Type your summary here.

Type the rest of your post here.

ဒါေပမယ္-----------

ဒိေန႔ သီတင္းကၽြတ္ လျပည့္ေနေလ၊ ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး နတ္ျပည္မွာ မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို အဘိဓမၼာတရား ေဟာၾကားၿပီး လူ႔ျပည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား ျပန္လည္း ဆင္းသက္ေတာ္မူလာခဲ့တဲ့ေန႔ပါ၊ ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ဆို အေတာ္စည္ကားေနၾကမယ္၊ ဘုရားသြား၊ မိဘေတြကို လတ္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ကန္ေတာ့၊ မီးပံုးပ်ံလႊတ္တင္ၾက၊ ဆီမီးေတြ ထြန္းညွိၾကတယ္ေလ၊ အရမ္းကို ၾကည္ႏႈးစရာ အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ေတြပါ၊ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲမွ မဟုတ္ပါဘူး၊ သူမ်ားေပ်ာ္ေနတာ ဆင္ႏႊဲေနၾကတာကို ျမင္ရင္ပဲ ၾကည္ႏႈးလို႔ ရႏိုင္တဲ့အရာပါ၊ မုဒိတာရဲ့သေဘာေလ။ ကုိယ္တိုင္လဲ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခ်င္တာေပါ့ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒါေပမယ့္-------

ကၽြန္ေတာ္ သီဟိုဠ္လို႔ ေခၚတဲ့ သီရိလကၤာ ႏိုင္ငံေရာက္ခဲ့တာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး၊ ယေန႔ ၀ါကၽြတ္ၿပီေလ၊ အေမ့ကို ကန္ေတာ့ခ်င္လိုက္တာ၊ ဒါေပမယ့္------ ဆရာသမားေတြကို ပစၥည္းလတ္ေဆာင္ေလးေတြနဲ႔ ပူေဇာ္ခ်င္လုိက္တာ။ ဒါေပမယ္---- သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘုရားသြားၿပီး ေလွ်ာက္လည္ခ်င္လိုက္တာ။ ဒါေပမယ့္-- မီးပံုးပ်ံေတြ ပြဲလန္းသဘင္ေတြ အို-----စံုလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ေတြ မ်ားလာေတာ့မွာ၊ ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ ႏိုင္ငံရပ္ျခား တုိင္းတပါးမွာ မိေ၀း ဖေ၀း စီပြါးရွာေနၾကတဲ့သူေတြ မနည္းပါဘူး၊ ႏွစ္ေတြလည္း ဘယ္ေလာက္ ၾကာေညာင္းေနၾကမလဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ၾကာျမင့္စြာ ခြဲခြါ ေနထုိင္ၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနၾကမလဲ၊ အလြမ္းကိုယ္စီ ဘယ္ေလာက္ရွိေနၾကမလဲ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါတယ္ဗ်ာ။ အစ္ကိုတို႔ အစ္မတို႔အစား ကၽြန္ေတာ္ လြမ္းၾကည့္ပါတယ္၊ အေတာ့္ကို လြမ္းဖို႔ေကာင္းလိုက္တာေနာ္၊ မ်က္ရည္ေတာင္ ၀ဲလာမိတယ္၊
အဲ--အႀကံတစ္ခု ရလိုက္တယ္၊ ခ်က္ျခင္းပဲ ဖေယာင္းတိုင္ သြား၀ယ္လိုက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမးတယ္၊ ဘာလုပ္ဖို႔လဲတဲ့၊ အလြမ္းေျဖမလို႔ပါလို႔၊-- ဘယ္လို ဘယ္လို၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ရွည္လတ္ရွည္ ျပန္လည္ ေျဖၾကားလိုက္ပါတယ္- ေစာင့္ၾကည္ေပါ့---လို႔။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး စုေပါင္းၿပီး ကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံနဲ႔ ေျပာဆိုျပစ္မွားမိတာေတြ ခြင့္လႊတ္ေပးဖုိ႔ အခ်င္းခ်င္း ေတာင္းပန္လိုက္ၾကတယ္၊ ေနာက္ မီးထြန္းၿပီး ျမန္မာ့ အလြမ္းေျပ ပူေဇာ္ၾကမယ္လို႔ စည္းရံုးလိုက္တယ္၊ အေပါင္းအသင္းေတြကလည္း အားတက္သေရာေပါ့၊ မင္း၀ယ္လိုက္ပါ၊ ငါတို႔ လုပ္အားကူညီမယ္တဲ့၊( အေတာ္ကပ္ေစးႏွဲလိုက္တာ) စိတ္ထဲက ေျပာလိုက္တာပါ၊ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြ ေဗာဓိပင္ေအာင္ လိုက္ၿပီး ကိုယ္စီ စိုက္လိုက္ၾကတယ္၊ ဖေယာင္းတိုင္ စိုက္ရင္း စိတ္ကူးနဲ႔ ၾကည္ႏႈးေနၾကမယ္ ဆိုတာ ေတြးၾကည့္ သိႏိုင္တယ္ေလ၊ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္-------ဆုိၿပိးေပါ့၊ အားလံုး ဖေယာင္းတိုင္မ်ားစိုက္ၿပီးေတာ့ မီးထြန္းညွိဖို႔ အခ်က္ေပးလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ--ဂ်ိန္း--ဂ်ိန္း-----ဂ်ိန္း---။ ဟာ သြားၿပီ---- ကိုေရႊမိုးရယ္ ဘယ္အညႈိဳးနဲ႔ ဒီေလာက္ ရက္စက္တာလဲကြယ္လို႔ ေမာ့ၾကည့္ၿပီး ေျပာလိုက္ကာမွ ပိုလို႔ေတာင္ သဲလုိက္ေသး၊ ေအာ္ ေအးခ်မ္းတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို ေဆာင္တာပါလို႔ အေကာင္းဘက္က ျမင္လိုက္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ မီးထြန္းပြဲ အလြမ္းေျပေလး ငါးမိနစ္အတြင္းမွာပဲ ေရထဲ ေမ်ာသြားပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုယ္စီ အေတြးကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ပ်က္ျပယ္ခဲ့ၿပီေပါ့ဗ်ာ၊
ကၽြန္ေတာ္ မေျပာခ်င္တဲ့ စကား ဒါေပမယ့္--ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ မီးထြန္းပြဲ အလြမ္းေျပ အဆံုးသတ္ရေတာ့မွာေပါ့၊ အစေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေရႊျမန္မာမ်ားကို မီးထြန္းပြဲ အလြမ္းေျပ အေတြ႕အႀကံဳေလး ေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ က်င္းပရင္း ကိုယ့္လုိပဲ အလြမ္းေျပရေအာင္ တင္ျပခ်င္တာပါဗ်ာ၊ ဒါေပမယ့္--- ဒါေပမယ့္-- ဒါေပမယ့္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္လိုက္ၾကပါေတာ့လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာက ေတာင္းပန္လုိက္ပါေတာ့မယ္၊ ဒါေပမယ့္ ---- ကိုေရႊမိုးရယ္-------------------------------------
အခုေတာ့ ကိုေရႊမိုးက သူမဟုတ္သလိုပါပဲ၊ ျမဴတိမ္ကင္းစင္ ၀င္းပလမင္း ေပၚထြက္လာျခင္းနဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ မီးထြန္းပြဲ ပ်က္လို႔ လြမ္းေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြကို သူကလည္း မ်က္ရည္တြဲလဲနဲ႔ ႀကိဳဆိုသည့္အလားေပါ့၊ ေပၚထြက္လာပါတယ္၊ မီးမ်ားကို ထြန္းညႈိပူေဇာ္ၾကပါတယ္၊ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုမ်ားလည္း ရိုက္ၾကပါတယ္၊ စာဖတ္ေနတဲ့ သူလည္း ပါ၀င္ ဆင္ႏြဲခ်င္တယ္ဆိုရင္ အခုပဲ အေရာက္လွမ္းခဲ့ပါေနာ္၊ ေႏြးေထြးတဲ့ ႏွလံုးသားနဲ႔ အၿမဲ ႀကိဳဆိုေနပါတယ္ဗ်ာ။
လကၤာဒီပေက်ာင္းသား

သီတင္းကၽြတ္လျပည့္(အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔)

