္ၿခိဳက္ၿပီး လိုက္နာ က်င့္သံုးတက္မယ္ဆိုရင္ ဘုရားရွင္ တစ္ပါး ကိုယ့္နားလာၿပီး ဆံုးမ သလိုပါပဲ ဆိုတာကို တင္စားတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုရင္းက အဲဒီ စာတစ္ပုိဒ္ေၾကာင့္ပဲ လြဲမွားစြာ ရင္၀ယ္ပိုက္ခဲ့တဲ့ အမုန္းတရား တစ္ခု ၊ ဆူးနစ္ေနတဲ့ အာဃာတ တရား၊ လူမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ ဘာသာေရး ကြဲကြဲျပားျပား မသိပဲ အသဲထဲ နစ္ေနတဲ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္း တခဏ ခ်င္းပဲ ဖယ္စြမ္းႏိုင္ခဲ့တယ္၊ ဒါက စကားစပ္မိလို႔ပါ။
စာေရးဆရာေတြ ကမၻာမွာ မ်ားစြာ ရွိတယ္၊ ၀ါသနာကို အရင္းခံလို႔ စီးပြါးေရးနဲ႔ စက္ႏြယ္ၿပီး စာေတြ ေရးသားခဲ့ၾကတယ္၊ အခ်ိဳ႕လည္း ၀ါသနာသက္သက္နဲ႔ ေရးၾကတယ္၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့။ သူတို႔ေတြ ႏိုင္သေလာက္ ေတြးေခၚၿပီး ပိုင္သေလာက္ ေရးစြမ္းသမွ်ေတြကို စာအုပ္ေတြ ရုိက္ထုတ္၊ ေစ်းကြက္ကို တင္ကာ ပရိတ္သတ္ဆီ အေရာက္ ပို႔ၾကတယ္၊ သူတို႔ ေရးတဲ့ စာကုိ ျပန္ဖတ္ရင္း ပီတိ ပြါးရသလို၊ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ရဲ့ အားေပးမႈကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့လည္း ပီတီ ပြါးၾကမွာေပါ့။ ဒါေတြကို သူတို႔ ကုိယ္တိုင္ပဲ သိမယ္ေလ၊ ဘယ္လို အရသာရွိသလဲဆိုတာ။ ဘယ္လိုပဲ အရသာ ရွိရွိ၊ ေခတ္နဲ႔ ညႈိၿပီး အဲဒီ ခံစားမႈ အရသာ ေျပာင္းသြားမွာပါ။ စာဖတ္ ပရိတ္သတ္ ဘယ္ေလာက္ မ်ားသလဲ ကို အေျခခံၿပီးမွ သိရေတာ့ သူတို႔ စာအုပ္ ေတြ ေရာင္းထြက္ရံုနဲ႔ စာဖတ္ ပရိတ္ သတ္ မ်ားမွာတဲ့လား၊ ဆိုပါဆို႔၊ ၀ယ္ရံုသာ ၀ယ္ၿပီး မဖတ္ျဖစ္ပဲ အိမ္မွာ ေသာင္တင္ေနရင္၊ စာၾကည့္တုိက္မွာ ေသာင္တင္ေနရင္ လက္တေလာ မဖတ္ႏိုင္ၾကေသးဘူးေပါ့။ အဲဒါကုိ အထင္မွားနဲ႔ ပီတိ ျဖစ္လဲ ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပီတိ အစစ္မျဖစ္ႏိုင္။
ေခတ္ဆိုတဲ့ ေရစီးေၾကာင္း ေျပာင္းေနတယ္။ လူငယ္ေတြလည္း အဲဒီ ေခတ္နဲ႔အညီ စီးေမ်ာေနၾကတယ္။ ဒါေတြကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ေနာက္ျပန္ဆြဲတက္တဲ့ ေရွးေဟာင္း၀ါဒီေတြလဲ ရွိသင့္တယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြ ေပါ့။ စာေရးတာနဲ႔ ပက္သက္ရင္ ဟုိတံုးက ေခတ္ အတိုင္းအဆို စာအုပ္ႀကီးႀကီးမားမား၊ ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္၊ အေၾကာင္းအရာ စံုစံုလင္လင္ တင္ျပႏိုင္မွ စာအုပ္အျဖစ္ ထြက္လာၿပီး ပရိတ္သတ္ အားေပးႏိုင္မွာပါ။ အခု ေျပာင္းသြားတဲ့ေခတ္မွာ တေျပးညီ အင္တာနက္ေတြ အီးေမးလ္ေတြကို တီထြင္သူေတြရဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ခံစားႏိုင္ၾကၿပီေလ၊ အဲဒီလို နည္းပညာ ေခတ္မွာ ေရးၾကတဲ့ စာေရးဆရာေတြ မီဒီယာေတြက အရင္ထက္ အဆ တစ္ရာမက အခြင့္သာ ေနၾကၿပီ။
ကိုယ့္ရဲ့ ကိုယ္ပုိင္ ဗဟုသုတ၊ အေတြးအေခၚ၊ အေတြ႔အႀကံဳ ခရီးသြားမွတ္တမ္း စတာေတြကုိ အေပါင္းအသင္း ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြထံ မွ်ေ၀ႏိုင္ၾကၿပီေလ။ သူ႔ထက္ ေရွ႕ တစ္လွမ္းတိုးၿပီး Blog ဆိုတဲ့ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုကိုပါ ယူတက္မယ္ဆိုရင္ တစ္ကမၻာလံုးက ပရိသတ္ေတြရဲ့ အားေပးမႈ ခံရေတာ့မွာေပါ့၊ နည္းပညာရဲ့ အသီးအပြင့္ ေခတ္ရဲ့ အလုိဆႏၵေတြပါ။ ဒါကေတာ့ ေခတ္ႏွစ္ခုရဲ့ စာေရးဆရာေတြအေပၚ ေျပာင္းလဲ ေစတဲ့ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ပါ၊
ကၽြန္ေတာ္ Blog တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ထားခ့ဲတယ္၊စာေရးဆရာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ စပ္လုိ႔၊ ေန႔စဥ္ ေတြ႔ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးေတြ၊ ခံစားရတဲ့ အာရံုေလးေတြကိုေပါင္းစု ေကာင္းမႈျပဳတာေလးေတြ အပါအ၀င္ ညီ အစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ ဖတ္ႏုိင္ေအာင္ စာမူေလးေတြေရး၊ ဓာတ္ပံုေလးေတြ စု၊ၾကည့္ရႈေကာင္းေအာင္ မြမ္းမံေနတယ္ေလ။ စၿပီး ေရးကာစတံုးကဆို တစ္ေနကုန္လို႔ ကုိယ့္စာ တစ္ေယာက္မွ လာမၾကည့္ၾကဘူး၊ ၀မး္နည္းမိတယ္။ ေနာက္ပုိင္း စာဖတ္သူ တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ ဖတ္ေနတယ္လို႔ သေကၤတ ျပေတာ့ ဘယ္လုိ မွန္းမသိဘူး၊ ၀မ္းသာမိတယ္။ ကုိယ္ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ ကုိယ္တိုင္ဖန္တီးထားတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ပံုရိပ္ေလးေတြ၊ သူတို႔ သူတို႔ ၾကည့္ေန၊ ဖတ္ေန၊ ေလ့လာေနၾကပါလားဆိုတဲ့ အေတြးက အာရံုငါးပါးကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး အထြဋ္အထိပ္ ပီတိ ဆိုတဲ့ အရသာကို ခံစားရတယ္၊ စာဖတ္သူ ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ ျပသတဲ့ သေကၤတကို ၾကည့္တိုင္း အဲဒီစိတ္က လံုး၀ မကြဲျပားပဲ ျဖစ္မိတာပါ၊ လူ႔ရဲ့စိတ္က မတည္ၿငိမ္တဲ့ သေဘာ ရွိပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တူညီတဲ့စိတ္ ျဖစ္မိတာ အဲဒီ တစ္ခ်ိန္ပါ။