သီတင္းကြ်တ္လသည္ ၿမန္မာတို ့၏ (၁၂) လရာသီတြင္ သတၱမေၿမာက္လၿဖစ္ၿပီး ၀ါတြင္းကာလ၏ ေနာက္ဆံုးလၿဖစ္ပါသည္ ။ ရာသီခြင္မွာ တူရာသီ ၿဖစ္ၿပီး အႆ၀တီ ၾကယ္ႏွင့္ လမင္းတို ့စန္းယွဥ္ကာ မြန္းတည့္ၾကသည္ ။ရာသီပန္းမွာ ၾကာၿဖဴပန္း ( Nymphaea Lotus ) ၿဖစ္ပါသည္ ။
သီတင္းကြ်တ္လကို ေရွးၿမန္မာေက်ာက္စာမ်ား၌ `သႏၱဴလ´ ဟုေရးထိုးၾကသည္ ကုိေတြ႔ရပါသည္။ ခ်ိန္ခြင္ပံု ၾကယ္တာရာ နကၡတ္တို ့ စုေ၀းေသာ မိုးကာလဟု လည္းေကာင္း ၊ ေတာင္သူလယ္သမားတို ့စိုက္ပ်ိဳးထားေသာစပါးပင္မ်ား သန္စြမ္းစြာေထာင္မတ္ေသာလဟု လည္းေကာင္း ပညာရိွမ်ား ဖြင့္ဆိုၾကပါသည္။

မန္မာတို႔ ့သည့္ စိတ္ရင္းရိုးသား တည္ၾကည္ၾကသူမ်ား ၿဖစ္သည္ႏွင့္အညီ စစ္မွန္ေသာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ပုဂံေခတ္ အေနာ္ရထာမင္းတရား ႏွင့္ရွင္အရဟံ မေထရ္ျမတ္တို႔၏ ေက်းဇူးတရားေၾကာင့္ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ခြင့္ ရၾကၿပန္ေသာအခါ ဗုဒၶၿမတ္စြာ၏ အဆံုးအမ တရားေတာ္မ်ားႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းေသာ လူေနမႈဘ၀မ်ားၿဖင့္ ေလာကဓံတရားမ်ားကုိ ရင္ဆိုင္္ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေသာ ၊ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္တတ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးကိုေခတ္အဆက္ဆက္ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ား ၿဖစ္ၾကပါသည္ ။ ဤစိတ္ဓာတ္မ်ား အရင္းခံၿဖင့္ (၁၂) လရာသီရိွသည့္အနက္ အခါၾကီး၊ ရက္ၾကီးေန႔မ်ားတြင္ ရတနာသံုးပါးအား ရည္စူး၍ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရိွၾကပါသည္ ။

သီတင္းကြ်တ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္သည္ ၿမန္မာတို႔၏ (၁၂) လရာသီ ပြဲေတာ္မ်ားတြင္ ထင္ရွားေသာပြဲေတာ္ တစ္ခုၿဖစ္ၿပီး ပြဲေတာ္စတင္က်င္းပခဲ့သည့္္ အစဥ္အလာမွာ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိခဲ့စဥ္အခါကပင္ ၿဖစ္ပါသည္ ။ ဗုဒၶၿမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သတၱမေၿမာက္၀ါကို တာ၀တိ ံသာ နတ္္ၿပည္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူၿပီး မယ္ေတာ္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ
သႏ ၱဳႆီတနတ္သားအားအမႈးၿပဳ၍ စၾက၀ဠာေနရာ အႏံွ ့မွ နတ္ၿဗဟၼာ အေပါင္းတို ့အား အဘိဓမၼာတရားေတာ္ၿမတ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ ။သီတင္းကြ်တ္လၿပည့္ေန ့ ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားရွင္သည္ နတ္ၿဗဟၼာ အေပါင္းၿခံရံကာ ေရႊေစာင္းတန္း ၊ ေငြေစာင္းတန္း ၊ပတၱၿမားေစာင္းတန္းမ်ားၿဖင့္ စီျခယ္အပ္ေသာ ရတနာေစာင္းတန္းၿဖင့္ လူ႔ ၿပည္ၿဖစ္ေသာ သကၤႆနဂိုရ္ၿပည္သို ့ၿပန္လည္ဆင္းသက္ၾကြၿမန္းေတာ္မူသည္ ။ ထိုအခါ သမယတြင္ ၿပည္သူၿပည္သားအေပါင္းတို႔က မီးရွဴးမီးတိုင္မ်ား ၊မီးပန္းမ်ား၊ ဆီမီးမ်ား ပန္း၊ ေရခ်မ္းမ်ားၿဖင့္ ကပ္လွဴပူေဇာ္ၾကသည္ ။ တာ၀တိ ံသာနတ္ၿပည္ရိွ စူဠာမဏိိေစတီေတာ္ ကိုလည္း ပူေဇာ္သည့္ အထိမ္းအမွတ္ၿဖင့္ မီးပံုးမ်ားၿပဳလုပ္၍ ေကာင္းကင္သို ့လႊတ္တင္ ပူေဇာ္ၾကသည္ ။ထိုကဲ့သို ့ပူေဇာ္ၾကသည္ကို အေၾကာင္းၿပဳကာ ယေန ့ေခတ္အခါတိုင္ေအာင္ ၿမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး၌ ႏွစ္စဥ္က်င္းပ ၿပဳလုပ္ၿမဲ ၿဖစ္သည္ ။
သီတင္းက်ြတ္ လျပည့္ေန႔တြင္ ပုရိမ၀ါမွ ထေျမာက္ၾကေသာ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ား သည္ မိမိတုိ႔အခ်င္းခ်င္း အျပစ္ၾကီးငယ္ရွိပါက သည္းခံခြင့္လြတ္ရန္၊ လမ္းမွန္ကုိညြန္ျပရန္၊ သြန္သင္ဆုံးမရန္ ေတာင္းပန္ၾကျပီး ပ၀ါရဏာျပဳၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္း သီတင္းက်ြတ္ လျပည့္ေန႔ကုိ ပ၀ါရဏာေန႔ဟုလည္း ေခၚၾကပါသည္။
ထုိ႔အတူ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ၌ တည္ၾကေသာ ၿမန္မာလူမ်ဳိးတို႔သည္လည္း မိမိထက္အသက္ ဂုဏ္၀ါၾကီးသူ၊ၿမင့္ၿမတ္သူ၊ ရုိေသေလးစားထုိက္သူူတ႔ိိုအေပၚ အျပစ္ၾကီးငယ္မ်ားရွိပါက သည္းခံခြင့္လြတ္ၾကရန္ ငယ္သူ ၊ နိမ့္က်သူတို႔က ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ေလ့ ရိွၾကသည္။ ထုိ႔ျပင္ ဤထူးၿမတ္ေသာ ၀ါကြ်တ္ေသာ အခ်ိန္ အခါသမယတြင္ မိမိတုိ႔တတ္ႏိုင္သမွ် ပူေဇာ္ သကၠာရတို ့ၿဖင့္ သက္ၾကီး၀ါၾကီးမ်ား ၊ မိဘဆရာမ်ားကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ေလ့ရွိၾက၏ ။ထို႔ေၾကာင့္ ၀ါက်ြတ္ကာလသည္ ၿမန္မာတို၏ တစ္ဦးကို တစ္ဦး ရိုေသေလးစားတတ္ေသာ သေဘာ ၊မာန္မာနကုိ ႏိွမ့္ခ်တတ္ေသာ သေဘာ၊ အၿပန္အလွန္ ေမတၱာေစတနာ ထားတတ္ေသာသေဘာ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးေကာင္း သားသမီးတို႔၏ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေသာ စိတ္ေနစရိုက္ ကိုေဖာ္က်ဴး ၿပသေနေသာ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို ၿမွင့္တင္ေပးေနသည့္ အခ်ိန္အခါ ၿဖစ္ပါသည္၊၊
သုိ႔ျဖစ္ရာ ျမန္မာျပည္မ်ားအားလုံး `ေကာင္းေသာအၾကံ ၊မွန္ေသာအက်င့္ ၊ သင့္ေသာအယူ ၊ၿဖဴေသာႏွလံုး ၊ သူေတာ္ထုံး´ တို ့ၿဖင့္ သီတင္းကြ်တ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲ ႏိုင္ၾကပါေစ..ဟု ဆႏၵၿပဳလိုက္္ပါသည္။ ။
ေဖာ္ျပပါကဲ့သုိ႔ သီတင္းက်ြတ္ကာလ၏ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕.သာယာပုံကုိ ေရွးစာဆုိတစ္ဦး၏ ကဗ်ာတသ္ပုဒ္ျဖင့္ နိဂုံးခ်ဳပ္လုိ႕္က္ရပါသည္။



..ဆီမီးရယ္ထိန္ ၊ အိုင္မင္းေရၾကည္က .. ၊
...ၾကာငါးမည္ ငံုအာစြင့္တယ္.. ၊ ဖူးပြင့္ခ်ိန္ခါ .. ။
...အႆ၀ဏီ ယွဥ္ကာခ်ဥ္းပါလို ့.. ၊ လင္းလာတဲ့

ေငြတာရိန္ရယ္.. ၊
...ၿပာမွိန္လ်က္ ၿမဴေခ်ဆိုင္း .. ။
...ဂါရေ၀ ၊ သဒၵါေၿခြ ကန္ေတာ့ပဲြကိုလ .. ၊
...မစဲေပါင္ ကုသိုလ္ႏိႈးၾကတယ္ .. ၊ မ်ိဳးၿမန္မာတိုင္း။ ။

ရက္ေရာျခင္းရဲ႕ ရလဒ္

ဟိုးအရင္ အဂၤလန္ စာၾကည့္တိုက္ (British Library) အေဟာင္းက မျပဳျပင္တာၾကာလို႔ ေဟာင္းႏြမ္းေနတာေၾကာင့္ ေနရာသစ္မွာ အသစ္တစ္ခုေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္။ စာၾကည့္တိုက္အသစ္ ေဆာက္ျပီးတဲ့ေနာက္ အေဟာင္းဖက္ကေန စာအုပ္ေတြ ေရြ႕ဖို႔ စီစဥ္ၾကျပန္တယ္။

ဒါဟာ သာမန္အေရြ႕အေျပာင္း အလုပ္တစ္ခုပါ။ ဘာစီစဥ္စရာမွ မလိုဘဲ ေရြ႔ေျပာင္းေရး ကုမၸဏီကို ဖုန္းဆက္ျပီး ကုမၸဏီက ကားလာရင္ စာအုပ္ကို ကားေပၚတင္ ေျပာင္းေရြ႔ၾကရံုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေျပာင္းေရြ႔ရမယ့္ ကုန္က်စရိတ္က စတာလင္ေပါင္ ၃၅သိန္း ကုန္က်မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စာၾကည့္တိုက္မွာ လံုေလာက္တဲ့ေငြ မရွိခဲ့ဘူး။ မၾကာခင္ မိုးရာသီက ေရာက္လာေတာ့မယ္။ စာအုပ္ေတြ မိုးစိုရင္ ဆံုး႐ႈံးမႈက ဒီထက္မ်ားေတာ့မယ္။

ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ? စာၾကည့္တိုက္မွဴးက ရွိသမွ် အၾကံေတြ ထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ အရာမေရာက္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စာၾကည့္တိုက္ ဝန္ထမ္းတစ္ဦးက သူ႔မွာအၾကံရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ စတာလင္ေပါင္ ၁၅သိန္း ေလာက္လိုလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုေတာ့ စာတိုက္မွဴးက ဒီအကုန္အက်ကုိ စာၾကည့္တိုက္က ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ ဝမ္းသာအားရ လက္ခံလိုက္တယ္။

“ ခင္ဗ်ားအၾကံကို အျမန္ေျပာပါ” စာတိုက္မွဴးက အလွ်င္စလိုေမးလိုက္တယ္။

“မေျပာခင္ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ခု ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္”

“ေျပာပါ”

“တကယ္လို႔ အဲဒီ ၁၅သိန္းမွာ မသံုးျဖစ္ပဲ ပိုလွ်ံတဲ့ေငြ ရွိခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေပးႏိုင္မလား”

“ ဒါေလးမ်ား ... ၃၅သိန္းကုန္မယ္ ဆိုတုန္းကေတာင္ ပိုက္ဆံမလံုေလာက္လို႔ မေျပာင္းျဖစ္ခဲ့တာ။ ၁၅သိန္းထဲက ပိုတာရွိရင္ ေမာင္ရင္ကို အကုန္ေပးမယ္”

“ဒီလိုဆိုရင္ သေဘာတူညီေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ လက္မွတ္ထိုးရေအာင္”

ႏွစ္ဖက္ သေဘာတူလက္မွတ္ ထိုးျပီးေနာက္ စာအုပ္ေတြကို စေျပာင္းေရြ႔ၾကတယ္။ ခန္႔မွန္းထားတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ ၁၅သိန္းကို တစ္ပဲတစ္ခ်ပ္မွာ အသံုးမျပဳဘဲ ေျပာင္းေရြ႔ခဲ့ၾကတယ္။

အမွန္က သတင္းစာေတြမွာ “ ယေန႔မွစ၍ အဂၤလန္စာၾကည့္တိုက္မွ စာအုပ္မ်ားကို အခမဲ့ အုပ္ေရ အကန္႔အသတ္မရွိ ငွားရမ္းေပးေနျပီျဖစ္သည္။ စာအုပ္မ်ားကို စာၾကည့္တိုက္ေဟာင္းတြင္ ငွားျပီး စာၾကည့္တိုက္သစ္တြင္ အပ္ရမည္ျဖစ္သည္” လို႔ ေၾကာ္ျငာလိုက္တာပါပဲ။

ရက္ေရာမႈတစ္ခုအတြက္ ရလဒ္က အမ်ားၾကီးပါ။ ဒီေန႔ ကြ်န္မတို႔ ဘာရက္ေရာခဲ့ျပီလဲ?

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။
http://share.youthwant.com.tw/sh.php?do=D&id=31020592

ေရးသားသူ....... ႏုိင္းႏုိင္းစေန at 9:31:00 AM

ပန္းသီးထဲက ၾကယ္တစ္ပြင့္

တစ္ေန႔မွာ သူငယ္တန္းတက္ေနတဲ့ ေျမးေလးက ပန္းသီးတစ္လံုးကိုင္ျပီး အဘိုးဆီေျပးလာတယ္။

“ဘိုးဘိုး.. ဘိုးဘိုး...”

“ ဘာလဲ ေျမးေလး”

“ပန္းသီးထဲမွာ ၾကယ္တစ္ပြင့္ရွိတယ္”

“ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ပန္းသီးထဲမွာ ၾကယ္ရွိမလဲ ငါ့ေျမးရဲ႕”

“တကယ္ပါ ဘိုးဘိုး... ပန္းသီးထဲမွာ တကယ့္ၾကယ္တစ္ပြင့္ရွိတယ္”

“ဒါဆို ဘိုးဘိုးကို ျပစမ္း”

အခိုင္အမာနဲ႔ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ေျပာေနတဲ့ ကေလးငယ္ရဲ႕ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ကို အဘိုးအို စိတ္ဝင္စားသြားမိတယ္။

“သားကို ဓားေပးပါ ဘုိးဘိုး”

ကေလးငယ္မွာ ဓားယူျပီး ပန္းသီးကို အလယ္ကေန ကန္႔လန္႔ခဲြဖို႔ ျပင္လိုက္တယ္။ ဒါကို အဘိုးက ျမင္ေတာ့

“ေျမးေလး ဒီလို မခဲြရဘူး။ အညႇာကေန ဒီလို ခဲြခ်ရတယ္” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

အခု ဒီစာဖတ္ေနတဲ့ လူေတြေကာ ပန္းသီးကို ဘယ္လိုခဲြၾကပါသလဲ? (ဒီအတုိင္း ကိုက္စားတယ္လို႔ ဘုကန္႔လန္႔ မေျဖနဲ႔ေပါ့ေနာ္) အဘိုးအိုလိုပဲ ပန္းသီးကို အတည့္ေထာင္ျပီး ထက္ဝက္ ျခမ္းလိုက္တတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား? တကယ္လည္း ၉၉% ေလာက္က အဘိုးအိုလိုပဲ ပန္းသီးကို ခဲြၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါဟာ အက်င့္တစ္ခု၊ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္တစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ ဒီလိုအတည့္ေထာင္ျပီး ထက္ျခမ္းျခမ္းတာကလည္း ပန္းသီးခဲြနည္းရဲ႕ “တစ္ခုတည္းေသာနည္း” ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ျပီး ထက္ဝက္ျခမ္းတဲ့ ကေလးရဲ႕ အျပဳအမႈကိုျမင္ေတာ့ ဒီလိုခဲြနည္းက မွားေနတယ္ထင္ျပီး ကေလးကို ဟန္႔တားဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။ အဘိုးအုိက ကြ်န္မတို႔အတြက္ ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္ ျဖစ္ခဲ့ျပီလား?

“ဘိုးဘိုး.. သားက ဒီလို ခဲြခ်င္တာ”

အဘိုးအိုရဲ႕ အဟန္႔အတားကို ေျမးေလးက ဆိုးဆိုးႏဲြ႔ႏဲြ႔ ဆန္႔က်င္လိုက္တယ္။

“ေကာင္းျပီ.. ေကာင္းျပီ... လက္ကိုလည္း သတိထားအုန္းေနာ္”



ကေလးငယ္က ပန္းသီးကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ထက္ဝက္ခဲြခ်လိုက္တယ္။ ထက္ျခမ္းကဲြသြားတဲ့ ပန္းသီးထဲက ပန္းသီးေစ့ေတြဟာ ၾကယ္ပံုသ႑ာန္ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ဒီအသက္အရြယ္အထိ ပန္းသီးစားလာခဲ့တဲ့ အဘိုးက ပန္းသီးထဲမွာ တကယ္ပဲ လွပတဲ့ ၾကယ္တစ္ပြင့္ရွိေၾကာင္းကို အခုမွ သိလိုက္ရတယ္။

ပန္းသီးထဲက ၾကယ္တစ္ပြင့္ကို ျမင္ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါသလား?