သင္ေရာ အဲဒီလို ခံစားဖူးသလား၊ အဲဒီလို ခံစားခ်င္ပါသလား၊ ကၽြန္ေတာ့္လို ဘေလာ့တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ထားၿပီး သင့္ရဲ့ ေန႔စဥ္ ေတြ႔ႀကံဳ ခံစားခ်က္ေတြကို ေဖၚျပလုိက္ပါလား၊ အတိုင္းမသိတဲ့ အရသာ ခံစားဖူးပါမွာ။ သင္ကိုယ္တိုင္ ခံစားၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ပီတိဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္လဲ အရင္က စာထဲမွာပဲ ဖတ္ဖူးတာ။ အခုမွ ခံစားရလို႔ သင့္ကိုလည္း ခံစားၾကည့္ေစခ်င္တယ္ေလ၊ ေအးျမတယ္၊ သာယာဖုိ႔ေကာင္းတယ္၊ အပူအပင္ လံုး၀မရွိ၊ မာန္မာန လံုး၀ မပါ၊ ျဖဴစင္မႈ သက္သက္ျဖင့္သာ ျဖစ္ေပၚတက္တဲ့ ပီတိ သင္ ရရွိႏုိင္ပါေစ။

ေတာသား ၿမိဳ႕ေရာက္---

စကၤာပူကုိေရာက္တာ သံုးရက္ရွိၿပီ၊ post ေတြလည္း ေထြေထြထူးထူး မတင္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဟုိဟုိ ဒီဒီ သြားဖို႔ ကလည္း အေဖၚမရွိေတာ့ မထြက္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ျမင္ျမင္ကရာကို မွတ္တမ္းတင္ခ်င္ေပမယ့္လည္း လက္ထဲ ကင္မရာ က မရွိေလေတာ့ မေနတက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ Shopping ထြက္မယ္လို႔ စိတ္ကူးၿပီး ဘယ္သူမွ လိုက္မပို႔ခ်င္ ေနေတာ့ဆိုၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္လာခဲ့တယ္၊
စကၤာပူမွာ ကင္မရာတုိ႔ ဟန္းဖုန္းတုိ႔ သူမ်ားသံုးၿပီးသား အက် ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ရတဲ့ေနရာ တစ္ေနရာ ရွိတယ္၊ Mustafa(မူစတာဖာ)ဆိုတဲ့ စင္တာ တစ္ခုပါ၊ ဦးဇင္းေနတဲ့ေနရာနဲ႔ဆိုရင္ အေတာ္ ေ၀းပါတယ္၊ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႔ ညီေလးက အလုပ္ အားတာနဲ႔ အေဖၚရသြားခဲ့တယ္၊ ဒါနဲ႔ MRT (ေျမေအာက္ရထား)ခ ပိုက္ဆံျဖည့္ၿပီး ထြက္ခဲ့ၾကတယ္၊ လိုက္ပို႔တဲ့သူကလည္း အဲဒီေနရာကို မေရာက္ဘူး ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ အူလည္လည္ ေတာသား ၿမိဳ႕တက္သလိုေပါ့၊ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ညေန ေလးနာရီေလာက္ ကတည္းက ထြက္ခဲ့တာ ေျခာက္နာရီခြဲေနပါၿပီ၊ အခုထက္ထိ အဲဒီစင္တာ အႀကီးႀကီးကို မေတြ႔ပါဘူး၊ ေနာက္ေတာ့ ဟိုေမး ဒီေမးနဲ႔ပဲ ကံေကာင္းစြာ မ်က္ေစ့လည္ၿပီးေရာက္သြားတယ္၊ ေတြ႔ေတာ့လည္း ကိုယ္ေတြ လုိခ်င္တဲ့ေစ်းေပါတဲ့ဆိုင္ မေတြ႔ပါခဲ့ဘူးေလ။ ဒီလိုနဲ႔ ေအာင္ျမင္စြာ ဘာမွ မ၀ယ္ခဲ့ပဲ ျပန္လွည့္ခဲ့ၾကတယ္၊