တစ္သတ္မွတ္တည္း မဟုတ္ဘဲ ဘက္ေပါင္းစံုကေန ဘဝကို ခံစားတတ္ဖို႔၊ အလွည့္အေျပာင္းတစ္ခုနဲ႔ ကိုယ့္ေန႔ရက္ကို ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အေရာင္ေလးေတြ ျခယ္တတ္ဖို႔ ဒီစာက ကြ်န္မတို႔ကို ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။

ႏိုင္းႏိုင္းစေန

အျပံဳးဆိုတာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ကူးစက္ေရာဂါတစ္မ်ဳိး

တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ႐ုကၡေဗဒ ဘာသာသင္တဲ့ ဆရာတစ္ဦးရွိတယ္။ အဲဒီဆရာသင္တဲ့ ဘာသာရပ္က စိတ္ဝင္စားဖို႔ မေကာင္းေပမယ့္ သူ႔အတန္းခ်ိန္ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြ အျမဲ ျပည့္ေနတတ္တဲ့အျပင္ အတန္းျပင္ ဝရန္တာအထိ လာနားေထာင္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ရွိခဲ့တယ္။ သူဟာလုပ္သက္ရင့္ ဆရာတစ္ဦး မဟုတ္သလို အသိပညာေတြ ေပါၾကြယ္ဝေနသူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အေၾကာင္းက သူရဲ႕အရႊင္းအေဖာက္ ဟာသဥာဏ္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။


တစ္ခါက ဆရာဟာ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔အတူ ျမင့္မားတဲ့ ေတာေတာင္ေတြအထိ လက္ေတြ႔ဆင္းခဲ့ၾကတယ္။ လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ အမ်ဳိးအမည္မသိ အပင္ေတြကို ေက်ာင္းသားေတြက ေမးတိုင္း ဆရာကေျဖႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါကို ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က အားက်ျပီး....

“ဆရာ... ဆရာက အသိဥာဏ္ ၾကြယ္ဝလြန္းတယ္။ အပင္တိုင္းရဲ႕ အမ်ဳိးအစားကို ဆရာသိေနတယ္ေနာ္” လို႔ ဆိုေတာ့ ဆရာက ေနာက္လွည့္ျပီး ေက်ာင္းသားအားလံုးကို မ်က္စပစ္ ျပလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ “ ဆရာ ဘာျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းသားအားလံုးရဲ႕ ေရွ႕မွာဦးေဆာင္ျပီး သြားေနလဲ သိလား? ေရွ႕ကေနသြားျပီး မသိတဲ့အပင္ရွိရင္ ဆရာက အရင္နင္းေခ်ပစ္လိုက္တယ္။ သိတဲ့အပင္ေတြေလာက္ပဲ ခ်န္ထားလို႔ အခုလို သိေနတာေပါ့” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ဆရာ့စကားကို ၾကားေတာ့ ေက်ာင္းသားအားလံုး တစ္ဝါးဝါးနဲ႔ ပဲြက်ကုန္ၾကတယ္။ စာသင္ခန္းထဲမွာေတာင္ မဟုတ္ပါဘူး.. ေလ့လာေရး ခရီးတစ္ခုမွာေတာင္ အေပ်ာ္နဲ႔ ျပည့္ဝတဲ့ ခရီးတစ္ခုအျဖင့္ ဆရာက စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာလည္း ဆရာကို ေက်ာင္းသားေတြ ႏွစ္သက္ေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းပဲျဖစ္တယ္။

ျပံဳးဖို႔ရာ ေငြေၾကးကုန္က်စရာ မလိုဘူး။ ဒါေပမယ့္ အက်ဳိးအျမတ္ေတြ အမ်ားၾကီးရေစတယ္။



အေမရိကန္ ထိပ္သီးစီးပြားေရး ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ Gandalf က ဒီလိုဆိုပါတယ္။ “ေရာင္းဝယ္မႈဆိုတာ ၂%က ကုန္ပစၥည္း အသိရွိရမယ္။ ၉၈%က လူ႔သဘာဝကို နားလည္ရမယ္”

အေမရိကန္ (EQ) စာအုပ္ေရးသားတဲ့ စာေရးဆရာ Daniel Goleman က “ေအာင္ျမင္မႈမွာ ၈ဝ%က EQျဖစ္ျပီး ၂ဝ% က IQ ျဖစ္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူ႔သဘာဝကို နားလည္ျခင္း၊ အေျပာအဆုိ လိမၼာယဥ္ေက်းျခင္း၊ ဟာသဥာဏ္ရႊင္ျခင္းေတြက ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႔လူေတြကို လူေတြက သေဘာက်ႏွစ္ျခိဳက္ျပီး တစ္ခ်ဳိ႔ကို ဘာေၾကာင့္ မုန္းတီးရြံ႔ရွာၾကသလဲ? အေျဖက “သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ မျမႇင့္တင္တတ္လို႔ပါပဲ”

ဂ်ပန္က စကားေျပာအႏုပညာရွင္ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ Mr. Fukuda Jian က “ အျပံဳးက အျပံဳးကို သယ္ေဆာင္လာႏိုင္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။ ကိုယ္က လူေတြကို အျပံဳးနဲ႔ ၾကိဳဆိုလက္ခံတဲ့အခါ လူေတြကလည္း ကိုယ့္ကိုအျပံဳးနဲ႔ ျပန္လည္ ၾကိဳဆိုလက္ခံတာကို ဆုိလိုျခင္းျဖစ္တယ္။

“အျပံဳးဆိုတာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ကူးစက္ေရာဂါတစ္မ်ဳိး” ျဖစ္တယ္။ ကူးစက္ခံရတဲ့ လူတိုင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစတယ္။ ေနသာထိုင္သာရွိေစတယ္။ Mr. Fukuda Jian က ဆက္ျပီး “အျပံဳးနဲ႔ ၾကိဳဆုိတာဟာ လူလူခ်င္း ဆက္ဆံရာမွာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေစတဲ့ ေဆးစြမ္းတစ္လက္ျဖစ္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အျပံဳးအျမဲေဆာင္ထားျပီး လူေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ဆက္ဆံတာဟာ တစ္ျခားလူေတြအတြက္ သာမက ကိုယ့္အတြက္လည္း ေကာင္းက်ဳိးမ်ားစြာ ရရွိႏိုင္ပါတယ္။ အျပံဳးဆိုတဲ့ ကူးစက္ေရာဂါမ်ဳိး ကူးစက္တာကို ကြ်န္မတို႔ ဘာေၾကာင့္ လက္မခံႏိုင္ရမလဲ?

ႏိုင္းႏိုင္းစေန

http://share.youthwant.com.tw/sh.php?do=D&id=31020672
http://share.youthwant.com.tw/sh.php?do=D&id=31020671
ဒီက ဖတ္မိတဲ့ စာေတြကို နားလည္သလို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။

ေရးသားသူ....... ႏုိင္းႏုိင္းစေန at 1:24:00 AM
<ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ေနာ္>

ေမာင္ခ်စ္ငယ္- ခြဲစိတ္ကုသမႈ

Maung Chit Nge is an 8 years old boy who has 3rd degree burn on his body and needed graft surgery on his body.

The cause is not related to Nargis but he showed up to the monastery where a local volunteer doctor from Yangon was treating patients in the villages for Nargis's victims. . He received his burn because of the fire at his house about 7 months ago.

While he was sleeping inside the masquiste net, he little brother was looking for the mom with the candle and got the mosquito net on fire. When the volunteer doctor saw the condition of burn, he treated Maung Chit Nge and took a picture of him. After the trip, the doctor consulted with A shin Pandita and brought Maung Chit Nga to Yangon to treat his burn with a burn specialist.

A friend introduces me to Ashin Padita and told me about the Maung Chit Nge's story. When I met him, I wanted to help him. Since I am not in the medical field, the only way I can help is by paying for the medical expenses.

Now, he has completed the first surgery and still wearing cast and bandages. He seems to be doing better because he is active and playing. He will need physical therapy because he hasn't moved his arm for a long time.

The status of his medical condition is reported to me by my friend Daw Nwe Nwe by email. Also, the volunteer doctor and his plastic surgeon have been closely monitor and taking care that he will be able to recover sooner than expected.

After 3 weeks stays at the hospital for the recovering, he will go back to Bogalay city near his village. After 3 months, he and his father will come back to Yangon for another surgery. The expenses were calculated and given to local people to monitor the activities and to take care of Maung Chit Nge and his father who are staying in Yangon. you can see all photos by http://wisepandita.multiply.com/photos/album/7/
Post by Mr.Tony(USA)

၀ါဆိုလျပည့္ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔ မွတ္တမ္းမ်ား

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွာျဖစ္တယ္။ ေရႊေပါက္ကံ ၿမိဳ႕သစ္ ေမာ္ကၽြန္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းမွာ ေလ့လာဆည္းပူးေနၾကတဲ့ ကေလးမ်ားျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းစံု ထပ္ေဖၚျပေပးပါ့မယ္။
၀ါဆိုလျပည့္ေန႔အေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္-MSMA ေက်ာငး္သားတစ္ပါးက ေဖၚျပသည္။
၁၇. ၀၇. ၂၀၀၈ ေန႔သည္ ၀ါဆုိလျပည္႔ေန႔ျဖစ္ပါသည္။
၀ါဆိုလျပည္႔ေနသည္ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္၀င္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႕အတြက္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ေန႔ျဖစ္သည္။
ဘုရားအေလာင္းေတာ္ျမတ္ သေႏၶယူေသာေန႔၊ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေတာထြက္ေတာ္မူသည္႔ေန႔၊
ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာၾကားေတာ္မူသည္႔႔ေန႔တို႔မွာ၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင္႔ပင္ျဖစ္သည္။
ထိုေၾကာင္႔ ေရွးျမန္မာၾကီးတို႔က သေႏၶ ေတာထြက္ ဓမၼစက္ ေဟာျမြတ္ခါကို လ၀ါဆို။ ဟူ၍မွတ္တမ္းတင္ခဲ႔ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔သည္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္သျဖင္႔ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္၀င္္ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔မွာ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ျခင္း၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားသို႔သြားေရာက္၍ အလွဳအတန္း ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ၀ါဆိုသကၤနး္ ၀ါဆိုပန္းကပ္လွဴ
ပူေဇာ္ျခင္း စေသာကုသိုလ္ေကာင္းမူမ်ားကိုျပဳလုပ္ေလ႔ရွိၾကပါသည္။ျမတ္ စြာဘုရားရွင္၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္မ်ားႏွင္႔ ဆက္စပ္ မူရွိသည္႔၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔တြင္ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ား အားလံုး ေရာက္ရာအရပ္ ကေန အကုသိုလ္အမူမ်ားကို ေရွာင္ရွားနိုင္ၾကျပီး။ ကုသိုလ္ေကာင္းမူမ်ားကို တိုးပြားေအာင္အားထုတ္နိုင္ၾကပါေစ၊ စိတ္ေကာင္းေမြးနိုင္ၾကျပီး အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာေတာ္အက်ိဳးကိုဆထက္ထမ္းပိုး ရြက္ေဆာင္နိုင္ၾကပါေစဟု ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သအပ္ပါသည္။
ထို႔ေၾကာင္႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အေပါင္းတို႔သည္ ၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔႔႔၌ သီလေဆာက္တည္ျခင္း ဒါနျပဳလုပ္ျခင္း တရားဘာ၀နာပြားမ်ားအားထုတ္၍ ကုသိုလ္ယူျခင္း စေသာေကာင္းမူမ်ားကိုျပဳလုပ္ၾကရန္ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီး ေရးစပ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ကဗ်ာစုမ်ား…..

သေႏၶယူေသာေန႔
သံုးလူရွင္ပင္၊ က်ြန္ထိပ္တင္၊ ေသာင္းခြင္းစၾကာ၀ဠာ၊ နတ္ျဗဟၼာတို႔၊ ညီညာရံုးစု၊
ေတာင္းပန္မူေၾကာင္႔၊ ရတုနဂို၊ ရြန္းရြန္းစိုသည္႔၊ ၀ါဆိုလျပည္႔၊ ၾကြက္မင္းေန၀ယ္၊
ခ်မ္းေျမ႔ ၾကည္ျဖဴ၊ သေႏၶယူသည္၊နတ္လူျငိမ္းဖို႔ကိန္းပါကို။
ေတာထြက္ေသာေန႔
ဖြားျမင္ေျမာက္ေသာ္၊ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ရြယ္၊ ပ်ိဳႏွနယ္၌၊ သံုးသြယ္ေရြၭနန္း၊ သိမ္းျမန္းျပီးလစ္၊
ဆယ္႔သံုးႏွစ္လ်ွင္၊ ဘုန္းသစ္လ်ံလူ၊ စံေတာ္မူ၍၊ ရြယ္မူႏုျဖိဳး၊ ႏွစ္ဆယ္႔ကိုး၀ယ္၊ ေလးမ်ဳိးနိမိတ္၊
နတ္ျပဟိတ္ေၾကာင္႔၊ ေရြၭစိတ္ျငင္ျငိဳ၊ သံေ၀ပိုက၊ ၀ါဆိုလျပည္႔၊ က်ားမင္းေန႔၀ယ္၊ ခ်မ္းေျမ႔ရဂံု၊
ေတာရပ္လွဳံသည္၊ စံုျမိဳင္ပင္ရိပ္ခန္းမွာကို။ ။
ဓမၼစၾကာ တရားဦးေဟာေသာေန႔
ဘုရားျဖစ္ခါ၊ မိဂဒါသို႔၊ စၾကာေရြၭဖြား၊ ျဖန္႔ခ်ီသြား၍၊ ငါးပါး၀ဂၢြီ၊ စံုအညီႏွင္႔၊ မဟီတစ္ေသာင္း၊
တိုက္အေပါင္းမွ၊ ခေညာင္းကပ္လာ၊ နတ္ျဗဟၼာအား၊ ၀ါဆိုလျပည္႔၊ စေနေန႔၀ယ္၊ ေၾကြ႕ေၾကြ႕လ်ွံတက္၊
ဓမၼစက္ကို၊ မိန္႔ျမြတ္ေထြျပား၊ ေဟာေဖာ္ၾကားသည္၊ တရားနတ္စည္ရြမ္းတယ္ကို။
ဓာတ္ပံုမ်ားကို http://wisepandita.multiply.com/photos/album/8/8 ဒီမွာ ၾကည့္လို႔ရႏိုင္ပါသည္။

မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာ (စကၤာပူ)၏ ေလေဘးအလွဴ

ဓာတ္ပံုေတြကို www.wisepandita.multiply.com မွာၾကည့္ႏိုင္သည္။
မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာရဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ခြင့္ရခဲ့တယ္၊ ဓာတ္ေတာ္တိုက္ဆ၇ာေတာ္ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရး ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ကိုသူရိန္ ကိုေဇာ္မိုး၊ လဲ့လဲ့