လိုခ်င္တဲ့အရာကုိ ငယ္ငယ္ကေလးတည္းက ရေအာင္ ယူတက္တဲ့ အက်င့္ ရွိခဲ့တယ္၊ ႀကံဳတုံး စပ္မိလို႔ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ေဖၚရအံုးမယ္၊ ရွစ္ႏွစ္သားအရြယ္က ျဖစ္မယ္၊ ေက်ာင္းတက္ေနတံုးေပါ့။ ဆရာမက ေရွ႕မွာ စာသင္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္နဲ႔ ဦးဇင္းတုိ႔ ေနာက္မွာ မုန္႔ခုိုးစားေနခဲ့တာပါ၊ ဆရာမက သိသြားေရာ -- ႀကိမ္လံုးနဲ႔ သံုးခ်က္စီ အေဆာ္ခံရခ့ဲတယ္၊ မုန္႔ေတြလည္း အသိမ္းခံခဲ့ရတယ္၊ စားလို႔မွ အာသာ မေျပေသးတဲ့အခ်ိန္၊ အရိုက္လဲ ခံရ ဆိုေတာ့ အေတာ့ကို ေဒါသ ထြက္ခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီမုန္႔ကိုလည္း ျပန္ရေအာင္ ယူမယ္လို႔ စိတ္ကူးခဲ့တယ္၊ အတန္းခ်ိန္ၿပီးသြားေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ လက္ပိုက္ၿပီး မတ္တက္ရပ္၊ တစ္တန္းလံုးၾကားေအာင္ အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္၊ ငိုသံလည္း ပါလို႔ေပါ့၊ (ဆရာမႀကီးကုိ လမ္းထဲက အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္က အၿမဲ ႏွာဘူးက်ပါတယ္) လို႔၊ အဲဒီအခ်ိန္ မွတ္မိတာ တစ္ခုကေတာ့ ဆရာမလည္း အေတာ္ကို ရွက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဦးဇင္းလည္း ကေလးဆိုေတာ့ ဘာမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ဘူးေလ၊ ကိုယ့္ကို ရုိက္ခဲ့တယ္၊ မုန္႔လည္း သိမ္းသြားေတာ့ ဘာမွ မစဥ္းစားေတာ့ဘူးေပါ့၊ အဲဒီေန႔က စၿပီး အဲဒီဆရာမ ေက်ာင္းႏွစ္ရက္ ပ်က္တယ္၊ သိမ္းသြားတဲ့မုန္႔လည္း အတန္းၿပီးတာနဲ႔ ယူမသြားပဲ ထားခဲ့တယ္၊ ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ မဆူရဲေတာ့ဘူး၊ အိမ္ခ်င္းကလည္း နီးေနေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းေတြ ေပၚမွာဆိုးလို႔ ထင္ပါရဲ့။
စကားစပ္မိလို႔ပါ။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ေန႔ အဲဒီ စင္တာကို တစ္ေယာက္ထဲျပန္သြားခဲ့တယ္၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ ရထားန႔ဲ မဟုတ္ပဲ၊ ကားစီးသြားခဲ့တယ္၊ ရထားစီးရင္ မစီးတက္ကာစေတာ့ နဲနဲ ခတ္မယ္၊မ်က္ေစ့ လည္မယ္၊ ေနာက္ပိုင္း ေျမပံုၾကည့္တက္သြားရင္ လြယ္ပါတယ္၊ စီးေနက်လည္း ျဖစ္ေတာ့ သိပ္အခတ္အခဲ မျဖစ္ဘူးေပါ့၊ ဒီေန႔ေတာ့ တစ္ေခါက္ပဲေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာကို တစ္ခါမွ မစီးဘူးတ့ဲ bus car နဲ႔ သြားမွာပါ။ ရထားက မွတ္တုိင္ေရာက္ရင္ ေအာ္တို သတိေပးပါတယ္၊ ကားကေတာ့ သတိမေပးဘူး၊ ကုိယ့္မွတ္တိုင္ ကုိယ့္ဘာသာ ဆင္းရတယ္၊ အဲဒါ ျပႆနာပဲ။ ဘယ္မွတ္တုိင္ ဆင္းရမယ္ မသိဘူးေလ။ ဒီလိုနဲ႔ ေ၀းလွတဲ့ခရီးကို ေအးေအးေဆးေဆး မစီးခဲ့ရဘူး။ ေဘးနားက လမ္းနာမည္ေတြကို လိုက္ၿပီးၾကည့္ေနရတယ္၊ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာ ေက်ာ္သြားမွာစုိးလို႔။ ကံေကာင္းစြာပဲ ေဘးမွာ ကုလားႏွစ္ေယာက္ ပါလာခဲ့တယ္၊ ဖုန္းေျဖသံကိုၾကားရေတာ့ အားတက္မိတယ္၊ ကုလားလိုေတာ့ နားမလည္ ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ တစ္လံဳးေတာ့ သိတယ္ေလ၊ မူစတာဖာ တဲ့၊ ဒါဆို သူတို႔ေျပာေနတာ အဲဒီကို သြားမယ္ေပါ့၊ ဒီလိုပဲ မွတ္လုိက္တယ္၊ ငါလည္း သူတို႔ ဆင္းတဲ့ေနရာ ဆင္းမယ္ဆိုၿပီး လမ္းလည္း မမွတ္ေတာ့ဘူး၊ ေနာက္ ကုလားေတြက ဆင္းတယ္၊ေနာက္က လိုက္ၿပီး ဆင္းလိုက္တယ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ကိုယ့္ႏွာဖူး ကုိယ္ျပန္ရိုက္ခ်င္ခဲ့တယ္၊ မူစတာဖာေတာ့ မူစတာဖာပဲ ၊ ဒါေပမယ့္ စင္တာ မဟုတ္ဘဲ ေဆးရံုျဖစ္သြားေတာ့ ကိုယ့္မွတ္တုိင္နဲ႔ အေတာ့္ကို ေက်ာ္သြားခဲ့တာေပါ့၊ ကိုယ့္အျပစ္နဲ႔ ကိုယ္ပဲေလ ဆိုၿပီး ကားစီးရတာ ေစ်းႀကီးေတာ့ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့ရတယ္၊ နာရီ၀က္ေက်ာ္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။
အရင္အတုိင္းပါပဲ။ လုိခ်င္တဲ့ပစၥည္းနဲ႔ ေပးႏိုင္တဲ့ ေစ်း မကိုက္တာနဲ႔ မ၀ယ္ခဲ့ရျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ျမန္မာေတြ ေပါၿပီး ျမန္မာ့ရြာလို႔ေတာင္ တင္စားႏုိင္တဲ့ ေနရာ၊ ေစ်းကို ျပန္ေ၇ာက္ခဲ့ပါတယ္၊City Hall ကိုပါ။ အဲဒီမွာ ျမန္မာမ ေလးတစ္ေယာက္ မန္ေနဂ်ာျဖစ္ၿပီး ကင္မရာဆိုင္မွာ တာ၀န္က်ေနတယ္ေလ၊ ကိုယ့္ျမန္မာလူမ်ိဳးဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ အားေပးခ်င္စိတ္ ျဖစ္ခဲ့မိတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေစ်းကို သင့္ေအာင္ ညႈိတယ္၊ သူလည္း တက္ႏိုင္သေလာက္ သူေ႒းနဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီး ေလွ်ာ့ေပးတယ္၊ေနာက္းဆံုး ၀ယ္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္၊ စကၤာပူ ေဒၚလာ ေျခာက္ရာ့သံုးဆယ္ပါ၊ (ေဒၚလာ ၄၆၀)နီးပါး ရွိပါတယ္၊ Sony အမ်ိဳးအစား Touch Scream ပါ။ ၀ယ္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးကာမွ ပိုက္ဆံအိပ္ထဲ ၾကည့္မိေတာ့ သံုးရာေက်ာ္ပဲ ရွိတယ္၊ ပါလာတဲ့ ေဒၚလာ တစ္ရာတန္ေလး လဲလိုက္ျပန္ေတာ့လည္း မျပည့္ေသး၊ မထူးပါဘူး၊ ဆိုင္ထဲမွာေတာ့ အရွက္မကြဲရေအာင္ ႀကံဖန္မယ္ ဆိုၿပီး ေလဆိပ္မွာ ပုိက္ဆံစစ္ရင္ ဟန္ျပ ကိုင္လို႔ရေအာင္ လုပ္လာတဲ့ ဘဏ္ကဒ္နဲ႔ ATM စက္မွာ အကုန္ထုတ္ခဲ့တယ္။ တစ္ရာ့ငါးဆယ္ ထြက္လာတယ္၊ ေနာက္ ထပ္မထုတ္ပါေတာ့နဲ႔ဆိုတဲ့ စာရြက္ကေလး အစစ္ပါလာေသးတယ္၊ ေတာ္ပါေသးရဲ့ ၊ ေဘးမွာ ဘယ္သူမွ မရွိလို႔ ၊ရွက္စရာႀကီးေပါ့၊ ဒါနဲ႔ ဆိုင္ကုိ ခပ္တည္တည္ ျပန္လာ၊ ဘဏ္ကဒ္နဲ႔ ပိုက္ဆံထုတ္လာတယ္ေပါ့ ဆိုတဲ့အေနအထားနဲ႔ ေငြေပးေခ်ခဲ့တယ္။ အျပန္ခရီး MRT စီးဖုိ႔ ကဒ္ထဲ ပိုက္ဆံ စစ္ၾကည့္ေတာ့လည္း သံုးက်ပ္ခြဲသာ က်န္ေတာ့တယ္၊ ရင္တမ မ နဲ႔ အျပန္ခရီး လွည့္ခဲ့ပါတယ္၊ ေတာ္ၾကာ ဆင္းမယ့္ ဘူတာေရာက္မွာ ပုိက္ဆံယူတဲ့ စက္ေပၚတင္လိုက္ရင္ လံုေလာက္တဲ့ ပုိက္ဆံ မရွိတဲ့အခါ တံခါးက ဖြင့္မေပးဘူးေလ၊ အဲဒါကို ေတြးၿပီးေၾကာက္တာ၊ ေတာ္ပါေသးရဲ့ ကံေကာင္းခဲ့လို႔ေပါ့၊ နမို႔ဆို တံခါးမပြင့္ရင္ လူၾကားထဲ အရွက္ကြဲအံုးမွာ။
ကဲ လိုခ်င္တဲ့ ကင္မရာ။ ေပးလုိက္ရတဲ့ေစ်း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဖုန္းဆက္ ၾကြားတုိင္း ရူးေနလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး အေျပာခံလိုက္ရေသး။ ၀ယ္ေပးတဲ့ အစ္မကို ဖုန္းဆက္ေျပာျပေတာ့လည္း ေတာ္ေသးတယ္ လက္ထဲ ရႈေဆးဘူး အဆင္သင့္ရွိလို႔၊ ကိုယ့္အျပစ္နဲ႔ ကိုယ္ပဲ ဆိုၿပီး ၀ယ္စားခ်င္တဲ့ မုန္႔ေတာင္ မစားႏိုင္၊ ေရေသာက္ ဗိုက္ေမွာက္ၿပီးေနလိုက္ရတယ္။ ဒီတစ္ေန႔ေတာ့ ဘယ္မွ မသြားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ ဓာတ္ပံုေလးေတြ တင္ေပးခ်င္တဲ့ေစတနာ၊ ကိုယ့္အရင္းခံ ၀ါသနာေၾကာင့္ ကိုယ့္အျပစ္နဲ႔ ကိုယ္ ခံေပးအံုးေတာ့ ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကုိကိုယ္ပဲ ဆံုးမ ေနလုိက္ပါတယ္၊ ေနာက္ေန႔ေတြမွ စာဖတ္ ပရိသတ္အတြက္ ျမင္ကြင္းလွလွေလးေတြ ရိုက္ၿပီး တင္ေပးမယ္ေနာ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ေရေသာက္ ဗိုက္ေမွာက္ေနရလို႔ ပကာသန မပါတဲ့ ေဟာ့ဒီ ဗလာ စာသားေလးနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ၾကပါဦးလို႔၊ ႏႈတ္ဆက္ရင္း။
ကၽြန္ေတာ္ ငမိုက္သား(ကင္မရာရူး)