(ကုိယ္စားလွယ္မ်ား)နဲ့ ျပည္တြင္းမွ ေတြ႕ၿပီး နယ္ခံ တစ္ေယာက္အေနနဲ ့ လွဴဒါန္းမႈမွာေရာ သြားလာေရး တည္းခိုေရးကိစၥေတြပါ အဆင္ေျပေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တယ္၊ အဲဒီထဲက ကမကလူေက်းရြာ ဒိုင္နယ္ စုစုေပါင္း ရြာ ၁၂ရြာအတြက္ ဆန္အိပ္ ၂၀၀ လွဴဒါန္းေပးခဲ့တယ္ ၊ မိမိ ဒကာ ဒကာမေတြကလည္း သိန္း ၂၀ေက်ာ္ တန္ဘိုးရွိ စားစရာမ်ားကို မိန္းမသားေတြ ကိုယ္တုိင္ ဖန္တီးကာ ျပဳလုပ္ သယ္ေဆာင္ ေရလမ္းခရီး မေျကာက္ မရြံ႔ လိုက္ကာ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္။ ေက်ာင္းတြင္းရွိ ဒုကၡသည္ ငါးရာေက်ာ္ကိုလည္း အလွဴရွင္တစ္ေယာ္ရဲ့ ေငြျဖင့္ တစ္ဦးလွ်င္ တစ္ေထာင္ ပါ၀င္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါေသးတယ္။ ထိုအခ်ိန္အထိ အေလာင္းေတြ ရွိေနဆဲ၊ ျမင္ေနရဆဲပါ။ ၁၆-၁၇၊ ေမလ ျဖစ္ပါတယ္ ၊ ခရီးစဥ္ တစ္ညအိပ္ ၂ရက္ခရီးပါ။ ခရီးစဥ္က အေတာ့္ကို စြန္႔စားခဲ့ရပါတယ္။ ေရလမ္းခရီး မသြားဘူးၾကတဲ့ ကိုယ့္ဒကာမေတြကိုေခၚသြားရလို႔ပါ။ လူ မပင္ပန္းေပမယ့္ စိတ္ပင္ပန္းခဲ့ရတယ္။ သူတို ့ေတြထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ အနၲရာယ္ ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ေပါ့။ ေခၚသြားလုိ႔ ဘာအျကိဳး အျမတ္ရလဲဆိုရင္ သူတို ့ကိုယ္တုိင္လွဴခြင့္ရခဲ့တယ္။ ေနာက္ သူတုိ ့နဲ ့ပက္သက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေျပာျပခဲ့ၾကတယ္။။ ဒုကၡသည္ေတြ ဘာလိုအပ္သလဲ။ တကယ္လိုအပ္ေနသလား မလိုသလားဆိုတာကို သိသြားၾကေတာ့ လွဴခ်င္စိတ္ေတြ ပိုကုန္ျကတာေပါ့။ သူတို ့အသိုင္းအ၀ိုင္းကလူေတြက လွဴခ်င္တဲ့သူေတြခ်ည္းပဲေလ။ ဘယ္လုိ လွဴရမလဲဆိုတာ သိသြားၾကတာေပါ့။ ေနာက္ပီး ဘာမွ မစိုးရိမ္ရမွန္း သိသြားၾကေတာ့ ပိုျပီးလွဴျဖစ္သြားတယ္ေလ။ ကုိယ္တိုင္ ဒုကၡခံစားရမွ သူမ်ားေတြ ဘယ္ေလာက္ ဒုကၡေရာက္သလဲဆိုတာ သိသြားၾကတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာသြားၾကတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း သူတို ့နုိင္ရာ စည္းရံုးတယ္။ အလွဴေငြေတြ မနည္း ရခဲ့တယ္။ စက္ာပူအလွဴရွင္ရဲ့ေငြေတြ လွဴဒါန္းခြင့္ရခဲ့တာ အဲဒါေၾကာင့္ပါ။ တကယ္ လိုအပ္တဲ့ေနရာကို ကိုယ္တုိင္ လွဴဒါန္းေပးခဲ့ ျကတယ္ေလ။ ဦးဇင္းရဲ့ ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရးဆင္းတဲ့တခ်ိန္လံုး ရန္ကုန္မွာဆိုရင္ အလွဴေငြရရွိဖုိ႔ အတြက္ ေန ့မအား ညမအား organize လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ေဒၚေႏြးေႏြးတို႔ အားလံုး လိုအပ္တာကို လိုအပ္သလို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့ ေဒၚခင္မာဦး၊ ေဒၚခင္ခင္ဦးတို႔မိသားစု။ ဘုိကေလးမွာဆိုရင္လည္း မိမိနဲ ့ ပါလာသမွ် ဧည့္သည္ေတြ တည္းခိုဖို ့ရန္ အဆင္ေျပေအာင္ စားေရးေသာက္ေရး အဆင္ေျပေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တဲ့ ေဒၚခင္ၾကည္(ေကာက္ညွင္းဆန္ေရာင္း၀ယ္ေရး)မိသားစု၊ ဦးတင္ေမာင္ျပံဳးမိသားစု ၀ိုင္း၀န္း ကူညီေပးခဲ့ျကတဲ့ ညီအစ္ကိုမ်ား အထူးသျဖင့္ လုပ္ငန္းတစ္ခုနွင့္ တစ္ခု စပ္စပ္ေအာင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာအဖြဲ႔ (စက္ာပူ) ကိုသူရိန္၊ ကိုေဇာ္မိုး၊ လဲ့လဲ့ တုိ့ အားလံုးကို အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆိုတာ ဒီေနရာကေန ေျပပါရေစေနာ္။
edit add photos delete
0 comments slideshow prints & gifts share

လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ ေပးဆပ္သူမ်ား …

30 August 2008

The Irrawaddy
ေဖေဖအိမ္မွာရွိေသာ ညမ်ားတြင္ အိမ္ေရွ႕တံခါးမၾကီးဆီမွ တေဒါက္ေဒါက္ တံခါးေခါက္သံ ၾကားရသည့္အခါတိုင္း ေဖေဖ့ကို လာေခၚျပန္ျပီလားဆိုသည့္ စိတ္ျဖင့္ ထိတ္ခနဲျဖစ္သြားရေသာ ပူပင္ေၾကာင့္က်မႈမ်ိဳးႏွင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရသည္မွာ မမင္းမင္းထက္ တို႔လို မိသားစုေတြအတြက္ကေတာ့ ယခုဆိုလွ်င္ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ျပီျဖစ္သည္။

သူမတို႔မိသားစု၏ ဘ၀ကို စတင္ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက သူမသည္ အသက္ ၈ ႏွစ္ အရြယ္မွ်သာ ရွိေသး သည္။ သို႔ေပမယ့္ အျဖစ္အပ်က္တခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ သူမ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က ေဖေဖသည္ ညတိုင္းလိုလိုပင္ ေရဒီယိုနားေထာင္တတ္တာ သူမ မွတ္မိသည္္။ ျပီးေတာ့ တရက္တြင္ သူမ၏ ေဖေဖ သည္ နဖူးေပၚတြင္ အနီေရာင္ အစတစကို စီးထားျပီး အိမ္ျပန္လာေသာအခါ သူမကို ေပြ႕ခ်ီရင္း သူ႔လက္ေမာင္းတြင္ စည္းထားေသာ အနီေရာင္အစေလးကို ျဖဳတ္ကာ သူမ၏ လက္ေမာင္းရင္းတြင္ စည္းေပးခဲ့တာ အမွတ္ရသည္။

ေဖေဖေပးေသာ အနီေရာင္အစေလးကို သူမလက္ေမာင္းမွာ အျမဲတမ္းစည္းထားခဲ့ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္အတူ “ဒို႔အေရး” လုပ္တမ္းကစားခဲ့ၾကတာ အမွတ္ရသည္။

ျပီးေတာ့ ေသနတ္သံေတြၾကားသည့္ေန႔က ကစားေနေသာ သူမကို ေမေမက အိမ္ထဲဆြဲေခၚခဲ့ျပီး ခုတင္ေအာက္တြင္ ၀ပ္ခိုင္း ေနခဲ့တာ၊ ခုတင္ေအာက္မွာ အၾကာၾကီးေနရေသာေၾကာင့္ ေညာင္းလာသည့္အတြက္ လွဲအိပ္ရာမွ သူမ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာ လည္း မွတ္မိခဲ့ေသးသည္။

ေနာက္ေတာ့ အေရးအခင္းျဖစ္ေနစဥ္တြင္းမွာပင္ ရက္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် သူမတို႔အိမ္မွာ စားစရာ ဆန္မရွိ ေတာ့သလို၊ အိမ္နားက အိမ္ေတြမွာလည္း စားစရာ ဆန္မရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ အေဒၚရဲ႕ ပဲစက္ထဲက ကုလားပဲ ေတြကိုယူျပီး ျပဳတ္စား ၾကရတာ၊ ေနာက္ေတာ့ ေဖေဖ့ကို လာေခၚသြားၾကျပီး ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာ မေတြ႕ရေတာ့ တာ ေတြကို မွတ္မိေနခဲ့သည္။

သူမ်ားေတြေျပာစကားအရ ေဖေဖက ဒို႔အေရးလုပ္ေသာေၾကာင့္ အဖမ္းခံရသည္ဟု သူမ ၾကားလိုက္ရသည့္ အတြက္ ေဖေဖ့ကို ေတြ႕ခ်င္သည့္စိတ္ႏွင့္ ေဖေဖ့လို အဖမ္းခံရေအာင္ ဒို႔အေရးလုပ္မည္ဟု စဥ္းစားကာ သူမသည္ ေဖေဖေပးခဲ့ေသာ အနီေရာင္အစေလးကို နဖူးေပၚမွာစည္း၊ အိမ္ေရွ႕က လမ္းမေပၚမွာ ဒို႔အေရးေအာ္ေတာ့ ၄ ႏွစ္ အရြယ္ ညီမေလးကလည္း သူလည္း ေဖေဖ့ကို ေတြ႕ခ်င္သည့္အတြက္ အဖမ္းခံမည္ဟုဆိုကာ သူမေနာက္ လိုက္ ျပီး ဒို႔အေရး ေအာ္ခဲ့တာ၊ သူမတို႔ ညီအမႏွစ္ေယာက္ ဒို႔အေရးေအာ္ေနသည္ကို ျမင္ေတြ႔သြားေသာ အေဒၚ က မ်က္လံုးျပဴးမ်က္ဆံျပဴးျဖင့္ ေျပးလာျပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ခ်ိဳင္းမွ လက္တဘက္ဆီဆြဲကာ အိမ္ထဲ ဆြဲသြင္း ခဲ့ တာလည္း သူမ မေမ့ခဲ့ပါ။

"အဲဒီတုန္းက အေဒၚက က်မတို႔ကိုေျပာတယ္၊ ဒို႔အေရးေအာ္ရင္ ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္ခံရလိမ့္္မယ္၊ မေအာ္ရဘူးတဲ့၊ အဲဒီလို ေျပာျပီး ေဖေဖေပးခဲ့တဲ့ အစ အနီေလးကို သိမ္းသြားတယ္" ဟု ၁၉၈၈ လူထုဆႏၵ ျပပြဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား တဦး၏ သမီးျဖစ္သူ မမင္းမင္းထက္ ကေျပာျပခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က ဆႏၵျပၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို စစ္သားမ်ားက ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ စုစုေပါင္း လူ သံုးေထာင္ ထက္ မနည္း ေသဆံုးခဲ့သည္ဟု အေဒၚျဖစ္သူ ထံမွ ၾကားသိခဲ့ရေၾကာင္း မမင္းမင္းထက္က ေျပာဆိုသည္။

"ေဒၚေလးေျပာစကားအရ ဆိုရင္ အင္းလ်ားကန္ကေရဆိုတာ ေသြးေရာင္ကို လႊမ္းေနတာပဲ၊ တံတားျဖဴနားမွာ ေက်ာင္းသား ေတြကို စစ္သားေတြက သံတုတ္ေတြနဲ႔ ရို္က္တဲ့ တခြပ္ခြပ္ဆိုတဲ့ အသံေတြကို တံတားျဖဴနားက အိမ္တိုင္းလိုလို ၾကားရတယ္" ဟု သူမက သူမေဒၚေလးထံမွ ၾကားရသည္ကို ျပန္ေျပာျပခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က သူမ၏ ေဒၚေလးမွာ အာစီထဲတြင္ ေက်ာင္းတက္ေနခဲ့သူျဖစ္ျပီး စစ္သားမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားကို လိုက္လံ ဖမ္းဆီးသည့္အခါ တံတားျဖဴထိပ္မွ အိမ္တအိမ္ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္ ပုန္းခိုေနခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရ သည္။

မမင္းမင္းထက္၏ ဖခင္ ဦးရဲထက္သည္ ၈ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုအတြင္း ျမိဳ႕နယ္တခု၏ သပိတ္ေကာ္မတီတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ ေသာေၾကာင့္ စစ္အစုိးရက ၁၉၈၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလကုန္ပိုင္းတြင္ ဖမ္းဆီးျပီး ၅၀၅(ခ)ျဖင့္ တရားစြဲကာ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။

၈၈ ေနာက္ပိုင္း ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းခံရေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ ေဒသဆိုင္ရာ ျမိဳ႕နယ္မ်ားအလိုက္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသို႔၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ဦးရဲထက္သည္လည္း အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပါတီသို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ျပီး စည္းရံုးေရးမွဴးတေယာက္ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ထိုအခ်ိန္ကစျပီး စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက အင္အားအမ်ားဆံုးပါတီတခုျဖစ္လာေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို မၾကာခဏ ဖမ္းဆီးလိုက္၊ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္၊ ျပန္လႊတ္ေပးျပီး မၾကာခင္ ျပန္ ဖမ္းဆီးလိုက္ႏွင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္းတို႔ကိုု ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္လာ သည္မွာ ၁၉၈၈ခုႏွစ္မွ ယေန႔ထိတိုင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

"ဥပေဒအရ ဆိုရင္ လူတေယာက္ကို ၂၈ ရက္ထက္ပိုျပီး ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားလို႔မရဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အာဏာရွင္ စစ္အစိုးရ ကေတာ့ ၁၉၈၈ ကေန ၁၉၉၀ ထိ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ ေထာင္ခ်တယ္၊ ေနာက္ ၁၉၉၂ မွာ လပိုင္း ေလာက္အခ်ဳပ္ခံရတာ ၊ ၁၉၉၅ မွာလည္း ၃ လေလာက္ အဖမ္းခံထားရတယ္၊ ေနာက္ ၁၉၉၈ ကေန ၂၀၀၆ ထိ ၂ႏွစ္နဲ႔ ၈ လ ၾကာေအာင္ အဖမ္းခံခဲ့ ရတယ္၊ ဒါဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိဘဲနဲ႔ ဖမ္းထားတာ" ဟု ဦးရဲထက္က ေျပာဆိုသည္။

ဦးရဲထက္ အပါအ၀င္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရခဲ့ေသာ ကိုယ္စား လွယ္မ်ား ႏွင့္ ပါတီစည္းရံုးေရးမွႈးမ်ားကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မွ မေပးဘဲ ၄င္းတို႔ ေနအိမ္မွ မၾကာခဏဆိုသလိုပင္ ဖမ္းဆီးသြားေလ့ရွိျပီး ရဲမြန္တပ္နယ္တြင္ လည္းေကာင္း၊ သံလ်င္ေျချမန္ တပ္ရင္းတြင္ လည္းေကာင္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မမင္းမင္းထက္တို႔လို မိသားစု၀င္မ်ားအေနႏွင့္ ဖခင္အိမ္ျပန္ေရာက္လာျပီဆိုေသာ္လည္း ဘယ္ေန႔ျပန္လာေခၚဦးမလဲ ဆိုတာ ကိုပင္ အျမဲပူပန္ေနရကာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား လာေခၚပါက အဆင္သင့္ထည့္ေပးလိုက္ႏိုင္ရန္ အတြက္ ေကာ္ဖီမစ္ ထုတ္မ်ား၊ ေသာက္ေနၾကေဆးမ်ား၊ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုတ္မ်ားစသည္တို႔ႏွင့္ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းတခ်ိဳ႕ကို အိတ္တလံုး ထဲတြင္ စုထည့္ျပီး အျမဲအဆင္သင့္ေဆာင္ထားခဲ့ရေၾကာင္း ၄င္းမိသားစု၀င္မ်ား၏ ေျပာျပခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။
"သူတို႔က လူေျခတိတ္တဲ့ ည ၁၁ နာရီ ၁၂ နာရီေလာက္ဆိုရင္ အိမ္ေရွ႕မွာ တံခါးလာေခါက္ျပီ၊ သူတို႔ တံခါး ေခါက္သံက သူမ်ားေတြရဲ႕ တံခါးေခါက္သံနဲ႔ မတူေတာ့ ၾကားရင္ သူတို႔ပဲ ဆိုတာ သိတယ္၊ ဒါဆို အေမက ေဖေဖ့ အတြက္ ျပင္ဆင္ထား တဲ့ အိတ္ကေလးကို ဆြဲထုတ္လာေတာ့တာပဲ" ဟု မမင္းမင္းထက္က ဆိုသည္။

ထို႔ျပင္ စစ္အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအား ေရွ႕ေနဆိုလွ်င္ ေရွ႕ေနလိုင္စင္သိမ္းျခင္း၊ ဆရာ၀န္ဆိုလွ်င္လည္း ေဆးကုသခြင့္ရုတ္သိမ္းျခင္းတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသလို၊ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ေနသူမ်ားကိုလည္း အဆိုပါ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ႏုိင္ျခင္းမရွိေစရန္အတြက္ အကို္င္းခ်ိဳင္ျခင္း မူ၀ါဒကို သံုးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

အကိုင္ခ်ိဳင္ျခင္းမူ၀ါဒ ဟူသည္မွာ အပင္တပင္လံုး၏ အကိုင္းအခက္မ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္ျပီးေနာက္ဆံုး အပင္ ကိုယ္ထည္ ခ်ည္းပဲ ထားခဲ့ေသာ မူ၀ါဒ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

၈၈ မတိုင္မီ ပံုႏွိပ္တိုက္လုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးအား ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ အဆိုပါ လုပ္ငန္း လိုင္စင္ သက္တမ္းတိုးသည္ကို သက္တမ္းတိုးခြင့္မျပဳေတာ့ေသာေၾကာင့္ အဆိုပါ ပံုႏွိပ္တိုက္ပိတ္ပစ္ရျခင္း၊ စားေသာက္ဆိုင္ ဖြင့္ထားေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားတဦး၏ ဆိုင္ကိုလည္း ဆိုင္မွာ က်န္းမာေရးႏွင့္မညီညႊတ္ဟု ဆိုကာ ဆိုင္ပိတ္ပစ္ျခင္း တို႔ကို ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ရပ္တည္ေရးခက္ခဲေစရန္ နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုႏွင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း အဆိုပါ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

"က်ေနာ္ အဖမ္းခံရျပီးကတည္းက မိန္းမက မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ရွိတာေလးေတြ ထုခြဲျပီး ကြန္ပ်ဴတာေလး ၁ လံုး ၀ယ္ျပီးစာစီစာရိုက္လုပ္ငန္းေလး လုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားတယ္၊ စည္ပင္သာယာဥပေဒအတိုင္း လိုအပ္တာေတြ အကုန္လုပ္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ စာေပစိစစ္ေရးနဲ႔ ပံုႏွိပ္ဥပေဒအရ ကြန္ပ်ဴတာကို လိုင္စင္လုပ္ရမယ္ဆိုလို႔ လိုင္စင္ သြားလုပ္ေတာ့ ေန႔ေရႊ႕ ညေရႊ႕နဲ႔ လိုင္စင္ ထုတ္မေပးဘူးေနာက္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကို ျပန္ေရာင္းလိုက္ရ ေတာ့တာပဲ"ဟု ရန္ကုန္တိုင္း ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကို္ယ္စားလွယ္တဦးက ၄င္း၏ အျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာျပသည္။

ထိုနည္းအတိုင္းပင္ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးတဆိုင္ဖြင့္ျပီး စီးပြားရွာေနေသာ မမင္းမင္း ထက္တို႔၏ မိခင္ကိုလည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္အတြင္း ႏွစ္လံုးထီ ေရာင္းခ်သူမ်ားကို ေရာင္းခ်ခြင့္ျပဳ သည္ဟုဆိုကာ ဆိုင္ပိတ္ ပစ္လိုက္ေၾကာင္း မမင္းမင္းထက္၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

ထို႔အတူပင္ ႏိုင္ငံေရးမိသားစုတစုက မိသားစုစီးပြားေရးလုပ္ငန္းတခုအေနႏွင့္ ဗီဒီယိုအေခြငွားဆိုင္ ဖြင့္ခဲ့ရာ၊ ႏိုင္ငံျခားဇာတ္ ကားမ်ား ဆိုင္တြင္ ထားရွိသည္ဟူေသာ ျပစ္မႈႏွင့္ ဆိုင္ကို ပိတ္ျပီး၊ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခဲ့ေၾကာင္း၊ ျမန္မာ ႏို္င္ငံတ၀န္းရွိ ဗီဒီယို အေခြငွားဆိုင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံျခားဇာတ္ကားပါ ဗီဒီယိုေခြမ်ား၊ ဗီစီဒီမ်ား၊ ဒီဗီဒီမ်ားကို နားလည္ မႈျဖင့္ ငွားရမ္းေနၾကေသာ္ လည္း ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ မိသားစု၀င္မ်ားကေတာ့ အမ်ားသူငါ ေတြလို စီးပြား ေရး ကို လုပ္ပိုင္ခြင့္မရခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

"၈၈ ေနာက္ပိုင္းကတည္းက သူတို႔က ခဏခဏလာဖမ္းေတာ့ စီးပြားေရးလည္းမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အိမ္ကို ပိုက္ဆံမေပးႏိုင္ ေတာ့ဘူး၊ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ဘာမွကို လုပ္မေပးႏို္င္ေတာ့ဘူး၊ ျပီးေတာ့ သားေတြ သမီးေတြကိုလည္း မေစာင့္ ေရွာက္မသြန္သင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒီအတြက္ မိသားစုထဲမွာ ထိခိုက္နစ္နာမႈေတြ ရွိခဲ့ တယ္၊ ဥပမာ တခုေျပာရမယ္ဆိုရင္ သမီးၾကီး အိမ္ေထာင္က်သင့္တဲ့ အခ်ိန္ထက္ ေစာျပီးအိမ္ေထာင္က်သြား တယ္၊ သားေတြ ဆယ္တန္းမေအာင္ဘူး၊ အဲဒီလို မိသားစု ဘ၀ ကိုေပးခဲ့ရတယ္" ဟု စစ္ကိုင္းတိုင္းမွ ကိုယ္စား လွယ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္တဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။

စစ္အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားမိသားစု၀င္မ်ား၏ စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲရွိေစရန္ ၄င္းတို႔၏စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီီးျခင္း၊ မိသားစု၀င္မ်ားကို ဖိႏွိပ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ လ်က္ရွိေသာ ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားမွာ အေျခအေနအရ ႏိုင္ငံေရးေလာကကို ေက်ာခိုင္းသြားရျခင္း မ်ားရွိလာသည္ ကို ေတြ႕ျမင္ရသည္။

"၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ ျပန္လြတ္လာေတာ့ အိမ္ရဲ႕ စီးပြားေရးအေျခအေန ေတာ္ေတာ့ကို ဆိုးေနတာေတြ႕ရတယ္၊ အေမ့ အိမ္ကို ေပါင္ထားရတဲ့အျပင္ သားၾကီးကိုလည္း ေက်ာင္းဆက္မထားႏိုင္လို႔ အေ၀းသင္ေျပာင္းခိုင္းျပီး မိသားစု စား ၀တ္ေနေရး အတြက္ အလုပ္၀င္ခိုင္းထားရတယ္၊ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ကိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မိသားစုက က်ေနာ့္ကို ပါတီထဲကေန ထြက္ေပးပါလို႔ မေတာင္းဆိုပါဘူး" ဟု မႏၲေလးတိုင္းမွ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦး က ၄င္းတို႔မိသားစု အေျခအေန ကို ေျပာျပသည္။

မမင္းမင္းထက္တို႔ သည္လည္း ဖခင္ ဦးရဲထက္ မၾကာခဏဖမ္းဆီးခံေနရေသာေၾကာင့္ အိမ္၏ စီးပြားေရးကို မိခင္ ျဖစ္သူက ခက္ခဲပင္ပန္းစြာ ဦးေဆာင္ခဲ့ရျပီး ဆင္းရဲၾကပ္တည္းစြာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းတက္ စဥ္ ကာလမ်ားတြင္ မမင္းမင္းထက္တို႔ညီအစ္မ၂ ေယာက္ကို အိမ္မွ ေက်ာင္းမုန္႔ဖိုးမေပးႏိုင္ခဲ့သလို တခါတရံ ဘတ္စ္ ကားခပင္ မရွိေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းပ်က္ခဲ့ရသည့္ေန႔မ်ားရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ မမင္းမင္းထက္မွာ အစ္မၾကီးျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ အထက္တန္းေအာင္ျပီးကတည္း က အေ၀းသင္တက္ကာ ကေလးေတြကို ဂိုက္သေဘာမ်ိဳး အိမ္လိုက္ျပီး စာသင္ေပးသည့္အလုပ္ကို လုပ္၍ မိသားစုစား၀တ္ ေနေရးကို ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရေၾကာင္းေျပာျပသည္။

ႏိုင္ငံေရးသမားမိသားစု၀င္မ်ားအေနႏွင့္ ယေန႔ထိေအာင္ပင္ ဖိႏွိပ္ခံေနရဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ႏို္င္ငံေရးသမားတဦး၏ သားျဖစ္သူ ကိုေအာင္ႏုိင္ကလည္း ေျပာဆုိသည္။

"က်ေနာ္တို႔ေတြကို စစ္အစိုးရက သူမ်ားေတြနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရးဘယ္ေတာ့မွ မေပးခဲ့ဘူး၊ သူမ်ားေတြ လုပ္လို႔ ရတဲ့ အလုပ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔လုပ္လို႔မရဘူး၊ ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း သူ႔အေဖဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ ဆိုတဲ့ အျမင္ကို အတို္င္းအတာတခုထိ လႊမ္းမိုးေအာင္ လုပ္ထားတယ္" ဟု သူက ဆိုသည္။

သူသည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ သိပံၸဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့ျပီး မဟာသိပၸံဘြဲ႕ကို ဆက္တက္ခဲ့ေသာ္လည္း သူျဖစ္ခ်င္ ေသာ တကၠသိုလ္ ဆရာတေယာက္ျဖစ္ မလာခဲ့ဟုသိရသည္။

မဟာတန္းတက္ေနသူမ်ားႏွင့္ မဟာဘြဲ႕ရမ်ား မည္သူမဆို ေလွ်ာက္ထားပါက ၉၉ ရာႏႈန္း ေသခ်ာေလ့ရွိေသာ တကၠသိုလ္ ဆရာ၊ ဆရာမ အလုပ္မွာ သူကေတာ့ ရွားရွားပါးပါး ၁ ရာႏႈန္းထဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပ သည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦး၏ သမီးမွာ သူမအေနႏွင့္ ဖခင္ျဖစ္သူႏွင့္ အတူတူ ေနရသည္ မွာ ရက္ ၃၀ ပင္ မျပည့္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

ဖခင္ျဖစ္သူမွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ထိ တၾကိမ္၊ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွ ျပန္အဖမ္းခံလိုက္ရသည္မွာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ အင္းစိန္ ေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာခဲ့ျပီး အိမ္သို႔ ျပန္ေရာက္ျပီးမၾကာခင္မွာပင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။

“အေဖက အိ္မ္မွာထက္ ေထာင္မွာက မ်ားေတာ့ အေဖ့မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာေတာင္ မမွတ္မိဘူး၊ ေသသြားတဲ့ေန႔မွ အ၀ ၾကည့္လိုက္ရတယ္”ဟု သူမက ေျပာျပခဲ့သည္။ ။

ၾကည္ေ၀